Εκμέκ με τσουρέκι και (ξανά)

Πάλι τα ίδια; Δεν το έχεις ξαναβάλει αυτό; Ναι μεν αλλά. Τότε που το έβαλα το είχα με μια κρέμα που για να τη φτιάξεις ήθελε μπόλικη δουλειά. Το τελικό αποτέλεσμα πολύ ανώτερο απ' την απλή εκδοχή, άξιζε τον κόπο, είχε ταλαιπωρία αλλά τι να γίνει, τα καλά κόποις κτώνται έλεγα. Και βρέθηκα στο σπίτι της κουνιάδας μου και είχε φτιάξει μια κρέμα που δεν έμοιαζε με απλή κρέμα βανίλια. Οπότε τη ρώτησα και μου λέει πως είναι κρέμα ζαχαροπλαστικής. Καλά, παιδεύτηκες τόσο για να φτιάξεις την κρέμα; Μπα, μου λέει, έτοιμη την πήρα, σε φακελάκι Γιώτης. Δεν το πίστευα και μου το έδειξε. Επ, λέω, εδώ είμαστε. Το εκμέκ απλοποιείται. Για να τη δούμε στην πράξη. Και ψάχνοντας στο σουπερμάρκετ είδα πως όχι μόνο υπάρχει αλλά είναι και σε διάφορες παραλλαγές. Με γεύση βανίλια ή μιλφέιγ ή σοκολάτα ή (δεν θυμάμαι, αλλά είχε κι άλλα). Πάμε λοιπόν.

Τσίζκεϊκ -άλλη εκδοχή

Που μπορεί να το δούμε και τσιζκέικ (άλλο τονισμό δεν βρίσκω, cheesecake στ' αγγλικά). Έχω ξαναγράψει συνταγή γι' αυτό. Απλά με το ζαχαρούχο που έχω περιλάβει εκεί είχα θέμα τώρα τελευταία που άρχισα να το φτιάχνω σε μικρή ποσότητα (είτε στα ποτηράκια είτε σε μικροταψάκι). Θυμίζω πως το τσίζκεϊκ είναι ένα κέικ τυριού. Εύκολο και ευπαρουσίαστο γλυκό. Με πολλές παραλλαγές, αυτή που παρουσιάζεται εδώ είναι εύκολη. Είναι παρόμοια με την άλλη, για βάση έχει κι εδώ τριμμένο μπισκότο, άρα το ψήσιμο έχει γίνει πιο μπροστά και όταν το φτιάχνω εγώ δεν χρειάζεται να το ψήσω εγώ.

Εκμέκ με τσουρέκι και κρέμα

Κάποια στιγμή μου είχε φέρει η Ειρήνη μια συνταγή για εκμέκ που η βάση του ήταν τσουρέκι (κατά προτίμηση πολίτικο). Πολλές φορές το έφτιαξα έτσι και πάντα μου άρεσε. Αλλά το καλοκαίρι έπεσα πάνω σε μια παραλλαγή που περιλάμβανε και κρέμα ζαχαροπλαστικής. Ουσιαστικά είναι ένα πάντρεμα απ' αυτά που είχα ήδη βάλει (της Φωτεινής και το απλό). Η ιδέα μου άρεσε κι απ' το καλοκαίρι είχα ανοιχτή τη σελίδα ώστε να τη φτιάξω κάποια στιγμή. Και τώρα τις γιορτές ήρθε το πλήρωμα του χρόνου. Την έφτιαξα, μου άρεσε το αποτέλεσμα και την ξανάφτιαξα.

Μους ανανά

Την πατρότητα* αυτής της συνταγής την διεκδικούν (ή την αποποιούνται :) ) πολλοί. Εγώ την δοκίμασα από την Ελένη που την έφερε στο σχολείο ένεκα της γιορτής της. Όμως είπε πως η συνταγή είναι της Στέλλας. Κι αν την ρώταγα κι αυτήν ούτε ξέρω που θα την απέδιδε. Το θέμα όμως δεν είναι ποιος τη βρήκε τη συνταγή και πού, το θέμα είναι πως πρόκειται για ένα δροσερό κι ελαφρύ γλυκό, νοστιμότατο που αξίζει τον κόπο να το φτιάξει κανείς (και να το τρώει :) ). Αλλά πριν προχωρήσω στη συνταγή, θα πρέπει να εξηγήσω αυτόν τον αστερίσκο που έχω βάλει παραπάνω γιατί υπάρχει εδώ ένα γλωσσικό παράδοξο.

Παγωτό γιαούρτι μηχανής

Είπαμε πως το καλοκαίρι ακόμα κρατάει, άρα οι συνταγές του καλοκαιριού συνεχίζονται. Για σήμερα μια συνταγή για παγωτό με παγωτομηχανή. Είχα πάρει κάποια στιγμή μία και ψάχναμε συνταγές. Αυτή τη βρήκε η Ειρήνη. Το κακό είναι πως όσες συνταγές και ν' αλλάξαμε, με την παγωτομηχανή ευχαριστημένοι δεν μείναμε. Έτσι την αφήσαμε στην άκρη και γυρίσαμε στο έτοιμο (παρόλο που οι συνταγές που είχα - με ή χωρίς τη μηχανή - ήταν πολλές).

Γιαουρτοζελέ

Ένα εύκολο και δροσιστικό γλύκισμα. Απλό κι ελαφρύ, ό,τι πρέπει για τις ζεστές μέρες που ακόμα κρατάνε (έστω και με κάποια σκαμπανεβάσματα).

Μιλφέιγ εύκολο

Σήμερα γιορτάζει η Μαρία μου και να τις στείλω τις ευχές μου για χρόνια πολλά κι από δω. Χρόνια πολλά και στους υπόλοιπους εορτάζοντες Μάριους, Παναγιώτηδες, Μαρίες, Παναγιώτες, Δέσποινες κλπ. Και μιας και γιορτάζει είπαμε να φτιάξουμε ένα γλυκό. Και πρόσφατα είχε βάλει η Κατερίνα μια ιδέα για μιλφέιγ στα εύκολα κι έτσι αποφασίσαμε να φτιάξουμε αυτό. Απ' την άλλη η Ειρήνη πρότεινε μια παραλλαγή με ζελέ. Κι έτσι αυτό που πραγματοποιήσαμε ήταν ένας συνδυασμός. Εγώ εδώ θα δώσω τη συνταγή την αρχική, αλλά και την τελική :) Το κακό ήταν πως το πυρέξ που διάλεξα ήταν μεγάλο κι έγινε μπόλικο.

Κρέμα μπαβαρουάζ με ανανά

Μια δροσερή καλοκαιρινή και εύκολη κρέμα παρά το βαρύγδουπο όνομά της! 5 λεπτά η ετοιμασία της και κάποιες ώρες στο ψυγείο να σφίξει κι έτοιμη.

Κρέμα καραμελέ Κατερίνας

Μετά την καραμελέ που έβαλα προχτές, να βάλω ακόμα μία. Παρόμοια αυτή αλλά σε παραλλαγή της Κατερίνας που αντί να παιδεύεσαι σε μπεν μαρί, τη βάζεις στο φούρνο και ξεμπερδεύεις :)

Εκμέκ με πολίτικο τσουρέκι

Η Ειρήνη μας παρουσίασε μια συνταγή που γεύτηκε από μια συνάδελφό της και μου έκανε μεγάλη εντύπωση. Τις προσεχείς ημέρες θα την φτιάξω γιατί μ αρέσει πολύ αυτό το γλυκό. Τόφτιαξα δυο φορές! Το κακό στη συνταγή είναι πως οι αναλογίες δεν είναι ακριβώς αλλά στο περίπου. Ας πούμε, εγώ δεν βάζω ολόκληρο το τσουρέκι στο ταψί μου. Επίσης, ανάλογα με το πόσο γλυκό είναι προσαρμόζεται η ζάχαρη. Αλλά και πόση ώρα θα μείνει στο φούρνο εξαρτάται από το πόσο στεγνό είναι.

Καλούα στιλ

Καλούα (kahlua) είναι μια μάρκα λικέρ με καφέ. Με προέλευση από κει που υπάρχει καφές και επιτρέπονται τα οινοπνευματώδη :) από τη Λατινική Αμερική δηλαδή. Συνήθως πίνεται κρύο (ως παγωμένο) αλλά με ποτά ασχολούμαστε τώρα που χειμωνιάζει! Και πρόσφατα η Ελένη έβαλε μια συνταγή για καλούα και μ' άρεσε. Και η ιδέα και η συνταγή. Κι είναι κι εύκολο. Έτσι αποφάσισα να δοκιμάσω. Βέβαια εκεί ήταν για μεγάλη ποσότητα, έτσι την κατέβασα ώστε να χωράει σ' ένα μπουκάλι 0,7 λίτρων που είναι το συνηθισμένο από ούζο κλπ. Κατά τα άλλα επεμβάσεις δεν έκανα (εκτός απ' τη βανίλια που την άλλαξα σε σκόνη μιας και βαριόμουνα να πάω να πάρω ολόκληρη εκείνη την ώρα). Α! επίσης εγώ προτίμησα να βάλω τσίπουρο (εννοείται χωρίς γλυκάνισο). Επίσης, όπως γράφει η Ελένη, θα μπορούσε να μπει και απλή ζάχαρη αντί για τις καραμέλες που όμως του προσθέτουν το κατιτίς τους (αλλά φτιάχνουν και ίζημα). Ακόμα δεν έχει ολοκληρωθεί (θέλουν το χρόνο τους τα λικεράκια για να δέσουν τα υλικά τους) αλλά δοκιμές κάναμε. Και το δοκίμασε και επαγγελματίας σεφ και είπε καλά λόγια. Αυτό μέτρησε για μένα να το παρουσιάσω από τώρα!

Φραουλοχυμός (από Πολωνία)

Αυτή κι αν είναι κουφή συνταγή. Πρώτα πρώτα δεν έχει υλικά. Εντάξει, αν ήθελε κάποιος θα έβαζε φράουλες (αλλά δεν υπάρχει ποσότητα) και ζάχαρη (κι εδώ κατά τα γούστα του). Δεν θυμάμαι πού την είχα βρει. Μπορεί σε γερμανική εφημερίδα αλλά μπορεί να μου την έφερε η Ειρήνη όταν είχε πάει επίσκεψη στην Πολωνία (κι η σημείωση πως είναι από 'κει, αυτό μου υποδεικνύει). Κι είναι πανεύκολη. Την είχα λοιπόν στη συλλογή μου κι είπα να την παρουσιάσω σήμερα όχι γιατί είναι επίκαιρη, αλλά γιατί είναι η τελευταία, προς το παρόν, από την κατηγορία "ποτά" (η οποία περιλαμβάνει οινοπνευματώδη και μη) :) .

Τάρτα με φράουλες

Όπως έγραφα προχτές, την περασμένη Τετάρτη ήταν τα γενέθλια της Ειρήνης. Εκείνη η μέρα της βγήκε λίγο τρέχοντας, τις προκύψανε διάφορες υποχρεώσεις κι είπαμε σε ένα κενό που θα είχε να κόβαμε κάτι σαν τούρτα. Και λέω σαν τούρτα μιας και καλοκαιριάτικα δεν ήθελε τούρτα, αλλά κάτι πιο δροσιστικό, πιο καλοκαιρινό. Και ω του θαύματος, σε ένα περιοδικό που πήρε έπεσε πάνω στη συγκεκριμένη τάρτα. Της άρεσε η ιδέα και τη φτιάξαμε (πληθυντικός της μεγαλοπρεπείας, η Μαρία την έφτιαξε) αν και, με αρκετές τροποποιήσεις είτε από πρακτική δυσκολία είτε από κακή επιλογή. Το βασικό ήταν να βρούμε φράουλες, που αυτή την εποχή δεν είναι πολύ δύσκολο, υπάρχουν ακόμα. (Αν δεν βρίσκαμε είχε βρει κάτι εναλλακτικό). Το δύσκολο όμως ήταν να βρούμε ρυζάλευρο. Όπου κι αν έψαξα δεν τα κατάφερα. Σε πολλά σουπερμάρκετ πήγαμε, ρυζάλευρο δεν βρήκαμε. Έτσι, αποφασίσαμε να αντικατασταθεί από κορνφλάουρ, κάτι όμως που το έκανε πιο σφιχτό (μάλλον τότε δεν θέλει αλεύρι καθόλου). Άλλη ιδέα είναι να χρησιμοποιηθεί "άνθος ορύζης" (αν βρεθεί κι αυτό) ή να βραστεί λίγο ρύζι (μισό φλιτζάνι) και να πάρουμε το νεράκι με όλη του την κόλλα. Αλλά αρκετά με τα εισαγωγικά, ας προχωρήσω στη συνταγή.

Τρουφάκια (Κικής)

Φωτογραφία στο μέλλον

Τα τρουφάκια ήταν κάποτε στη μόδα. Θυμάμαι τα πρωτοδοκίμασα όταν ήμουν στο Διδυμότειχο. Τα είχε φέρει η Κική. Μ' άρεσαν και πήρα τη συνταγή. Την ίδια εποχή με κερνάει κι η Κατερίνα που ήταν παρόμοια αλλά διαφορετικά. Πήρα κι αυτή τη συνταγή (θα τη βάλω κι αυτή στο μέλλον). Και σε λίγο καιρό ακόμα μία :) Κάποτε τα έφτιαχνα ταχτικά, αλλά τώρα τελευταία είχα πολύ καιρό να φτιάξω κάτι τέτοιο. Είναι ένα γλυκό για να κεράσεις πολλούς (ανάλογα και με το μέγεθος μπορούν να βγουν και 50 κομμάτια). Τα είχα σχεδόν ξεχάσει και μου τα θύμισαν οι μαθητές μου. Δεν θυμάμαι αν έχω γράψει πως στο σχολείο στα πλαίσια του μαθήματος του πρότζεκτ φτιάχνουμε διάφορα φαγητά και τα συνδυάζουμε με γενικότερες σχετικές γνώσεις. Το πρόγραμμα τελειώνει με το τέλος της χρονιάς κι οι μαθητές μου μου πρότειναν να φτιάξουμε τρουφάκια για να κεράσουμε τους υπόλοιπους στα πλαίσια της παρουσίασης της δουλειάς μας! Κι έτσι τα ανέσυρα στην επιφάνεια ξανά!

Τσίζκεϊκ

Το τσίζκεϊκ είναι, προφανώς, ένα κέικ τυριού. Πρόκειται για ένα εύκολο και ευπαρουσίαστο γλυκό. Υπάρχουν πολλές παραλλαγές, κάποιες που θέλουν ψήσιμο στο φούρνο αλλά και κάποιες άλλες που είναι πιο απλές. Όπως αυτή που παρουσιάζεται εδώ. Που για βάση έχει τριμμένο μπισκότο, άρα το ψήσιμο έχει γίνει πιο μπροστά και όταν το φτιάχνω δεν χρειάζεται να το ψήσω εγώ, αλλά απ' την άλλη θέλει παραπάνω ώρα για να σφίξει το μπισκότο. Αλλά ας προχωρήσω στη συνταγή, οι προαναγγελίες περιττεύουν 😀

Την μεγάλωσα την αναλογία. Η Ειρήνη παραπονέθηκε ότι ήταν λίγη η κρέμα

Λιμοντσέλο

Έφτιαξε η Μαρία το γκραν μαρνιέ, μας άρεσε το αποτέλεσμα και θυμήθηκα πως πριν μερικά χρόνια είχε φτιάξει η Ειρήνη λιμοντσέλο. Το τσίπουρο που είχαμε πάρει ήταν ένα λίτρο, στο γκραν μαρνιέ χρησιμοποίησε το μισό, κι είπαμε να φτιάξουμε και λίγο απ' το άλλο. Το λιμοντσέλο είναι ιταλικό ποτό (το δείχνει και το όνομά του) και πίνεται παγωμένο.

Μαρμελάδα από φλούδα μανταρίνι

Μια φοβερή μαρμελάδα έφτιαξα αυτές τις μέρες και είπα πως αξίζει τον κόπο να την ανεβάσω και στο μπλογκ. Τα μανταρίνια μου αρέσουν πολύ, και η φίλη μου η Βίκυ κάποια στιγμή που ήταν στο σπίτι μου είπε ένα κόλπο να κρατήσω το άρωμά τους. Εύκολο και εξαιρετικά φτηνό! Όταν έτρωγα τα μανταρίνια να κρατούσα τα φλούδια τους στην κατάψυξη. Που κάποια στιγμή να τα έφτιαχνα μαρμελάδα! Έτσι κι έγινε. Μόλις γέμισα μια σακούλα. ξεκίνησα την διαδικασία. Τώρα, το πρωινό μόλις ανοίγω το καπάκι από το βάζο, με πλημμυρίζει η όμορφη μυρωδιά από τα εσπεριδοειδή.

Φαγητά στην κατάψυξη

Τι κάνω όταν περισσέψει ένα φαγητό; Γιατί όσο και να μένει κάθε φορά η μάνα μου κατάπληκτη για το πώς τα καταφέρνω και έρχεται μία η άλλη (ούτε να περισσέψει φαγητό ούτε και να λείψει από κάποιον), υπάρχουν φορές που κάποιο φαγητό περισσεύει. Είτε γιατί κάποιος δεν ήρθε για φαγητό είτε γιατί η ποσότητα που θα μαγειρευτεί είναι αναγκαστικά μεγαλύτερη. Να φέρω για παράδειγμα τον πασχαλινό οβελία. Γίνεται να βγει ακριβώς σε ποσότητα (ούτε καν περίπου). Επίσης, όταν έχουμε κόσμο στο σπίτι συνήθως οι ποσότητες που φτιάχνονται είναι αυξημένες, πώς αλλιώς. Έτσι μπαίνει το δίλημμα. Τι κάνω το φαγητό που περισσεύει; Όπως φαίνεται απ' τον τίτλο η πιο συνηθισμένη λύση είναι να τα βάλω στην κατάψυξη.