"Έξυπνες" διαβάσεις πεζών

Στο δρόμο κυκλοφορούν τα τροχοφόρα (αυτοκίνητα, μηχανάκια, ποδήλατα, πατίνια, λεωφορεία, φορτηγά μεγάλα ή μικρά) ενώ οι πεζοί (πρέπει να) κυκλοφορούν στα πεζοδρόμια. Κι αν δεν υπάρχουν πεζοδρόμια περπατάνε στην άκρη του δρόμου. Όμως πολλές φορές πρέπει να διασχίσουν το δρόμο είτε για να πάνε απ' τη μια μεριά του στην άλλη είτε για να πάνε απ' το ένα πεζοδρόμιο στο άλλο. Θεωρητικά σ' αυτή την περίπτωση έχουν προτεραιότητα αν και στην Ελλάδα δεν πολυσυνηθίζεται να παραχωρείται. Για πιο ασφαλές πέρασμα υπάρχουν σε διάφορα σημεία οι διαβάσεις. Και για να φαίνεται πως εδώ είναι διάβαση (κι έχει υποχρέωση να την χρησιμοποιήσει ο πεζός και να σταματήσει το τροχοφόρο) υπάρχει οριζόντια και κάθετη σήμανση, όπως στην παραπάνω φωτογραφία. Άσπρα ορθογώνια στο δρόμο, παράλληλα μεταξύ τους (ζέμπρα) ενώ σε κολόνες το σχετικό σήμα του ΚΟΚ: ένα μπλε ορθογώνιο μ' ένα άσπρο τρίγωνο που στη μέση έχει ένα ανθρωπάκι που περπατάει. Θα μου πείτε πως στην Ελλάδα οι διαβάσεις που είναι με τέτοια πλήρη σήμανση είναι λιγοστές και δίκιο θάχετε (συνήθως υπάρχει μόνο το ένα είδος σήμανσης ή μόνο η οριζόντια -το πιο συνηθισμένο- ή μόνο η κάθετη).

Συνταξιοδοτικά

Στο σημερινό άρθρο του Ν. Σαραντάκου με τίτλο Ζήτω ο πόλεμος! (του Μπάμπη Άννινου) έγινε ένα σχόλιο που σχολίαζε με βάση το κείμενο: "Σύνταξη με 30 χρόνια υπηρεσίας! Και εμείς φτάσαμε τα 36 για να πάρουμε!". Επειδή είναι ένα θέμα που μ' έχει απασχολήσει δεν κρατήθηκα να μην αρπάξω την ευκαιρία για να σχολιάσω εκεί περί όρων συνταξιοδότησης. Κάμποσα έγραψα και σκέφτηκα πως θάταν καλύτερα να τα είχα γράψει πρώτα εδώ, αλλά τέλος πάντων τα μεταφέρω από κει.

Ρύζι σαν ασιάτικο

Για ρύζι σε κλασικό πιλάφι έχω ήδη γράψει (και μάλιστα με διπλή εκδοχή εκτέλεσης). Επίσης έχω βάλει και την παραλλαγή με τηγανητό φιδέ. Για λαπά δεν έτυχε (ίσως πρέπει να καλύψω κι αυτόν τον τομέα αλλά είναι που δεν μ' αρέσει ιδιαίτερα. Χρειάστηκα να φτιάξω ρύζι σαν λαπά αλλά όχι τέτοιο πράγμα, να έχει και λίγο στιλ. Και σκέφτηκα το ασιάτικο. Όμως αυτοί (στα μαγαζιά δηλαδή) έχουν ειδικά σκέυη που κάνουν στον ατμό. Καλή ιδέα, το έφτιαχνα παλιότερα που χρησιμοποιούσα τον ατμομάγειρα, τώρα τον έχω εγκαταλείψει κάμποσα χρόνια (το έδωσα στην Ντίνα και τον χρησιμοποιεί αυτή) αλλά τώρα; Μια αναζήτηση στο ίντερνετ μου έδωσε διάφορες λύσης, η καλύτερη μου φάνηκε η αυτόματη, την ΤΝ. Την ακολούθησα και το αποτέλεσμα με ικανοποίησε οπότε την καταγράφω.

Τραπεζικές χρεώσεις (για άλλη μια φορά)

Η φωτογραφία είναι κλεμμένη από το σάιτ "Στο Νησί"

Υπάρχει ένα συνεχές σπρώξιμο οι διάφορες συναλλαγές να γίνονται όχι με τις κλασικές μορφές χρήματος (κέρματα - χαρτονομίσματα) αλλά με άυλες μορφές, ηλεκτρονικές. Αντί να έχεις το χρήμα στην τσέπη σου, αυτό υπάρχει (ή λέμε ότι υπάρχει) κάπου, σε μια εταιρία που έχει εξουσιοδότηση για τέτοιες δουλειές (συμβατικά αυτό το λέμε τράπεζα) κι εσύ λες να μεταφερθεί απ' τον ένα λογαριασμό σ' έναν άλλο το απαιτούμενο κάθε φορά ποσό. Τραπεζικές επιχειρήσεις είναι αυτές που έχουν υποκαταστήματα και συνήθως σ' αυτές πάει ο νους μας, αλλά είναι και άλλες που δεν τις βλέπουμε άμεσα. Παράδειγμα στην Ελλάδα υπάρχει η viva.com που δραστηριοποιείται σε τέτοιες ηλεκτρονικές συναλλαγές αλλά δεν την βλέπει ο καταναλωτής κάπου και ακόμα και αν χρειαστεί να μιλήσει μαζί τςη για κάποιο θέμα του θα ζοριστεί αρκετά.

Το πανηγύρι του ταύρου

Πρόσφατα (που λέει ο λόγος, έχουν περάσει κάμποσοι μήνες από τότε) ήρθε πάλι στην επικαιρότητα τα πανηγύρια που συμμετέχουν ζώα. Διάφοροι φιλόζωοι προσπαθούν να τα ακυρώσουν, εγώ διαφωνώ και τις διαφωνίες μου αυτές θα εκθέσω αφού πω και μερικά για το πανηγύρι του ταύρου αλλά και για τους χορούς των αλόγων (αυτό ήταν η φετινή αφορμή) που γίνονται στο πανηγύρι του ταύρου αλλά και σε άλλα πανηγύρια στη Μυτιλήνη. Το άρθρο αυτό ενδιαφέρθηκε να το παρουσιάσει ο Νίκος ο Σαραντάκος (εκεί γίνονται και εξαιρετικά ενδιαφέροντα σχόλια, για το ιστολόγιό του έχω ξαναγράψει) κι έπρεπε να βρεθεί κοινός χρόνος. Το βασικό ήταν να γράψω εγώ αυτά που ήθελα. Από κει και πέρα η καθυστέρηση ήταν μικρή.

Σφαγεία και σφαχτά

Τι σχέση έχουν οι παππούδες μου με τα σφαγεία; Καμιά. Όμως πίσω τους υπάρχει κάτι από σφαχτό 😀 (βλέπε παρακάτω)

Όταν ήμουνα μικρός στο χωριό το κρέας που τρώγαμε ήταν συνήθως από αρνιά ή κατσίκια (μπορεί το γάλακτος, μπορεί μεγαλύτερα, μπορεί και γέρικα). Το μοσχαρίσιο σπάνιο, το χοιρινό μόνο τα χριστούγεννα. Τα πρώτα ήταν συνήθως οικόσιτα, τα άλλα τα έφερναν οι χασάπηδες του χωριού. Ένα κρεοπωλείο υπήρχε που το είχαν τρεις χασάπηδες σε συνεργασία. Αυτοί έσφαζαν τα ζώα που είχαμε στα σπίτια, αυτοί έφερναν και ζώα από άλλα μέρη για σφάξιμο και πούλημα στη συνέχεια. Αγόραζαν βέβαια και το κρέας που περίσσευε από το ζώο που έσφαζαν για κάποιον, η διατήρηση του κρέατος ήταν δύσκολη, τα ψυγεία ανύπαρκτα. Ιδιώτες που να έσφαζαν ήταν σπάνιοι, τη δουλειά την έκαναν οι χασάπηδες αυτοί και για αμοιβή έπαιρναν την προβιά του ζώου.

Είδες η ΔΕΗ;

Πέρυσι είχα γράψει για την εξέλιξη των τρόπων επικοινωνίας πώς φτάσαμε στην τηλεφωνία και το ίντερνετ σήμερα. Ναι, αλλά αφού ο τίτλος λέει ΔΕΗ πάει να πει Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού, τι σχέση έχουν οι επικοινωνίες; Μα έτσι κι αλλιώς το Δ έχει φύγει, μόνο στο όνομα υπάρχει, ιδιωτική επιχείρηση είναι σήμερα. Οπότε σκέφτηκε πως δεν είναι να μένει μόνο στο Ηλεκτρισμό. Να μπει και στον ανταγωνισμό για τις επικοινωνίες. Να πουλάει κι αυτή ίντερνετ (και τηλεφωνία μέσω ίντερνετ). Δεν είναι δε η μόνη, κι άλλες εταιρίες που πουλάνε ρεύμα έχουν παρόμοιες σκέψεις.