Πέμπτη, 18 Μαρτίου 2021

Δίσκοι SSD

SSD; Τι 'ν' αυτό; τρώγεται; Όχι. Α, για ταξίδια μαγικά τότε. Ούτε. Τότε; Τότε θα μιλήσω για μια συνταγή ώστε ο υπολογιστής να γίνει πολύ (μα πάρα πολύ) πιο γρήγορος. Γιατί το SSD αναφέρεται σε δίσκους υπολογιστών, φορητών συνήθως αλλά όχι μόνο. Όμως, πριν αναφερθώ στην εμπειρία μου από μια τέτοια αλλαγή, θέλω να πω κάποια πράγματα για την ιστορία των δίσκων και τη σχέση τους με τους υπολογιστές. Αλλ' αυτό τραβάει σε μάκρος. Οπότε όποιος βιάζεται, διαβάζει διαγώνια (τι λέει η αρχή κάθε παραγράφου, άντε και κάτι απ' τη μέση) και προχωράει προς το τέλος που θα υπάρχει και το τώρα. Όμως εγώ θέλω να τα παίρνω τα πράγματα με τη σειρά κι έτσι θα ξεκινήσω τα πράγματα από την αρχή, εδώ και 75 περίπου χρόνια. Τόση είναι η ιστορία των υπολογιστών.

Τετάρτη, 17 Φεβρουαρίου 2021

3 ακόμα χιονιάδες (1968 - 1987)

Λίμνη Καστοριάς, 1987

Ξεκίνησα να θυμάμαι χιονιάδες από το παρελθόν. Ξεκίνησα από τον φετινό και πάμε προς τα πίσω. Μέχρι το 98 φτάσαμε και τώρα πάμε στο προηγούμενο. Κι ο προηγούμενος χιονιάς απ' το 98 ήταν το 1987. Μάρτης. Είχαμ' ακούσει πως θα έχει κακοκαιρία και χιόνια αλλά έλεγα πως στο χωριό μου λένε πως "τα λόγια σου είναι σαν του Μαρτιού τα χιόνια", επειδή δεν κρατάνε για πολύ. Αλλά δεν ήταν καθόλου έτσι. Με την ευκαιρία, να σημειώσω πως δεύτερη μέρα σήμερα, το νερό έχει πάει αλλά το ρεύμα ακόμα στο σπίτι στον Άγιο Στέφανο, ενώ λίγο παρακάτω, στα 100 μέτρα όλα είναι μια χαρά. Άρα θέρμανση εκεί γιοκ.

Τρίτη, 16 Φεβρουαρίου 2021

3 + 1 Χιονιάδες (1998 - 2021)

Φωτογραφία από "Το Ποντίκι" που πολύ μ' άρεσε. Χιόνι στην παραλία

Ο σημερινός χιονιάς μ' έκανε να θυμηθώ χιονιάδες απ' τα παλιά. Έτσι κι αλλιώς είν' ένα φαινόμενο που επαναλαμβάνεται τακτικά, κάθε 10 - 11 χρόνια. Πάει μαζί με τις κηλίδες του ήλιου, αλλά δεν θ' ασχοληθώ παραπάνω με τα αστρομετεωρολογικά, θα γράψω για τους χιονιάδες που θυμάμαι. Και θα ξεκινήσω από σήμερα γυρίζοντας προς τα παλιά, τη δεκαετία του 60. Οι φωτογραφίες είναι φετινές, σημερινές για την ακρίβεια, από το μπαλκόνι του σπιτιού μου στην Ηλιούπολη το πρωί, εκτός απ' την πρώτη που την είδα το πρωί και μ' εντυπωσίασε. (Τελικά βρήκα κι από αρκετές άλλες χρονιές, το αρχείο μου έχει πολύ υλικό).

Τετάρτη, 13 Ιανουαρίου 2021

Σούπα βελουτέ κολοκύθας

Η πρόταση του Δημήτρη. Με φέτα και σπόρους κολοκύθας!

Μιλάμε στο τηλέφωνο με τον Δημήτρη. Και μας λέει πως φτιάχνει σούπα κολοκύθας. Μας αρέσει η ιδέα να δοκιμάσουμε κι εμείς, μέχρι τώρα την έχουμε ακούσει (στη Γερμανία) αλλά δεν έτυχε να τη φάμε. Του ζητάμε τη συνταγή. Είναι πρωί, σε λίγο πάμε στη λαϊκή. Ένας πάγκος (εντάξει, όχι μόνο ένας) έχει κολοκύθες. Άλλες ολόκληρες κι άλλες σε κομμάτια. Διαλέγουμε με το μάτι ένα κομμάτι, βγαίνει κάπου δυο κιλά. Το παίρνουμε. Επιστρέφουμε στο σπίτι. Ο Δημήτρης μας έχει συνταγή. Είναι του Πετρετζήκη! Δεν με συγκινεί. Η Μαρία μου λέει να δούμε γερμανική συνταγή. Ψάχνω κι από κει, κοιτάζω και γι' άλλες ελληνικές. Ως συνήθως τις παντρεύω και φτιάχνω τα δικά μου.

Τετάρτη, 6 Ιανουαρίου 2021

Σάντουιτς με τόνο


Το σχέδιο της παλιάς πόλης. Μπήκαμε απ' την Ελληνική πύλη (εκεί που είναι το σήμα "βρίσκεστε εδώ" και βγήκαμε από την άλλη κοντά στην αστυνομία, που δεν έχει όνομα!

Καλή χρονιά. Ας βάλω ένα άρθρο για φαγητό στο ξεκίνημα της χρονιάς, αλλά να το διανθίσω και με μερικές τουριστικές πληροφορίες! Δύο σε ένα.
Τις παλιές καλές μέρες, τότε που μπορούσαμε να κάνουμε και καμιά βόλτα, τότε που η Ryanair μας μετέφερε σε διάφορους προορισμούς, πήγαμε και στη Μάλτα. Μέσα στα άλλα επισκεφτήκαμε και τη Μντίνα, την παλιά πρωτεύουσα του νησιού. Η παλιά πόλη είναι όλη περιτειχισμένη, μέσα σε κάστρο. Με τα παλιά κτίρια και εκκλησίες και λοιπά. Η κυκλοφορία γίνεται σχεδόν αποκλειστικά με τα πόδια, σ' ελάχιστους δρόμους επιτρέπεται να κυκλοφορήσουν αυτοκίνητα και σε κάποιους ακόμα άμαξες.

Τρίτη, 22 Δεκεμβρίου 2020

Σύνοδος Δία - Κρόνου

Σύνοδος Δία - Κρόνου αυτές τις μέρες. Κι ιδού η δική μου συνεισφορά στο φαινόμενο. Φαίνονται και τρεις δορυφόροι του Δία κι ελάχιστα οι δακτύλιοι του Κρόνου (πιο πολύ τους μαντεύεις). Απ' την ταράτσα του σπιτιού, στην Ηλιούπολη.

Τετάρτη, 4 Νοεμβρίου 2020

Τυροπατάτα

Τόχω ξαναγράψει πολλές φορές πως παρακολουθώ το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου "Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία". Και πως πολλές φορές κάτι που διαβάζω στο (καθημερινό) άρθρο ή τα σχόλια, μου θυμίζουν διάφορες ιστορίες μου. Έτσι έγινε και σήμερα. Είχε άρθρο για "το άλλο χρυσάφι της γης" ονομάζοντας έτσι την πατάτα. Στα σχόλια κάποιος έγραψε πως "Πατάτα (λέγεται ότι) βάνουν και στις (πειραγμένες) γραβιέρες, αυτές που είναι άνοστες-σαπουνέ". Και θυμήθηκα την τυροπατάτα. Έγραψα εκεί την ιστορία κάπως σύντομα, τη γράφω κι εδώ πιο αναλυτικά.

Πέμπτη, 29 Οκτωβρίου 2020

Στη Μυτιλήνη - τα γρι-γρι

Η παραπάνω φωτογραφία δημοσιεύτηκε στον ιστότοπο "Στο νησί" με τη σημείωση ότι είναι τραβηγμένη τον Οκτώβρη του 1988 από την κ, Μαρία Μπουρου (μάλλον Μπουρνού; ).

Μια δυνατή εικόνα που μου έχει μείνει από αυτή την περίοδο που έμεινα στη Μυτιλήνη, κι ας ήμουνα τόσο μικρός (8 χρονών) κι ας ήταν για τόσο λίγους μήνες (8 απ' τους οποίους οι τελευταίοι χειμωνιάτικοι) ήταν η εικόνα με τα γρι-γρι, τα γκιργκίρια όπως τα λέγαμε, που φεύγαν απ' το λιμάνι να πάνε για ψάρεμα. Η παραπάνω φωτογραφία που έκλεψα είναι χαρακτηριστική αφού φαίνονται 5 - 6 καΐκια δεμένα μπροστά απ' την προκυμαία, 20 χρόνια αργότερα απ' την εποχή που μιλάμε. Το λιμάνι έχει μεγαλώσει, έχει φτιαχτεί το καινούριο αλλά ακόμα η κατάσταση δεν είχε αλλάξει.