Κρέμα Ζαχαροπλαστικής

Κρέμα παραδοσιακή (θέλει δουλειά)

Κρέμα Ζαχαροπλαστικής (ή κρεμ πατισερί στα ελληνικά 😄 Crème Pâtissière στο πρωτότυπο) είναι μια κρέμα με πολλές χρήσεις στη ζαχαροπλαστική. Μπορεί να μπει σε μιλφέιγ ή σε τρίγωνα Πανοράματος ή σε τούρτες και γενικά όπου χρειάζεται κρέμα. Το πώς φτιάχνεται έμαθα στη συνταγή με τσουρέκι εκμέκ. Η διαδικασία αρκετά πολύπλοκη αλλά το αποτέλεσμα απογειωτικό. Μέχρι που πήγα στην Ιωάννα και είχε κρέμα που όμως ήταν, λέει, έτοιμη. Απίστευτο μου φάνηκε αλλά μου έδειξε το κουτί (ή φακελάκι; δεν θυμάμαι). Κι έτσι δοκίμασα την άλλη εκδοχή. Την εύκολη. Και πολύ μου άρεσε και με βόλεψε. Κι είπα να παρουσιάσω εδώ και τις δυο, να υπάρχουν σε ένα μέρος (μιας και δεν είχα μέχρι τώρα βάλει καμιά)!

Εν τῇ νήσῳ Σαλαμῖνι

Πώς και ο τίτλος στα αρχαία; Με την αρχαία Σαλαμίνα θ' ασχοληθώ, γι' αυτό. Το Πάσχα βρεθήκαμε με τα ξαδέρφια της Μαρίας. Εκεί μας είπαν για μια εκδρομή που έκαναν στη Σαλαμίνα για να επισκεφτούν τις αρχαιότητες του νησιού. Δεν είχα ιδέα πως η Σαλαμίνα είχε αρχαία, έψαξα λίγο επιτόπου και σημείωσα μερικά. Αργότερα η Ειρήνη μου είπε πως άλλα μας είπαν κι άλλα σημείωσα, αλλά τέλος πάντων. Θα τα παρουσιάσω εδώ γιατί υπάρχουν ήδη κάποιοι ενδιαφερόμενοι. Έλεγα να τα στείλω μόνο σ' αυτούς αλλά η Μαρία μου υπέδειξε πως καλύτερα να είν' εδώ να τα μάθουν κι άλλοι. Αυτή είναι η διαδρομή που κάναμε (αυτή που φαίνεται παραπάνω, είναι διορθωμένη κάπως σε σημεία που δεν πρόσεξα στην αρχή -δεν υπάρχουν όλα τα σημεία μιας και δεν επιτρέπει περισσότερες στάσεις η γκουγκλ). Αλλά πριν τα της διαδρομής να παρουσιάσω το τι αρχαίο έχει η Σαλαμίνα.

Εκμέκ με τσουρέκι και (ξανά)

Πάλι τα ίδια; Δεν το έχεις ξαναβάλει αυτό; Ναι μεν αλλά. Τότε που το έβαλα το είχα με μια κρέμα που για να τη φτιάξεις ήθελε μπόλικη δουλειά. Το τελικό αποτέλεσμα πολύ ανώτερο απ' την απλή εκδοχή, άξιζε τον κόπο, είχε ταλαιπωρία αλλά τι να γίνει, τα καλά κόποις κτώνται έλεγα. Και βρέθηκα στο σπίτι της κουνιάδας μου και είχε φτιάξει μια κρέμα που δεν έμοιαζε με απλή κρέμα βανίλια. Οπότε τη ρώτησα και μου λέει πως είναι κρέμα ζαχαροπλαστικής. Καλά, παιδεύτηκες τόσο για να φτιάξεις την κρέμα; Μπα, μου λέει, έτοιμη την πήρα, σε φακελάκι Γιώτης. Δεν το πίστευα και μου το έδειξε. Επ, λέω, εδώ είμαστε. Το εκμέκ απλοποιείται. Για να τη δούμε στην πράξη. Και ψάχνοντας στο σουπερμάρκετ είδα πως όχι μόνο υπάρχει αλλά είναι και σε διάφορες παραλλαγές. Με γεύση βανίλια ή μιλφέιγ ή σοκολάτα ή (δεν θυμάμαι, αλλά είχε κι άλλα). Πάμε λοιπόν.

"Έξυπνες" διαβάσεις πεζών

Στο δρόμο κυκλοφορούν τα τροχοφόρα (αυτοκίνητα, μηχανάκια, ποδήλατα, πατίνια, λεωφορεία, φορτηγά μεγάλα ή μικρά) ενώ οι πεζοί (πρέπει να) κυκλοφορούν στα πεζοδρόμια. Κι αν δεν υπάρχουν πεζοδρόμια περπατάνε στην άκρη του δρόμου. Όμως πολλές φορές πρέπει να διασχίσουν το δρόμο είτε για να πάνε απ' τη μια μεριά του στην άλλη είτε για να πάνε απ' το ένα πεζοδρόμιο στο άλλο. Θεωρητικά σ' αυτή την περίπτωση έχουν προτεραιότητα αν και στην Ελλάδα δεν πολυσυνηθίζεται να παραχωρείται. Για πιο ασφαλές πέρασμα υπάρχουν σε διάφορα σημεία οι διαβάσεις. Και για να φαίνεται πως εδώ είναι διάβαση (κι έχει υποχρέωση να την χρησιμοποιήσει ο πεζός και να σταματήσει το τροχοφόρο) υπάρχει οριζόντια και κάθετη σήμανση, όπως στην παραπάνω φωτογραφία. Άσπρα ορθογώνια στο δρόμο, παράλληλα μεταξύ τους (ζέμπρα) ενώ σε κολόνες το σχετικό σήμα του ΚΟΚ: ένα μπλε ορθογώνιο μ' ένα άσπρο τρίγωνο που στη μέση έχει ένα ανθρωπάκι που περπατάει. Θα μου πείτε πως στην Ελλάδα οι διαβάσεις που είναι με τέτοια πλήρη σήμανση είναι λιγοστές και δίκιο θάχετε (συνήθως υπάρχει μόνο το ένα είδος σήμανσης ή μόνο η οριζόντια -το πιο συνηθισμένο- ή μόνο η κάθετη).

Συνταξιοδοτικά

Στο σημερινό άρθρο του Ν. Σαραντάκου με τίτλο Ζήτω ο πόλεμος! (του Μπάμπη Άννινου) έγινε ένα σχόλιο που σχολίαζε με βάση το κείμενο: "Σύνταξη με 30 χρόνια υπηρεσίας! Και εμείς φτάσαμε τα 36 για να πάρουμε!". Επειδή είναι ένα θέμα που μ' έχει απασχολήσει δεν κρατήθηκα να μην αρπάξω την ευκαιρία για να σχολιάσω εκεί περί όρων συνταξιοδότησης. Κάμποσα έγραψα και σκέφτηκα πως θάταν καλύτερα να τα είχα γράψει πρώτα εδώ, αλλά τέλος πάντων τα μεταφέρω από κει.

Ρύζι σαν ασιάτικο

Για ρύζι σε κλασικό πιλάφι έχω ήδη γράψει (και μάλιστα με διπλή εκδοχή εκτέλεσης). Επίσης έχω βάλει και την παραλλαγή με τηγανητό φιδέ. Για λαπά δεν έτυχε (ίσως πρέπει να καλύψω κι αυτόν τον τομέα αλλά είναι που δεν μ' αρέσει ιδιαίτερα. Χρειάστηκα να φτιάξω ρύζι σαν λαπά αλλά όχι τέτοιο πράγμα, να έχει και λίγο στιλ. Και σκέφτηκα το ασιάτικο. Όμως αυτοί (στα μαγαζιά δηλαδή) έχουν ειδικά σκέυη που κάνουν στον ατμό. Καλή ιδέα, το έφτιαχνα παλιότερα που χρησιμοποιούσα τον ατμομάγειρα, τώρα τον έχω εγκαταλείψει κάμποσα χρόνια (το έδωσα στην Ντίνα και τον χρησιμοποιεί αυτή) αλλά τώρα; Μια αναζήτηση στο ίντερνετ μου έδωσε διάφορες λύσης, η καλύτερη μου φάνηκε η αυτόματη, την ΤΝ. Την ακολούθησα και το αποτέλεσμα με ικανοποίησε οπότε την καταγράφω.

Τραπεζικές χρεώσεις (για άλλη μια φορά)

Η φωτογραφία είναι κλεμμένη από το σάιτ "Στο Νησί"

Υπάρχει ένα συνεχές σπρώξιμο οι διάφορες συναλλαγές να γίνονται όχι με τις κλασικές μορφές χρήματος (κέρματα - χαρτονομίσματα) αλλά με άυλες μορφές, ηλεκτρονικές. Αντί να έχεις το χρήμα στην τσέπη σου, αυτό υπάρχει (ή λέμε ότι υπάρχει) κάπου, σε μια εταιρία που έχει εξουσιοδότηση για τέτοιες δουλειές (συμβατικά αυτό το λέμε τράπεζα) κι εσύ λες να μεταφερθεί απ' τον ένα λογαριασμό σ' έναν άλλο το απαιτούμενο κάθε φορά ποσό. Τραπεζικές επιχειρήσεις είναι αυτές που έχουν υποκαταστήματα και συνήθως σ' αυτές πάει ο νους μας, αλλά είναι και άλλες που δεν τις βλέπουμε άμεσα. Παράδειγμα στην Ελλάδα υπάρχει η viva.com που δραστηριοποιείται σε τέτοιες ηλεκτρονικές συναλλαγές αλλά δεν την βλέπει ο καταναλωτής κάπου και ακόμα και αν χρειαστεί να μιλήσει μαζί τςη για κάποιο θέμα του θα ζοριστεί αρκετά.