Ρύζι σαν ασιάτικο

Για ρύζι σε κλασικό πιλάφι έχω ήδη γράψει (και μάλιστα με διπλή εκδοχή εκτέλεσης). Επίσης έχω βάλει και την παραλλαγή με τηγανητό φιδέ. Για λαπά δεν έτυχε (ίσως πρέπει να καλύψω κι αυτόν τον τομέα αλλά είναι που δεν μ' αρέσει ιδιαίτερα. Χρειάστηκα να φτιάξω ρύζι σαν λαπά αλλά όχι τέτοιο πράγμα, να έχει και λίγο στιλ. Και σκέφτηκα το ασιάτικο. Όμως αυτοί (στα μαγαζιά δηλαδή) έχουν ειδικά σκέυη που κάνουν στον ατμό. Καλή ιδέα, το έφτιαχνα παλιότερα που χρησιμοποιούσα τον ατμομάγειρα, τώρα τον έχω εγκαταλείψει κάμποσα χρόνια (το έδωσα στην Ντίνα και τον χρησιμοποιεί αυτή) αλλά τώρα; Μια αναζήτηση στο ίντερνετ μου έδωσε διάφορες λύσης, η καλύτερη μου φάνηκε η αυτόματη, την ΤΝ. Την ακολούθησα και το αποτέλεσμα με ικανοποίησε οπότε την καταγράφω.

Ρεβιθόρυζο

Το ρεβιθόρυζο είν' ένα φαγητό που μ' αρέσει πολύ. Κι ήμουν σίγουρος πως θα έχω ήδη βάλει συνταγή στο ιστολόγιο αλλά ψάχνοντας δεν βρήκα. Κι έτσι κατέφυγα στο θείο γκούγκλη. Που μούβγαλε κάμποσες συνταγές αλλά μόνο δυο ήταν κοντά σ' αυτό που σκεφτόμουνα. Το ένα από το γνωστό σάιτ του Πετρετζίκη (που κι άλλες φορές μούχει δώσει καλές λύσεις) κι ένα άλλο που δεν είχα δει ξανά. Η συνταγή μου είναι για 4 μερίδες, σε ισορροπία οι ποσότητες ρεβιθιών και ρυζιού.

Λαχανόρυζο (ή μαπόρυζο)

Λαχανόρυζο (ή μαπόρυζο όπως το λέει ο Γιώργος κι οι Πελοποννήσιοι που το άσπρο λάχανο το λένε μάπα - στο χωριό μου το λέμε καρδιά αλλά καρδόρυζο δεν λέμε 😀). Είναι ένα σχετικά εύκολο λαδερό φαγητό του χειμώνα. Το έφτιαξα κάποια στιγμή που μούχε ξεμείνει λάχανο και μ' άρεσε.Κι έτσι αποφάσισα να το ξαναφτιάξω αλλά και να το εντάξω στις συνταγές μου. Μοιάζει με το σπανακόρυζο αρκετά στην προετοιμασία του, μόνο που εδώ δεν έχω την επιλογή να τρίψω το λάχανο με το αλάτι αλλά μόνο να το τσιγαρίσω.

Κολοκυθάκια γεμιστά χωρίς κιμά

Τα γεμιστά κολοκυθάκια που περιέγραφα προχτές μπορούν να γίνουν και χωρίς κιμά. Παρόμοια η διαδικασία, δεν είναι απαραίτητα μόνο για "βιτζιτέριανς" :)

Κολοκυθάκια γεμιστά με αυγολέμονο

Καλοκαιρινών φαγητών συνέχεια. Κολοκυθάκια γεμιστά. Όχι αυτά που μπαίνουν ανάμεσα σε άλλα λαχανικά (ντομάτες, μελιτζάνες, πιπεριές και τέτοια) που γίνονται στο φούρνο. Αλλά σκέτα τα κολοκύθια. Στην κατσαρόλα και με αυγολέμονο.

Ρυζοσαλάτα

Καλοκαίρι έρχεται, οι διάφορες παραλλαγές για σαλάτες είναι σε ημερήσια διάταξη. Σαλάτες με διάφορα συνοδευτικά υλικά που παίζουν το ρόλο του φαγητού κι όχι του συνοδευτικού. Πέρα απ' τη σαλάτα του καίσαρα ή τα φασόλια κλπ όσπρια που σερβίρονται και σαν σαλάτα, έχω παρουσιάσει ήδη φακές σαλάτα (και μάλιστα σε 2 εκδοχές), μακαρόνια σαλάτα ή η δική μου παραλλαγή στο πατατοκολόκυθο. Και ψάχνοντας στα κιτάπια μου βρήκα ακόμα μία παρόμοια, τη ριζοσαλάτα κι είπα να την βάλω κι αυτή (και βλέπω πως μάλλον δεν έχω αναφερθεί σε τονοσαλάτα. Παράλειψη, υπόσχομαι να επανορθώσω :) ).

Ρύζι με λαχανικά στον ατμομάγειρα

Πριν κάποια χρόνια είχα αγοράσει έναν ατμομάγειρα. Μια συσκευή δηλαδή που ζεσταίνει νερό και το μετατρέπει σε ατμό που περνάει από τις τρύπες και μ' αυτό τον τρόπο μαγειρεύεται το φαγητό. Προφανώς δεν είναι κατάλληλος τρόπος για όλα τα φαγητά, μόνο όσα γίνονται στον ατμό (κι όπως φαίνεται στη φωτογραφία, δεν είναι και λίγα τα είδη). Εγώ όμως τον χρησιμοποιώ κυρίως για λαχανικά. Αλλά και ρύζι που μπορεί να μαγειρευτεί κι αυτό εκεί πέρα, σε ένα μπολάκι όμως (που συνόδευε τον ατμομάγειρά μας). Τα χρόνια εκείνα τον χρησιμοποιούσαμε σχεδόν κάθε βδομάδα. Τώρα τον έχουμε ψιλοξεχάσει. Σπάνια τον βάζουμε σε χρήση αν και είναι πολύ καλή ιδέα, πολύ υγιεινή και πανεύκολη.

Πιλάφι με σαφράν, τηγανητό φιδέ και ρόδι!

Αυτό το φαΐ το διάβασα, μ' άρεσε αλλά δεν έτυχε να το φτιάξω ακόμα. Είναι στα υπόψιν, αν και όχι για τον δυόσμο δεν είμαι και πολύ σίγουρος πως θα βάλω. Το πρώτο μέρος είναι σαν κλασικό πιλάφι, η διαφοροποίηση είναι στη συνέχεια.

Μυδοπίλαφο

Την Καθαροδευτέρα που λείπαμε εμείς στη βόλτα μας κατά Γιάννενα μεριά, η Ειρήνη ήταν μόνη στο σπίτι. Και την κάλεσε η Μαίρη για φαγητό. Όταν γυρίσαμε λοιπόν μας λέει πως κι αυτή μόλις μπήκε γιατί κλπ και συμπληρώνει: "Και που να δείτε τι ωραίο τραπέζι είχε στρώσει η κα Μαίρη. Κι είχε εξαιρετικά πράγματα. Αυτό, εκείνο, τ' άλλο και μυδοπίλαφο". Μιας και τα μύδια είναι των ημερών αποφάσισα να της φτιάξω κι εγώ μυδοπίλαφο κι ας μην ήταν τόσο ευπαρουσίαστο σαν της Μαίρης. Είχα πολλά χρόνια να φτιάξω. Ούτε θυμόμουν πώς το είχα φτιάξει τότε. Ήμασταν στη Σαλαμίνα, βρήκαμε μπροστά μας φρέσκα μύδια, πήραμε και φτιάξαμε, αλλά τη διαδικασία δεν την θυμάμαι ούτε αν είχα ρωτήσει κανέναν. Αυτή τη φορά θα ήταν πιο εύκολα. Απλά να γκουγκλίσω (ή να γκουγκλάρω; δεν είμαι σίγουρος :) ). Βέβαια, πιο εύκολο θάταν νάπαιρνα τη Μαίρη τηλέφωνο. Δεν το έκανα, άρα μπορεί να υπάρξει κι η δική της εκδοχή!

Σούπα (από Κρέας, Ψάρι ή Κοτόπουλο)

Άλλο ένα φαγητό με ρύζι. Μόνο που εδώ το ρύζι είναι ελάχιστο, ίσα να δέσει η σούπα. Η συνταγή είναι κοινή είτε έχω για πρώτη ύλη το κρέας, είτε το ψάρι, είτε όποιο άλλο υλικό θέλω που όταν το βράσω να δίνει γεύση στο νερό. Έτσι έχω κρεατόσουπα, ψαρόσουπα, κοτόσουπα, σούπα λαχανικών και πάει λέγοντας, αν και, αυτή η τελευταία μπορεί να φτιαχτεί και χωρίς ρύζι. Για μένα η σούπα πρέπει να είναι αρκούντως ρευστή. Βέβαια, αν μείνει αρκετά σφίγγει από μόνη της, αλλά αν δεν βάλω πολύ ρύζι, είναι καλύτερα. Να είναι σούπα κι όχι σουποπίλαφο:)

Πιλάφι

Το πιλάφι είναι σήμερα ένα φαγητό της σειράς, αλλά κάποτε το είχαν για καλό φαγητό και το μαγείρευαν σπάνια. Αιτία το γεγονός πως το βασικό συστατικό του πιλαφιού είναι το ρύζι που ήταν εισαγόμενο και κατά συνέπεια πανάκριβο. Έτσι, όλα τα εδέσματα που είχαν ρύζι, είτε ήταν πιλάφι, είτε ρυζόγαλο κλπ τα απέφευγαν, κρατώντας το πολύτιμο αυτό συστατικό για κάνα γεμιστό! Το πιλάφι πάντως είναι ένα εύκολο φαγητό, που συνήθως είναι συνοδευτικό σε κάποιο κρεατικό, όπως κι αν είναι μαγειρεμένο. Αν δεν υπάρχει κρέας, μπορεί να συνοδευτεί με αυγό μάτι. Ανάλογα με τι θα το συνοδέψω είναι και το πόσο ρύζι θα φτιάξω. Ένα ποτήρι είναι για δυο άτομα αν το φάνε σκέτο, αλλά μπορεί να φτάνει και για τέσσερα αν θα πάει σαν συμπλήρωμα. Στο πιλάφι της φωτογραφίας έχω προσθέσει και σταφίδα, αλλά τα πρόσθετα, που αναφέρονται και παρακάτω, είναι θέμα γούστου και έμπνευσης της στιγμής.

Σπανακόρυζο

Εύκολο φαγητό αν το κάνεις με κατεψυγμένο σπανάκι (αλλά φύλλο, όχι κομμένο), έχει λίγο παραπάνω διαδικασία αν είναι φρέσκο (αλλά συγκρίνεται με τίποτα το φρέσκο; όπως έλεγε και μια παλιά διαφήμιση). Σερβίρεται με λίγο γιαούρτι από πάνω ή σκέτο με λεμόνι οπότε και συνοδεύεται υπέροχα από φέτα.

Γεμιστά παραδοσιακά (σαρακοστιανά)

Τα γεμιστά είναι ένα από τα φαγητά που θεωρούνται παραδοσιακά ελληνικά. Γίνεται με διάφορους τρόπους, τόσο ως προς το τι γεμίζει κανείς όσο και ως προς το τι βάζει για γέμισμα. Είναι από τα φαγητά που συνήθως τα φτιάχνει η μάνα μου, έτσι κι αλλιώς είναι καλοκαιρινό κατά βάση, τότε που είναι η εποχή για τα λαχανικά που χρησιμοποιούνται. Βέβαια, υπάρχει η παραλλαγή των εστιατορίων με σκέτη ντομάτα και πιπεριά που είναι υλικά που τα θερμοκήπια καταφέρνουν να έχουν στην ίδια γεύση και ποιότητα όλο το χρόνο. Σ' αυτήν μέσα δεν μπαίνει τίποτα άλλο σχεδόν εκτός από ρύζι. Σε άλλη παραλλαγή η γέμιση είναι από κιμά. Η εκδοχή που παρουσιάζεται εδώ είναι η παραδοσιακή με διάφορα λαχανικά που γεμίζονται με το δικό τους υλικό και συμπλήρωμα από ρύζι (συν αρωματικά).

Ντολμαδάκια Γιαλαντζή

Γιαλάν (yalan) είναι τούρκικη λέξη και σημαίνει το ψέμα. Και σαν επίθετο κάτι το ψεύτικο. Γιαλάν λιμάν είναι κάτι που μοιάζει με λιμάνι, πάνε βαρκάκια να προφυλαχτούνε, αλλά λιμάνι δεν είναι. Ομοίως γιαλάν νταβάν = ψεύτικο ταβάνι, το οίκημα δεν έχει ταβάνι αλλά η σκεπή είναι έτσι φτιαγμένη που να μοιάζει με ταβάνι (για οικονομία). Ακόμα θυμάμαι μια γυναίκα στο χωριό (την Αναστασιά) που είχε διακαή πόθο να αποκτήσει ένα δικός της σπιτάκι. Μιας κι ο πατέρας μου ήταν οικοδόμος, όταν τον έβλεπε του έλεγε τα σχέδιά της: “Μια καμαρούλα φτάνει. Κι ας είναι και γιαλάν νταβάν”. Τα σχέδια τα είχε, τη θέληση την είχε αλλά δεν αξιώθηκε η καημένη να τ' αποκτήσει. Αλλά και γιαλάν ντουνιάς και γιαλάν μπουγάζι κλπ. Απ' το γιαλάν λοιπόν βγαίνει κι ο γιαλαντζής = γιαλάν ντολμά Δηλαδή ψεύτικο ντολμαδάκι αφού δεν γίνεται με κιμά. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν είναι ένα νοστιμότατο φαγητό. Το μυστικό του; Μπόλικη πρασινάδα. Από μαρούλι μέχρι δυόσμο και μαϊντανό και φρέσκο κρεμμυδάκι.

Ντολμαδάκια (ή γιαπρακάκια)

Ντολμαδάκια τα λέμε στο χωριό μου σήμερα, αλλά τα ΄χω συναντήσει και σαρμαδάκια και φύλλα και δεν θυμάμαι πόσα άλλα ονόματα. Τούρκικη η προέλευση του ονόματος αλλά με νέα σημασία μιας και ντολμά στα τούρκικα είναι ό,τι είναι γεμιστό. Παράδειγμα ο Ντολμά-μπαχτσέ! Παλιότερα τα λέγαμε γιαπράκια, αλλά η ονομασία αυτή σήμερα έχει ξεχαστεί. Τα ντολμαδάκια λοιπόν τα ελληνικά είναι αγαπημένο φαγητό. Κι είναι το φαγητό που παραδοσιακά μας περιμένει για καλωσόρισμα όταν πηγαίνουμε στη μάνα μου στη Μυτιλήνη. Έχει την υπομονή να κάτσει να το φτιάξει. Κι όχι μόνο αυτό αλλά να είναι και μικρούλια, όσο το δάχτυλο χοντρά. Τόσο που όταν κάποια μέρα είπαμε στη διατροφολόγο πως το μενού μας θα έχει ντολμαδάκια λέει "εντάξει, αλλά όχι πολλά, τρία τέσσερα μόνο". Εγώ γελάω και προσπαθώ να εξηγήσω πώς έχουν τα πράγματα και υποχωρεί στα 10! Εκεί λοιπόν εγώ σταμάτησα την προσπάθεια, αλλά στο πιάτο μου βάζω καμιά εικοσιπενταριά!

Λαχανοντολμάδες

Οι λαχανοντολμάδες είναι ένα φαγητό που θέλει αρκετή δουλειά. Και η δουλειά πληθαίνει όταν τους φτιάχνεις μικρούς. Συνήθως στα εστιατόρια η μερίδα έχει μέσα τρεις, άντε τέσσερις. Την παραμονή της Πρωτοχρονιάς είπαμε να μαζευτούμε οι συνήθεις ύποπτοι και να υποδεχτούμε τον καινούριο χρόνο. Τις μέρες εκείνες ήταν κι η μάνα μου στο σπίτι και προσφέρθηκε να μας φτιάξει λαχανοντολμάδες για να ενισχύσουμε το μενού που θα βγάζαμε. Η ποσότητα θα ήταν αρκετή και έμειναν και για την επομένη. Εντωμεταξύ  είχαμε ήδη ξεκινήσει δίαιτα και ενημερώσαμε τη διαιτολόγο μας για την πρόθεση να φάμε λαχανοντολμάδες για μεσημεριανό. Εντάξει μας λέει, αλλά όχι πάνω από τρεις. Μα είναι μικροί της λέμε. Καλά, μέχρι 10 μας ανεβάζει την ποσότητα. Δεν μπορούσε να διανοηθεί το πόσο μικροί θα ήταν. Τελικά εμείς στη μερίδα μας βάλαμε καμιά 25αριά!