Πάλι τα ίδια; Δεν το έχεις ξαναβάλει αυτό; Ναι μεν αλλά. Τότε που το έβαλα το είχα με μια κρέμα που για να τη φτιάξεις ήθελε μπόλικη δουλειά. Το τελικό αποτέλεσμα πολύ ανώτερο απ' την απλή εκδοχή, άξιζε τον κόπο, είχε ταλαιπωρία αλλά τι να γίνει, τα καλά κόποις κτώνται έλεγα. Και βρέθηκα στο σπίτι της κουνιάδας μου και είχε φτιάξει μια κρέμα που δεν έμοιαζε με απλή κρέμα βανίλια. Οπότε τη ρώτησα και μου λέει πως είναι κρέμα ζαχαροπλαστικής. Καλά, παιδεύτηκες τόσο για να φτιάξεις την κρέμα; Μπα, μου λέει, έτοιμη την πήρα, σε φακελάκι Γιώτης. Δεν το πίστευα και μου το έδειξε. Επ, λέω, εδώ είμαστε. Το εκμέκ απλοποιείται. Για να τη δούμε στην πράξη. Και ψάχνοντας στο σουπερμάρκετ είδα πως όχι μόνο υπάρχει αλλά είναι και σε διάφορες παραλλαγές. Με γεύση βανίλια ή μιλφέιγ ή σοκολάτα ή (δεν θυμάμαι, αλλά είχε κι άλλα). Πάμε λοιπόν.
