Διόρθωση ημαρτημένων (στη Γερμανία)

Στη Γερμανία, στους σταθμούς του μετρό τους (ου μπαν το λένε, U Bahn) όταν βγεις απ' το συρμό έχει καθοδήγηση για το ποια έξοδο να πάρεις για να πας προς τα κει που θέλεις και κυρίως που  θα βρεις το λεωφορείο σου (ή το τραμ) για να συνεχίσεις. Για τους Έλληνες που δεν έχουν βρεθεί προς τα κει να διευκρινίσω ότι στη Γερμανία μπαίνεις στο μετρό χωρίς πόρτες ελέγχου (ο έλεγχος γίνεται μέσα στους συρμούς) όπως επίσης ότι ο κάθε σταθμός έχει πολλές εξόδους στις οποίες κατευθύνεσαι από την αποβάθρα ακόμα. Και η πληροφόρηση είναι σε κάθε σημείο που θα χρειαστεί, σ' αντίθεση με το μετρό της Αθήνας (για τη Θεσσαλονίκη δεν θυμάμαι, αλλού δεν έχουμε) που έχει χάρτη στην αποβάθρα με τις κοντινές στάσεις αλλά πρέπει να τον αποτυπώσει στο μυαλό σου καλά (και να έχεις και εικόνα της περιοχής -παζλ για δυνατούς λύτες δηλαδή).

Κρέμα Ζαχαροπλαστικής

Κρέμα παραδοσιακή (θέλει δουλειά)

Κρέμα Ζαχαροπλαστικής (ή κρεμ πατισερί στα ελληνικά 😄 Crème Pâtissière στο πρωτότυπο) είναι μια κρέμα με πολλές χρήσεις στη ζαχαροπλαστική. Μπορεί να μπει σε μιλφέιγ ή σε τρίγωνα Πανοράματος ή σε τούρτες και γενικά όπου χρειάζεται κρέμα. Το πώς φτιάχνεται έμαθα στη συνταγή με τσουρέκι εκμέκ. Η διαδικασία αρκετά πολύπλοκη αλλά το αποτέλεσμα απογειωτικό. Μέχρι που πήγα στην Ιωάννα και είχε κρέμα που όμως ήταν, λέει, έτοιμη. Απίστευτο μου φάνηκε αλλά μου έδειξε το κουτί (ή φακελάκι; δεν θυμάμαι). Κι έτσι δοκίμασα την άλλη εκδοχή. Την εύκολη. Και πολύ μου άρεσε και με βόλεψε. Κι είπα να παρουσιάσω εδώ και τις δυο, να υπάρχουν σε ένα μέρος (μιας και δεν είχα μέχρι τώρα βάλει καμιά)!

Εν τῇ νήσῳ Σαλαμῖνι

Πώς και ο τίτλος στα αρχαία; Με την αρχαία Σαλαμίνα θ' ασχοληθώ, γι' αυτό. Το Πάσχα βρεθήκαμε με τα ξαδέρφια της Μαρίας. Εκεί μας είπαν για μια εκδρομή που έκαναν στη Σαλαμίνα για να επισκεφτούν τις αρχαιότητες του νησιού. Δεν είχα ιδέα πως η Σαλαμίνα είχε αρχαία, έψαξα λίγο επιτόπου και σημείωσα μερικά. Αργότερα η Ειρήνη μου είπε πως άλλα μας είπαν κι άλλα σημείωσα, αλλά τέλος πάντων. Θα τα παρουσιάσω εδώ γιατί υπάρχουν ήδη κάποιοι ενδιαφερόμενοι. Έλεγα να τα στείλω μόνο σ' αυτούς αλλά η Μαρία μου υπέδειξε πως καλύτερα να είν' εδώ να τα μάθουν κι άλλοι. Αυτή είναι η διαδρομή που κάναμε (αυτή που φαίνεται παραπάνω, είναι διορθωμένη κάπως σε σημεία που δεν πρόσεξα στην αρχή -δεν υπάρχουν όλα τα σημεία μιας και δεν επιτρέπει περισσότερες στάσεις η γκουγκλ). Αλλά πριν τα της διαδρομής να παρουσιάσω το τι αρχαίο έχει η Σαλαμίνα.

Εκμέκ με τσουρέκι και (ξανά)

Πάλι τα ίδια; Δεν το έχεις ξαναβάλει αυτό; Ναι μεν αλλά. Τότε που το έβαλα το είχα με μια κρέμα που για να τη φτιάξεις ήθελε μπόλικη δουλειά. Το τελικό αποτέλεσμα πολύ ανώτερο απ' την απλή εκδοχή, άξιζε τον κόπο, είχε ταλαιπωρία αλλά τι να γίνει, τα καλά κόποις κτώνται έλεγα. Και βρέθηκα στο σπίτι της κουνιάδας μου και είχε φτιάξει μια κρέμα που δεν έμοιαζε με απλή κρέμα βανίλια. Οπότε τη ρώτησα και μου λέει πως είναι κρέμα ζαχαροπλαστικής. Καλά, παιδεύτηκες τόσο για να φτιάξεις την κρέμα; Μπα, μου λέει, έτοιμη την πήρα, σε φακελάκι Γιώτης. Δεν το πίστευα και μου το έδειξε. Επ, λέω, εδώ είμαστε. Το εκμέκ απλοποιείται. Για να τη δούμε στην πράξη. Και ψάχνοντας στο σουπερμάρκετ είδα πως όχι μόνο υπάρχει αλλά είναι και σε διάφορες παραλλαγές. Με γεύση βανίλια ή μιλφέιγ ή σοκολάτα ή (δεν θυμάμαι, αλλά είχε κι άλλα). Πάμε λοιπόν.