Παρασκευή, 31 Ιανουαρίου 2014

Λευκή εβδομάδα και πράσινα άλογα

Πριν μερικές μέρες, στο σάιτ του Σαραντάκου, δημοσιεύτηκε ένα άρθρο με τον ίδιο τίτλο. Αναφερόταν στην πρόταση για μέρες διακοπών μετά την Καθαρά Δευτέρα που τελικά αναβλήθηκε  για φέτος (αλλά άνοιξε άλλες κουβέντες για επιμήκυνση - λέξη κι αυτή - του διδακτικού έτους με διάφορες προεκτάσεις). Εκεί στα σχόλια, έγραψα κάμποσα σχετικά (ή και άσχετα) που νομίζω πως έχουν γενικότερο ενδιαφέρον. Κι είπα να τα μεταφέρω κι εδώ (αφού τα επεξεργαστώ και λίγο πάλι). Βλέποντας την έκτασή τους, δεν με παίρνει να βάλω και πολλά παραπάνω, μάλλον πρέπει να το κάνω τις επόμενες μέρες μιας και έχουν ακολουθήσει αρκετά από τότε (εννοώ τα της επιμήκυνσης). Αρχικά μερικά για το σχολικό και το διδακτικό έτος και τη διάρκειά τους. Για να ξέρουμε γιατί πράγμα συζητάμε. Είναι πράγματα που πολλές φορές τα λέω στον κύκλο μου, ευκαιρία να τα πω και σε πιο πολλούς.

Πέμπτη, 30 Ιανουαρίου 2014

Μετανάστης στη Γερμανία

Έγραφα τις προάλλες για τους Έλληνες νεομετανάστες στη Γερμανία. Και πριν προλάβω να ανεβάσω το κείμενο, μια σχετική είδηση. "Νοσοκόμες από την Κίνα εισάγει η Γερμανία λόγω έλλειψης". Τίποτα το περίεργο. Το έχω ξαναπεί: Η Γερμανία προτιμάει να μην ξοδεύει χρήματα για εκπαίδευση. Ό,τι εξειδικευμένο προσωπικό χρειάζεται, προτιμάει να το εισάγει.

Τετάρτη, 29 Ιανουαρίου 2014

Χοιρινό σταμνάτο

Ένα εξαιρετικό φαγητό. Που το κάνω σπάνια τώρα πια, κάποτε το συνήθιζα πάρα πολύ, τόσο που το βαρεθήκαμε. Η ιστορία ξεκίνησε από μια διήγηση της Κατερίνας όταν την είχαμε επισκεφθεί στο εξοχικό τους, έξω από την Έδεσσα. Μας περιέγραψε ένα πανόστιμο φαγητό που έφτιαξε στη γάστρα και με την ευκαιρία μας έφτιαξε και ένα κοτόπουλο. Δεν έχει τύχει να φτιάξω εγώ, άρα από κοτόπουλο συνταγή δεν έχω (προς το παρόν τουλάχιστον). Όμως η νοστιμιά μας έκανε να ζηλέψουμε. Έτσι, κατεβαίνοντας στάση στην Αγία Παρασκευή στα Τέμπη, απ' όπου είχε πάρει εκείνη τη δική της γάστρα κι όπου πάντα υπάρχουν ένα δυο πάγκοι που πουλάνε πήλινα. Αγοράζουμε μια για μας και μια πιο μικρή την πήγαμε κάπου δώρο. Μαζί με τη γάστρα, μας έδωσαν και συνταγή για το πώς να μαγειρέψουμε σ' αυτήν. Ήταν η βασική ιδέα απ' αυτό που παρουσιάζω παρακάτω.

Δευτέρα, 27 Ιανουαρίου 2014

Μηλόπιτα

Χειμωνιάζει και τα μήλα έχουν βγει στη φόρα. Έτσι, όταν σκεφτήκαμε για γλυκό, είπαμε να φτιάξουμε μια μηλόπιτα. Τα υπόλοιπα υλικά, συνήθως υπάρχουν στο σπίτι. Τη φτιάξαμε και την παρουσιάζω.

Σάββατο, 25 Ιανουαρίου 2014

Αστικές συγκοινωνίες Μυτιλήνης

Μιας και έπιασα τις αστικές συγκοινωνίες, ας πως και για τη Μυτιλήνη. Έχω γράψει για τις αστικές συγκοινωνίες σε διάφορες πόλεις, δεν πάει ν' αφήσω απέξω το νησί μου, ή μάλλον την πρωτεύουσά του. Που είχε αστική συγκοινωνία από τα παλιότερα χρόνια, όσο τη θυμάμαι. Και μου είχε κάνει μεγάλη εντύπωση που σε άλλες πόλεις με ανάλογο μέγεθος (π.χ. Άργος ή Πύργος) υπήρχε μόνο υπεραστικό λεωφορείο, πράγμα που σημαίνει πως δεν υπήρχε εξυπηρέτηση για τα διάφορα μέρη της πόλης, παρά μόνο για τα γύρω χωριά και όποτε. Θα μου πει κανείς πως ούτε στη Μυτιλήνη οι γραμμές ήταν ιδιαίτερα πυκνές. Αλλά σίγουρα τα γύρω χωριά είχαν καλύτερη εξυπηρέτηση. Μιλάμε για τα χωριά που ήταν σε μικρή απόσταση (μέχρι 7 - 8 χλμ) από την πόλη. Και κύρια ο Χάλικας, που βρίσκεται λίγο μετά το νοσοκομείο, μ' αποτέλεσμα να έχει λεωφορείο μπορεί και κάθε μισάωρο.

Πέμπτη, 23 Ιανουαρίου 2014

Σούπα (από Κρέας, Ψάρι ή Κοτόπουλο)

Άλλο ένα φαγητό με ρύζι. Μόνο που εδώ το ρύζι είναι ελάχιστο, ίσα να δέσει η σούπα. Η συνταγή είναι κοινή είτε έχω για πρώτη ύλη το κρέας, είτε το ψάρι, είτε όποιο άλλο υλικό θέλω που όταν το βράσω να δίνει γεύση στο νερό. Έτσι έχω κρεατόσουπα, ψαρόσουπα, κοτόσουπα, σούπα λαχανικών και πάει λέγοντας, αν και, αυτή η τελευταία μπορεί να φτιαχτεί και χωρίς ρύζι. Για μένα η σούπα πρέπει να είναι αρκούντως ρευστή. Βέβαια, αν μείνει αρκετά σφίγγει από μόνη της, αλλά αν δεν βάλω πολύ ρύζι, είναι καλύτερα. Να είναι σούπα κι όχι σουποπίλαφο:)

Τετάρτη, 22 Ιανουαρίου 2014

Κρούσματα εκμετάλλευσης Ελλήνων από Έλληνες

Άρθρο στη Ντόιτσεβέλε (DW) που αναδημοσιεύει το in.gr. Ζόρικα, λέει, τα πράγματα για τους Έλληνες νεομετανάστες στη Γερμανία, ειδικά αν δεν ξέρουν γερμανικά. Το ίδιο έλεγε κι η εμπειρία μου από τότε που ήμουνα εκεί. Και, εντάξει, οι Γερμανοί τα γράφουνε, εύκολα να πετάνε το μπαλάκι των ευθυνών στους Έλληνες παλαιομετανάστες, αλλά το θέμα είναι πως τα πράγματα είναι ζόρικα για όποιον αποφασίζει σήμερα να πάει για μετανάστης.

Τρίτη, 21 Ιανουαρίου 2014

Ψάρια τηγανητά

Το ψάρι φτιάχνεται με πολλούς τρόπους. Ψητό, τηγανητό, βραστό, στο φούρνο ή πλακί στην κατσαρόλα όρεξη να έχεις να το μαγειρεύεις. Βέβαια, δεν ταιριάζουν όλα τα ψάρια για όλα τα μαγειρέματα. Υπάρχουν κάποια που ταιριάζουν περισσότερο με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Ας πούμε τα πετρόψαρα (σκορπιοί και τέτοια) είναι για βραστά. Η τσιπούρα κι η σαρδέλα πάλι ταιριάζουν όπως και να τις φτιάξεις. Σήμερα θα πω πώς τηγανίζω τα απλά ψάρια, ο μπακαλιάρος ας πούμε έχει άλλη διαδικασία. Η ποσότητα διαφέρει αντιστρόφως ανάλογα με το μέγεθος: τα ψιλά (μαριδάκι, αθερίνα κλπ) είναι χορταστικά και δεν χρειάζεται μεγάλη ποσότητα. Ένα κιλό άνετα βγαίνει για 4 άτομα. Αντίθετα, τα χοντρά (π.χ. τσιπούρα) πρέπει να υπολογίζει κανείς γύρω στα 350 - 400 γρ. τη μερίδα.

Κυριακή, 19 Ιανουαρίου 2014

Φωτοβολταϊκά πάρκα

Όταν είχα πρωτοπάει στη Γερμανία κι άρχισα τα πηγαινέλα με το τρένο, μου είχαν κάνει εντύπωση τα χωράφια που έβλεπα δίπλα στις γραμμές και που ήταν "σπαρμένα" με φωτοβολταϊκά πάνελ. Κι όχι μόνο στα χωράφια αλλά και στα κεραμίδια και σε κάθε μέρος. Και σκεφτόμουνα πώς γίνεται κι οι Γερμανοί, που ο ήλιος τους είναι πιο περιορισμένος, έχουν τόσα φωτοβολταϊκά ενώ αντίθετα στην Ελλάδα που έχουμε τόσο ήλιο να μην έχουμε καθόλου κάτι τέτοιο. Και μάλιστα, όσο πέρναγαν τα χρόνια τα σχετικά χωράφια πλήθαιναν. Και ξαφνικά, γυρνώντας στην Ελλάδα το 2012 είδα δίπλα στην εθνική να έχουν ξεφυτρώσει κι εδώ τέτοια μποστάνια.

Παρασκευή, 17 Ιανουαρίου 2014

Παντζάρια ψητά

Είχα πάει στη λαϊκή. Ο Βασίλης, απ' τον οποίον συνήθως αγοράζω μαρούλια, εκείνη τη μέρα δεν είχε. Είχε βέβαια άλλα πράγματα. Δεν θυμάμαι τι πήρα, και βλέπω να έχει στην άκρη κάτι τεράστια παντζάρια. Ξέρω καλά πως το παντζάρι δεν έχει εποχικότητα, αλλά όπως και να το κάνουμε, χειμωνιάτικα δεν είναι και ό,τι καλύτερο. Η ιδανική εποχή είναι η άνοιξη. Τέλος πάντων, δεν θυμάμαι τι ακριβώς αγόρασα (λάχανα; κάτι άλλο; πάντως κάτι πήρα) και πέφτει το μάτι μου στα παντζάρια. Ήταν μόνο κεφάλια, αλλά μεγάλα. Και τα είχε στο ξεπούλημα. 0,75€ το κιλό. Αποφάσισα να πάρω μερικά, έτσι για αλλαγή. Του είπα να βάλει ένα ευρώ κι απ' αυτά και δεν ξέρω κι εγώ πόσα έβαλε. Μπορεί δυο κιλά μπορεί και δυόμισι. "Πάρ' τα", μου λέει "και κάν' τα ψητά. Και θα με θυμηθείς". Τα πήρα κι εγώ, τα έψησα και πράγματι τον θυμήθηκα μετά. Και τα έφτιαξα ξανά και ξανά (και αγόρασα, βέβαια, ξανά).

Τετάρτη, 15 Ιανουαρίου 2014

Αυγά γεμιστά

Έψαχνα ιδέες για να ετοιμάσω κανένα ορεκτικό για το πρωτοχρονιάτικο τραπέζι και μου ήρθε ξαφνικά να φτιάξω αυγά γεμιστά. Εύκολος μεζές, απλά υλικά, εξαιρετικής νοστιμιάς, αγαπήθηκε (και καταναλώθηκε) πολύ.

Τρίτη, 14 Ιανουαρίου 2014

Επετειακό

Αναρτήσεις ανεβάζω κάθε δεύτερη μέρα συνήθως. Και σήμερα δεν ήταν κανονικά να βάλω κάτι. Αλλά έλα που έχουμε επέτειο. Το μπλογκ αυτό κλείνει ένα χρόνο κι εγώ τέσσερα από τότε που ξεκίνησα να μπλογκάρω: 14 Γενάρη ήταν η αρχή (αλλά και το τέλος) των Γραμμάτων απ' τη Γερμανία. Έτσι είπα να ανεβάσω κάτι σήμερα, αλλά θα είναι κάτι ελαφρύ.

Δευτέρα, 13 Ιανουαρίου 2014

Κινητομάνια

Όλες τις εποχές υπάρχουν πολλές διαφημίσεις στην τηλεόραση (και όχι μόνο) για κινητά τηλέφωνα. Οι εταιρίες κινητής τηλεφωνίας είναι απ' τους λίγους διαφημιζόμενους που έχουν μείνει. Και μαζί με τις υπηρεσίες τους, τα τηλεφωνήματα δηλαδή που μπορείς να κάνεις και πόσο καλή είναι η κάθε μια τους (απ' τις τρεις συνολικά), διαφημίζουν και κινητά τηλέφωνα. Κάθε τεχνολογίας, απ' τα πιο φτηνά μέχρι τα πανάκριβα. Εντάξει, τα φτηνά διαφημίζονται γενικά, έχουμε και φτηνά, αλλά επίσης και τι ωραία κινητά που τα δίνουμε φτηνά. Μέχρις εδώ τίποτα το περίεργο και δεν θα καθόμουνα να γράψω αν δεν τύχαινε να χρειαστώ ένα τέτοιο μαραφέτι. Και βλέποντας της απόδειξη μου βγήκε το μάτι.

Σάββατο, 11 Ιανουαρίου 2014

Νερόπιτες του καλόγερου (Μαμαλάκη)

Τη συνταγή την είχε δει η Ειρήνη στην τηλεόραση. Είχε πάει ο Μαμαλάκης σ' ένα Μοναστήρι στην Κρήτη κι ο καλόγερος εκεί του έφτιαξε νερόπιτες. Απλά υλικά, αλλά θέλει λίγη ώρα για να γίνουν. Τις είδε λοιπόν κι εντυπωσιάστηκε. Μας είπε πώς περίπου ήτανε (δεν έχουν δα και τίποτα περίεργο), τις φτιάξαμε και τ' αποτέλεσμα τη δικαίωσε. Παν-νόστιμες. Μετά από κάμποσο καιρό, βλέπει διαφημιστικό πως θα προβαλλόταν η εκπομπή σε επανάληψη. Τη γράψαμε και τη μελετήσαμε ομαδικά. Κι από τότε, όποτε το θυμηθούμε, φτιάχνουμε μερικές... Αν και η αυθεντική συνταγή είναι με ανθότυρο, εγώ βάζω φέτα (το ανθότυρο δεν είναι από τα υλικά που υπάρχουν στο ψυγείο μου, πέρα απ' το γεγονός πως δεν διατηρείται και πολύ).

Πέμπτη, 9 Ιανουαρίου 2014

Μαρμελάδα μανταρίνι

Μια φοβερή μαρμελάδα έφτιαξα αυτές τις μέρες και είπα πως αξίζει τον κόπο να την ανεβάσω και στο μπλογκ. Τα μανταρίνια μου αρέσουν πολύ, και η φίλη μου η Βίκυ κάποια στιγμή που ήταν στο σπίτι μου είπε ένα κόλπο να κρατήσω το άρωμά τους. Εύκολο και εξαιρετικά φτηνό! Όταν έτρωγα τα μανταρίνια να κρατούσα τα φλούδια τους στην κατάψυξη. Που κάποια στιγμή να τα έφτιαχνα μαρμελάδα! Έτσι κι έγινε. Μόλις γέμισα μια σακούλα. ξεκίνησα την διαδικασία. Τώρα, το πρωινό μόλις ανοίγω το καπάκι από το βάζο, με πλημμυρίζει η όμορφη μυρωδιά από τα εσπεριδοειδή.

Τρίτη, 7 Ιανουαρίου 2014

Ζβίμπελκούχεν (Zwiebelkuchen)

Ακόμα ένα γερμανικό φαγητό σήμερα. Κι αυτό υπήρχε στο παλιό το μπλογκ, είναι το τελευταίο, εκεί δεν είχε συνήθως συνταγές αλλά το τι συμβαίνει στη Γερμανία. Αλλά αφενός για να τα μαζέψω όλα εδώ, αφετέρου λόγω της ημέρας, γιορτάζω σήμερα, άρα να τη βγάλω με κάτι εύκολο. Το ζβίμπελκούχεν (Zwiebelkuchen), λοιπόν, είναι μια τάρτα κρεμμυδιών (Zwiebel - ζβίμπελ στα γερμανικά είναι το κρεμμύδι). Αν και ανήκει στα αρμυρά και έχουμε συνηθίσει τη λέξη τάρτα για γλυκά, δεν ξέρω πώς αλλιώς να το περιγράψω. Το δοκίμασα κάποιες φορές, μ' άρεσε, έψαξα για συνταγή και βρήκα αρκετές, αλλά στην πραγματοποίηση έκανα μια σύνθεση με βάση και τις δικές μου εμπειρίες (και γούστα). Δοκιμάστε το κι εσείς.

Κυριακή, 5 Ιανουαρίου 2014

Μανιτάρια ψητά

Καλή χρονιά. Επιστρέφουμε στις συνταγές μας. Αλλά μιας και είναι γιορτινές μέρες, να βάλω και μια γιορτινή συνταγή. Γιατί γιορτινή; Ε, δεν είναι ένα φαγητό που το φτιάχνω κάθε μέρα. Έχει και μια ιδιαίτερη όψη, απ' αυτές που το δείχνουν γκουρμεδιάρικο:) Είναι αυτό που έλεγα να βάλω την πρωτοχρονιά. Ε, να μην πάει χαμένη:) Για μένα είναι ένας παν-νόστιμος μεζές. Μανιτάρια πλευρώτους έχει η σημερινή συνταγή, λοιπόν, ψημένα στο φούρνο.

Παρασκευή, 3 Ιανουαρίου 2014

Free Liapis

Μωρ' τι 'ταν τούτο. Η απόλυτη ξεφτίλα. Ο υπουργός που την υπογραφή του έχει από κάτω φαρδιά πλατιά ο εν ισχύ κώδικας οδικής κυκλοφορίας να συλλαμβάνεται για μια σειρά παραβάσεων του δημιουργήματός του. Αλλά το πράγμα δεν σταματάει εκεί. Στην αρχή το παίζει μετανοούσα Μαγδαληνή. Συγγνώμην, λάθος. Με συγχωρείτε. Έσφαλα και θα πληρώσω. Μετά του σφυρίζουνε πως δεν είναι μόνο να πληρώσει αλλά το πράγμα είναι πιο σοβαρό κι αρχίζει τις δικαιολογίες. Αλλά οι σύμβουλοι μια χαρά τα καταφέρνουνε. Αναλαμβάνουν να ρυθμίσουν τις διαδικασίες. Ενώ στην αρχή φαινόταν πως θα γίνει η δίκη άμεσα, αρχίζουν οι αναβολές. Και πάει μια βόλτα μέχρι τη Μαλαισία, εδώ δίπλα, να ξεσκάσει λίγο γιατί ζορίστηκε ο άνθρωπος!

Τετάρτη, 1 Ιανουαρίου 2014

Κάλαντα

Καλή χρονιά. Σήμερα το ιστολόγιο (μπλογκ στα ελληνικά:) ) κρατώντας το ρυθμό της δημοσίευσης κάθε δεύτερη μέρα και κάτι νέου (εκτός από τις περιπτώσεις που η επικαιρότητα δεν παίρνει αναβολή) είναι μέρα να έχει κάτι καινούριο. Είχα σκεφτεί στην αρχή να βάλω καμιά γκουρμεδιάρικη συνταγή (αφού τις επετειακές τις βάζω λίγο πριν για να χρησιμοποιηθούν όταν είναι η μέρα τους). Μετά θυμήθηκα πως είχα κάπου ηχογραφημένο τον πατέρα μου να τραγουδάει τα κάλαντα της Πρωτοχρονιάς όπως τα έλεγαν παλιά στο Πλωμάρι. Κι αποφάσισα να τα ανεβάσω. Τόσο το κείμενο όσο και την ίδια την ηχογράφηση. Σκάλισα αρκετά να βρω που τα έχω καταχωνιασμένα. Γιατί η εγγραφή είχε γίνει με ένα μαγνητόφωνο της πλάκας πριν από καμιά 40αριά χρόνια. Την ανακάλυψα, την ψηφιοποίησα (με ένα εξάρτημα που είχα πάρει στη Γερμανία, αν και είδα πως υπάρχει κι εδώ, σε κάνα Λιντλ) και την προσφέρω.