Στο δρόμο κυκλοφορούν τα τροχοφόρα (αυτοκίνητα, μηχανάκια, ποδήλατα, πατίνια, λεωφορεία, φορτηγά μεγάλα ή μικρά) ενώ οι πεζοί (πρέπει να) κυκλοφορούν στα πεζοδρόμια. Κι αν δεν υπάρχουν πεζοδρόμια περπατάνε στην άκρη του δρόμου. Όμως πολλές φορές πρέπει να διασχίσουν το δρόμο είτε για να πάνε απ' τη μια μεριά του στην άλλη είτε για να πάνε απ' το ένα πεζοδρόμιο στο άλλο. Θεωρητικά σ' αυτή την περίπτωση έχουν προτεραιότητα αν και στην Ελλάδα δεν πολυσυνηθίζεται να παραχωρείται. Για πιο ασφαλές πέρασμα υπάρχουν σε διάφορα σημεία οι διαβάσεις. Και για να φαίνεται πως εδώ είναι διάβαση (κι έχει υποχρέωση να την χρησιμοποιήσει ο πεζός και να σταματήσει το τροχοφόρο) υπάρχει οριζόντια και κάθετη σήμανση, όπως στην παραπάνω φωτογραφία. Άσπρα ορθογώνια στο δρόμο, παράλληλα μεταξύ τους (ζέμπρα) ενώ σε κολόνες το σχετικό σήμα του ΚΟΚ: ένα μπλε ορθογώνιο μ' ένα άσπρο τρίγωνο που στη μέση έχει ένα ανθρωπάκι που περπατάει. Θα μου πείτε πως στην Ελλάδα οι διαβάσεις που είναι με τέτοια πλήρη σήμανση είναι λιγοστές και δίκιο θάχετε (συνήθως υπάρχει μόνο το ένα είδος σήμανσης ή μόνο η οριζόντια -το πιο συνηθισμένο- ή μόνο η κάθετη).
Διαβάσεις υπάρχουν συνήθως και όπου υπάρχουν φανάρια. Σ' αυτές οι πεζοί (πρέπει να) περνάνε όταν ανάψει το πράσινο ανθρωπάκι (ο Γρηγόρης που λέγαμε κάποτε). Αυτές οι διαβάσεις στη Γερμανία συνήθως δεν έχουν κάτω ζέμπρα (αλλά είχαν σαφή γραμμή του στοπ όπου σταμάταγαν τ' αυτοκίνητα όταν άναβε κόκκινο γι' αυτά και διάδρομο για τα ποδήλατα -κανένας δεν σκεφτόταν πως μπορεί να πατήσει πάνω στη γραμμή, σ' αντίθεση μ' εδώ που πολλές φορές το αυτοκίνητο σταματάει στη μέση ή και πάνω σ' ολόκληρη τη διάβαση).
Στο Λονδίνο πάλι (δεν ξέρω για την υπόλοιπη Βρετανία, μέχρις εκεί έφτασε η χάρη μου) οι διαβάσεις που δεν είναι σε φανάρια έχουν σαν κάθετη σήμανση τα δικά τους κίτρινα φώτα (που φαίνονται από μακριά και με την ομίχλη) κι όχι το μπλε σήμα. Και με το που θα κάνεις πως σταματάς και σκέφτεσαι αν θα κατέβεις να περάσεις, σταματάνε αμέσως.
Για να φαίνονται καλύτερα οι διαβάσεις (βασικά για την νύχτα) έχουν βγει κάποια σήματα με λεντ (και με ηλιακούς συλλέκτες ώστε να μην χρειάζεται τροφοδοσία με ρεύμα -τα λεντ καταναλώνουν πολύ λίγη ενέργεια κι έτσι όλο και περισσότερο αντικαθιστούν τα κλασσικά φώτα). Παρόμοια ιδέα με λεντ για πιο έντονη την ειδοποίηση έχω δει τελευταία και σε στοπ.
Πιο έντονα φαίνονται τα φανάρια που είναι μεγάλα και κίτρινα που έχουν μπει σε διάφορα σημεία αλλά συνήθως αυτά δεν τα βλέπω σε διαβάσεις.
Τελευταία έχουν κάνει την εμφάνισή τους και οι λεγόμενες έξυπνες διαβάσεις. Αυτές έχουν μια μεγάλη συστοιχία με συλλέκτες, κάμερα ώστε να εντοπίζει τον περαστικό (που δεν ξέρω πώς ξεχωρίζει αν αυτός που πλησιάζει θέλει να περάσει κι απέναντι). Κι όταν δουν πως κάποιος θέλει να περάσει ανάβουν λεντ ΜΕΣΑ στο μπλε σήμα.
Αν δεν ανάψει το σήμα αυτόματα μπορεί κάποιος να ζητήσει την ενεργοποίησή του ακουμπώντας ένα συγκεκριμένο σύστημα που υπάρχει χαμηλά. Πλήρως λειτουργικό δηλαδή.
Το θέμα μου είναι πως οι εγκαταστάσεις αυτές μπαίνουν έξω από σχολεία. Με προτεραιότητα σε δημοτικά και νηπιαγωγεία Που τα σχολεία αυτά λειτουργούν πρωινές ώρες. Άρα η ενεργοποίηση του συστήματος δεν προσφέρει κάτι. Το αν θ' ανάψουν λεντ πίσω από το μπλε σήμε ποιος θα το δει; Πέρα απ' το γεγονός ότι σ' αυτά που έχω συναντήσει είναι και σε αρκετό ύψος.
Τις διαβάσεις αυτές τις έχω δει σε διάφορους δήμους της Αττικής και όχι μόνο. Ψάχνοντας είδα πως υπάρχουν αρκετές εταιρίες που ασχολούνται με την εγκατάστασή τους. Π.χ. μία αυτή, άλλη ετούτη, άλλη εκείνη, άλλη η άλλη, ή η παράλλη.
Μπορεί να υπάρχουν κι άλλες, κάθε μια έχει διαφορές ως προς την υλοποίηση. Το κόστος είναι σημαντικό, κάπου στα 20 χιλιάρικα, άρα παίζεται πολύ χρήμα, ειδικά με τη μαζικότητα στην εφαρμογή τους. Σε κάποιες π.χ. στις άκρες υπάρχουν έξτρα φώτα κάτω, δίπλα στα ορθογώνια. Σε άλλες υπάρχει φως επάνω που φωτίζει τη διάβαση ολόκληρη.
Στις εικόνες που βλέπω στην πρώτη απ' τις παραπάνω εταιρίες, που έχει αρκετά σχεδιαγράμματα, έχει πλήρες το σύστημα: και φως από πάνω αλλά και πορτοκαλί φώτα πάνω από το μπλε τετράγωνο που ανάβουν όταν περνάει ο πεζός κι έτσι φαίνεται από μακριά. Στις υλοποιήσεις που έχω πετύχει, αυτά δεν υπάρχουν.
Το θέμα μου είναι πως όλο αυτό το σύστημα είναι άχρηστο την μέρα (πολύ περισσότερο αν λείπουν τα πορτοκαλί) άρα δεν προσφέρουν τίποτα στα σχολεία. Είναι χρήσιμα την νύχτα (ή σε συνθήκες πολύ χαμηλού φωτισμού) αλλά την νύχτα τα σχολεία δεν δουλεύουν (με εξαίρεση τα εσπερινά). Τόσο χρήμα πάει στον αέρα. Θα ήταν πολύ πιο αποτελεσματικά και τη μέρα αν αντί γι' απλή πληροφόρηση πως εδώ υπάρχει διάβαση (η μπλε πινακίδα) υπήρχε κανονικό φανάρι. Με πράσινο και κόκκινο ώστε να φαίνεται από μακριά και να μπορεί να κανονίσει ο οδηγός το ότι θα σταματήσει.
Παρόμοια φανάρια υπάρχουν από παλιά σε διάφορα σημεία, ειδικά σε λεωφόρους, με ρεύμα, χωρίς τα φωτοβολταϊκά από πάνω. Δεν ανάβουν αυτόματα όταν πλησιάζει κάποιος αλλά όταν ακουμπήσει (ή πατήσει, ανάλογα την τεχνολογία) το σχετικό κουμπί. Θα ήταν πιο αποτελεσματικό.
Το ότι υπάρχουν σε λεωφόρους διαβάσεις με διαγράμμιση χωρίς φανάρια είναι κάτι το τραγικά επικίνδυνο. Εκεί θα είχε νόημα να προστεθούν συστήματα για ασφαλή διέλευση των πεζών. Γιατί αν νομίζει ο οποιοσδήποτε πως θα σταματήσει αυτοκίνητο στη Βουλιαγμένης για παράδειγμα απ' όπου και η παραπάνω φωτογραφία, ας έρθει να με ειδοποιήσει.
Εξίσου τραγικό και το γεγονός πως διαβάσεις δεν υπάρχουν για πρόσβαση στο κέντρο μιας στρογγυλής πλατείας (όπως αυτές που είναι γεμάτη η Ηλιούπολη). Εκεί στη μέση, ανάλογα το μέγεθος, υπάρχουν παγκάκια ή γλυπτά κ.λπ. για να ξεκουραστεί κάποιος ή απλά να τα χαζέψει. Πώς περνάει; Ε, ψάχνει να βρει κάποιον βολικό οδηγό που θα σταματήσει. Εκεί θα χρειαζόταν μια διάβαση κι αν ήταν και "έξυπνη" ακόμα καλύτερα. Εννοείται με τα σωστά φανάρια.














Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Απόψεις; Ιδέες; Αντιρρήσεις; Παραλλαγές;
Όλα ευπρόσδεκτα.