Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2017

Θρησκευτικότητα

Όπως έγραφα, πρόσφατα κάναμε ταξίδι στην Αίγυπτο. Χρησιμοποιήσαμε συνολικά τέσσερις φορές αεροπλάνο. Στις τρεις απ' αυτές υπήρχε κάτι κοινό: Τροχοδρομεί το αεροπλάνο της Ετζιπτέαρ για να πάρει θέση απογείωσης. Κατεβαίνουν οι οθόνες πληροφόρησης. Ποια είναι η πρώτη "πληροφορία"; Μα, μια προσευχή... Στην τέταρτη δεν είχαμε γιατί το αεροπλάνο δεν είχε οθόνες που κατεβαίνουνε (ήταν πιο μικρό).

Η θρησκευτικότητα των ανθρώπων είναι γνωστή και δεδομένη (άσχετα αν κανείς συμφωνεί μ' αυτήν ή όχι). Το να κάνει ο πιλότος την προσευχή του πριν ξεκινήσει το ταξίδι του (όπως και κάποιοι επιβάτες - φανερά ή μυστικά) ή ο γιατρός πριν την εγχείρηση κλπ δεν είναι κάτι που δεν το έχουμε δει. Και δεν είναι το θέμα ότι συνήθως βλέπουμε να κάνουν το σταυρό τους ενώ στην Ετζίπτ που είναι μουσουλμάνοι η προσευχή είναι άλλου τύπου. Αλλά το να ακούγεται η προσευχή υποχρεωτικά από όλους, απ' τα μεγάφωνα του αεροσκάφους μου φάνηκε κάπως.

1 σχόλιο:

  1. Δυο φίλες σχολίασαν στο ΦΒ ότι όταν πριν κάποια χρόνια είχαν κάνει αυτές το ίδιο ταξίδι δεν είχαν προσευχές στα αεροπλάνα της Ετζίπτ. Πράγμα που σημαίνει ότι έχει γίνει στροφή στη θρησκευτικότητα τώρα. Καθόλου παράξενο. Και στη Τουρκία ξέρουμε ότι υπάρχει αντίστοιχη στροφή και μάλιστα γκρεμίζονται οι βάσεις του Κεμαλισμού στο όνομα του Κεμάλ!

    Αλλά για να μην νομιστεί πως αυτό είναι μόνο μουσουλμανικό φαινόμενο, να μην ξεχνάμε ότι και στη χώρα μας μέχρι πριν κάποια χρόνια το ραδιοτηλεοπτικό πρόγραμμα ξεκίναγε με προσευχή (και έκλεινε με τον εθνικό ύμνο) όταν δεν υπήρχε 24ωρη εκπομπή. Κι αργότερα που η εκπομπή ήταν συνεχής, πάλι είχε προσευχή στην αρχή της ραδιοφωνικής μέρας (στις 6 ή τις 7 το πρωί).

    Επίσης και στα σχολεία μας, το μάθημα ξεκινάει με προσευχή (μέχρι να την καταργήσει ο ΣΥΡΙΖΑ λέει κάποιος, αλλά τέτοια πρόθεση δεν βλέπω :) ).

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Απόψεις; Ιδέες; Αντιρρήσεις; Παραλλαγές;
Όλα ευπρόσδεκτα.