Παρασκευή, 30 Ιανουαρίου 2015

Μπορς (ρώσικη σούπα)

Τις τελευταίες μέρες έχω περάσει μπόλικο κρύωμα. Ξεκινώντας απ' την τελευταία μέρα στο Λονδίνο που άρπαξα ένα γερό κρύο από απροσεξία. Και πάνω που λέω άντε, το πέρασα, φτου κι απ' την αρχή μόνο που αυτή τη φορά είχε και πολλά παρεπόμενα (καταρροή, πυρετό κλπ). Το κρύωμα θέλει σούπες. Κι έτσι ξετίναξα ό,τι σούπα ήξερα. Και μου χρειάστηκε κι άλλη γιατί κόλλησε κι η Μαρία. Και θυμήθηκα το μπορς. Που είναι ρώσικη κρεατόσουπα και την έφτιαχνε η γιαγιά της Μαρίας (που είχε γεννηθεί στα μέρη εκείνα). Κι αφού την έφτιαξα, ε, είπα να την παρουσιάσω κι από δω. Το βασικό πρόβλημα που έχω με το μπορς όποτε το φτιάξω, είναι πως δεν μπορώ να φτιάξω λίγο. Πάντως είναι μια πολύ υγιεινή σούπα τίγκα στις βιταμίνες και τα ιχνοστοιχεία. Είναι που έχει τέτοια ποικιλία υλικών κι έτσι γίνεται μπόλικο. Και μπορεί να λέει η συνταγή για μοσχάρι, αλλά ξέρω πως στις ανέχειας τον καιρό οι κουλάκοι άμα είχαν ένα κομμάτι λίπος να ρίξουν μέσα ήταν τρισευτυχισμένοι.

Τετάρτη, 28 Ιανουαρίου 2015

Τουρκία: Τα φέρυ

 Όταν πω να κάνω συγκρίσεις στις θαλάσσιες συγκοινωνίες, πώς γίνονται στην Ελλάδα και πώς στην Τουρκία, με πιάνει απελπισία. Τότε, το μακρινό 1998 που είχα πρωτοπάει, είχα δει φέρι σε στυλ παντόφλα. FIFO που λένε οι κομπιουτεράδες. First In, First Out. Όπως μπαίνεις βγαίνεις. Χωρίς να χρειαστεί να μανουβράρεις. Κι όποιος μπει πρώτος, βγαίνει και πρώτος (ή περίπου). Αλλά δεν ήταν μόνο αυτό. Μου είχε κάνει εντύπωση πως ο έλεγχος των εισιτηρίων γινόταν στην είσοδο του λιμανιού! Δεν έμπαινες στο λιμάνι χωρίς εισιτήριο. Και με μπάρες.

Δευτέρα, 26 Ιανουαρίου 2015

Λονδίνο, καθαριότητα.

Έγραφα τις προάλλες για την καθαριότητα στην Τουρκία. Και πως όπου έτυχε να πάω κι ήταν καθαρά (σ' αντίθεση με τα δικά μας που δεν είναι) αυτό δεν σήμαινε καθόλου αυτό που συνήθως προβάλλεται: πως δηλαδή οι άλλοι λαοί είναι προσεκτικοί και δεν βρομίζουν ενώ εμείς ο Έλληνες πετάμε τα σκουπίδια μας περαδώθε. Οι Εγγλέζοι για παράδειγμα κάθε άλλο παρά προσεκτικοί είναι με τα σκουπίδια. Το έγραφα και παλιότερα. Βγάζουν τα σκουπίδια τη μέρα που είναι να περάσει το σκουπιδιάρικο σύμφωνα με τον γενικό προγραμματισμό κι αν για κάποιο λόγο αυτό δεν μπορεί να γίνει, τα σκουπίδια μένουν στους δρόμους τροφή όχι για τα αδέσποτα που δεν υπάρχουν αλλά για τα άγρια που έχουν γίνει ημι-ήμερα (κάτι αλεπουδίτσες π.χ.).

Σάββατο, 24 Ιανουαρίου 2015

Ποδήλατα στο μετρό

Τα ποδήλατα στο μετρό (της Αθήνας) επιτράπηκαν πρόσφατα. Σε κάποιους συρμούς υπάρχει χώρος για να βάλει ο ποδηλάτης το ποδήλατό του και να το μεταφέρει στο προορισμό του, στον οποίο θα κινηθεί μ' αυτό. Και παρόλο που υπάρχουν περιορισμοί στο πόσα ποδήλατα θα μπουν κάθε φορά, είναι σημαντική εξυπηρέτηση για τους ποδηλάτες (που έχουν πληθύνει στην Αθήνα).

Πέμπτη, 22 Ιανουαρίου 2015

Μαγιονέζα Γρήγορη (Βίκης)

Έβαλα προχτές τη συνταγή για μαγιονέζα. Την κλασσική, παραδοσιακή συνταγή. Κι η Μαίρη αντιπρότεινε στα σχόλια μια γρήγορη συνταγή. Που μπορεί το αποτέλεσμα να είναι μια κρεμώδης σάλτσα αλλά μαγιονέζα δεν είναι. Αφού δεν έχει αυγό. Μα θα μου πείτε πως κι οι μαγιονέζες του εμπορίου το αυγό το έχουν εξοβελίσει κι αν έχουν, είναι σκόνη. Ε, ναι, αλλά εδώ οι συνταγές είναι σπιτικές :) Εν πάση περιπτώσει, το σχόλιό της μου έδωσε την ιδέα να ψάξω και ν' ανεβάσω και την γρήγορη εκδοχή.

Τρίτη, 20 Ιανουαρίου 2015

Λονδίνο, τηλεφωνικοί θάλαμοι

Οι τηλεφωνικοί θάλαμοι του Λονδίνου έχουν τη δική τους ιδιαιτερότητα απ' τα παλιά τα χρόνια. Έχουν γίνει εμβληματικοί και στα μαγνητάκια που πουλάνε τα καταστήματα σουβενίρ έχουν μια καλή θέση.Το κόκκινο χρώμα τους (όπως κόκκινα και εμβληματικά είναι και τα λεωφορεία αλλά και τα γραμματοκιβώτια) αλλά και το σουλούπι τους με το κουρμπαριστό πάνω μέρος τους κάνουν ξεχωριστούς. Κι υπάρχουν αρκετοί τηλεφωνικοί θάλαμοι που δουλεύουν με κάρτες ή με κέρματα (λέει) ενώ είναι και σημεία πρόσβασης για ασύρματο δίκτυο (για τους πελάτες της British Telecom βεβαίως,του βρετανικού ΟΤΕ δηλ).

Δευτέρα, 19 Ιανουαρίου 2015

Λέσβος, ένα ατελείωτο δάσος ελιάς

Η Μαρίο βρήκε και μου έστειλε μια ωραία φωτογραφική παρουσίαση για το μάζεμα της ελιάς στο νησί κι είπα να την παρουσιάσω κι από δω. Κλικ στο βελάκι για να δείτε όλες τις φωτογραφίες. http://www.kathimerini.gr/799580/gallery/multimedia/fwtografia/lesvos-ena-ateleiwto-dasos-elias

Κυριακή, 18 Ιανουαρίου 2015

Δίπλες Μαίρης

Καιρό έχων να βάλω κάνα γλυκό κι έτσι είπα να βάλω ένα σήμερα. Οι δίπλες είναι το αγαπημένο γλυκό της Ειρήνης. Κι οι δίπλες της Μαίρης οι αγαπημένες των αγαπημένων. Τη συνταγή την έχω αλλά δεν τη συνηθίζω και πολύ. Ίσως κάποιος τις θεωρήσει και επετειακές, χριστουγεννιάτικες γιατί τότε συνηθίζονται, αν και μπορούν να φαγωθούν όλες τις εποχές (ε, καλά, κυρίως χειμώνα ταιριάζουν).

Παρασκευή, 16 Ιανουαρίου 2015

Μαγιονέζα

Τη μαγιονέζα την είχα συνηθίσει με το βραστό ψάρι. Όταν η μάνα μου είχε όρεξη έστρωνε πάνω από το ψάρι μια μαγιονέζα, τη στόλιζε και με κομμένα καρότα που είχαν βράσει μαζί, κι ήταν θαύμα ειδέσθαι. Από τότε κι εγώ, φτιαχτή μαγιονέζα για τέτοιες περιπτώσεις φτιάχνω (χωρίς τα πλουμιά). Αλλά χρησιμοποιώ έτοιμη για να συνοδέψω διάφορα φαγητά και σαλάτες. Στη Γερμανία (αλλά και στο Βέλγιο και τις άλλες χώρες της περιοχής) φοριέται πολύ η μαγιονέζα στις τηγανητές πατάτες, αλλά και στα λουκάνικα! Εγώ τη βάζω σε τονοσαλάτα ή συνοδεύω τηγανητό ψάρι και γενικά ψαρικά.

Τετάρτη, 14 Ιανουαρίου 2015

Αρνάκι Λαδορίγανη στο Φούρνο

Υλικά

1½ κ. αρνί μπροστινό
1 φλιτζάνι λάδι
το χυμό από 1 – 2 λεμόνια
1 κουταλιά ρίγανη
αλάτι – πιπέρι

Εκτέλεση

Πλένω το κρέας, το αλατοπιπερώνω και το πασπαλίζω με τη ρίγανη. Το βάζω σε γιουβέτσι και το περιλούζω με το λάδι και το χυμό του λεμονιού. Το βάζω σε μέτριο φούρνο κι όταν αρχίσει να ψήνεται προσθέτω 1 φλιτζάνι νερό. Το αφήνω μέχρι να ψηθεί καλά.

Δευτέρα, 12 Ιανουαρίου 2015

Πατάτες Oγκρατέν

Εγώ είχα γράψει για πατάτες γκρατέν. Η Ελένη έγραψε τις προάλλες για πατάτες ογκρατέν. Παρόμοια πράγματα είναι και στο περιεχόμενο και στην εκτέλεση. Αλλά και διαφορετικά. Εκτός από το ένα γράμμα, το δεύτερο πιάτο είναι πιο έντονο, έχει πιο πολλά και μπορεί να σταθεί και σαν κυρίως φαγητό. Όμως δεν χάνει τη θέση του και στους μεζέδες. Η αρχή του η ίδια που συνάντησα πολλές φορές: βράζουμε τις πατάτες και τις ψήνουμε μετά. Το θέμα είναι πώς τις συνοδεύεις στο ψήσιμο. Αποφάσισα λοιπόν να τις δοκιμάσω και με την καινούρια παραλλαγή κι όπως καθετί καινούριο που δοκιμάζω να παρουσιάσω εδώ (στη δική μου έκδοση, φυσικά).

Σάββατο, 10 Ιανουαρίου 2015

Ρεβιθοκεφτέδες (Φαλάφελ)

Τους ρεβιθοκεφτέδες τους είχα δοκιμάσει παλιά. Μ' άρεσαν, είχα πάρει τη συνταγή, αλλά δεν είμαι σίγουρος αν τους είχα φτιάξει ποτέ μέχρι τώρα. Προχτές σκέφτηκε η Μαρία να φτιάξουμε μερικούς για το βράδυ της γιορτής μου. Αναζήτησα την (ξεχασμένη) συνταγή, έψαξα και στο ιντερνέτι, έκανα ένα πάντρεμα και το αποτέλεσμα βγήκε εξαιρετικό. Βασικά τους συνδύασα με ρεβίθια σούπα, αφού μέχρις ένα σημείο η διαδικασία είναι κοινή. Τα έβρασα με λιγότερο νερό και χωρίς να έχω προσθέσει κρεμμύδια κλπ. Πήρα τα ρεβίθια που ήθελα, τα ανακάτεψα για τους κεφτέδες, πρόσθεσα στα υπόλοιπα τα υλικά που λείπανε και τους έριξα το τελικό βράσιμο ενώ τηγάνισα και τους κεφτέδες μου. Και βέβαια το επόμενο βήμα ήταν να το παρουσιάσω εδώ. Ιδού λοιπόν:

Πέμπτη, 8 Ιανουαρίου 2015

Λονδίνο, η γέφυρα του πύργου

 Η γέφυρα του πύργου του Λονδίνου (Tower Bridge) είναι εμβληματική για την πόλη. Θυμάμαι πως από παλιά όταν μιλάγαμε για Λονδίνο, αυτήν έβλεπα. Και πρόσφατα απέκτησε και γυάλινο πάτωμα ώστε κάποιος που την περπατάει να έχει τη δυνατότητα να βλέπει κάτω. Η είδηση κυκλοφόρησε πριν κάνα μήνα και μιας και είχα στο πρόγραμμα να πάω προς τα κει είπα να να δω το καινούριο επίτευγμα από κοντά. Αλλά τελικά δεν έγινε κάτι τέτοιο.

Τρίτη, 6 Ιανουαρίου 2015

Λονδίνο, 3 χρόνια μετά.

Τις μέρες της πρωτοχρονιάς βρέθηκα ξανά στο Λονδίνο. Είναι μια πόλη που την έχω επισκεφτεί πάρα πολλές φορές. Άμα έχεις ανθρώπους σ' ένα μέρος... Η προηγούμενη ήταν πριν τρία χρόνια και τις εντυπώσεις μου τις είχα βάλει στο παλιό το μπλογκ (κι είχα γράψει κάμποσα). Έτσι, αυτή τη φορά ούτε πολλές φωτογραφίες έβγαλα (ούτε μιάμιση χιλιάδα) ούτε πολλά να γράψω βρήκα. Θυμάμαι την άλλη φορά είχα μπλοκάκι και σημείωνα! Τώρα λέω να βάλω κάποια πράγματα που έχουν να κάνουν κυρίως με διαφορές απ' την προηγούμενη φορά. Για παράδειγμα, έγραφα τότε για τα ποδήλατα: πως υπάρχουν ποδηλατόδρομοι αλλά τα ποδήλατα που κυκλοφορούν είναι λίγα. Ε, τώρα τα ποδήλατα έχουν πληθύνει. Κι επειδή επιτρέπεται να χρησιμοποιούν τις λεωφορειολουρίδες (που είναι στενές), είναι συνηθισμένο να πηγαίνει μπροστά ένα ποδήλατο (συνήθως ποδηλατοταξί) και ν' ακολουθάει το λεωφορείο από πίσω ανάλογα με την ταχύτητα των ποδιών.

Κυριακή, 4 Ιανουαρίου 2015

Αστακομακαρονάδα

Η αστακομακαρονάδα έγινε της μόδας τις τελευταίες δεκαετίες. Αλλά πάντα ήταν φαγητό για τους έχοντες αφού ο αστακός δεν είναι απ' τα φτηνά εδέσματα, χώρια που αν θέλουν να φάνε κάμποσοι δεν φτάνει ο ένας. Κι επειδή ο αστακός δεν έχει αίμα είναι και νηστίσιμος άρα συνδυάζει όλες σε επίσημα γεύματα προς μητροπολίτες και λοιπούς αξιωματούχους της εκκλησίας. Μέχρι την παραμονή της πρωτοχρονιάς που βρέθηκα σε σπίτι που είχε αστακομακαρονάδα για το ρεβεγιόν (άλα της). Κι είδα κι έμαθα κι εγώ πώς γίνεται κι είπα να την παρουσιάσω κι εδώ.

Παρασκευή, 2 Ιανουαρίου 2015

Βούτυρο

Καλή χρονιά. Το σκεφτόμουνα με τι να ξεκινήσω, δεν ήθελα να είναι οι εμπειρίες της Τουρκίας. Αλλά τις προάλλες έγραφε ο Σαραντάκος για τα γλυκά των ημερών, τα μελομακάρονα και τους κουραμπιέδες. Από λεξιλογική πλευρά. Πώς βγήκαν αυτές οι λέξεις. Και για μεν τους κουραμπιέδες μάλλον η διαδρομή είναι περσικά - αραβικά - τούρκικα - ελληνικά, απ' το gülābiye, πάει να πει ροδοπαξίμαδο ή κάτι τέτοιο, στον κουραμπιέ (που κλίνεται κανονικότατα παρόλο που είναι ξένη λέξη - μπηχτή για τους φαν της ακλισιάς). Δεν ξέρω αν κάπου μπλέκει και το κουρού το τούρκικο που σημαίνει το σκληρό (βλέπε και τυροπιτάκια κουρού) κι ίσως από παρετυμολογία μπήκε πιο εύκολα στη γλώσσα. Απ' την άλλη για το μελομακάρονο αναζητείται πώς προέκυψε αυτό το πάντρεμα μελιού και μακαρονιού κι άκρη δεν βρέθηκε. Βέβαια, δεν ήταν τα λεξικολογικά που με κάνανε να γράψω σήμερα. Αλλά μια συζήτηση για τα βούτυρα.