Πέμπτη, 31 Δεκεμβρίου 2015

Σάλτσα Βελουτέ

Εγώ είχα συνταγή για σάλτσα μπεσαμέλ Τη βελουτέ την είχα ακουστά, αλλά δεν την ήξερα ποια είναι. Μέχρι που πριν μερικές μέρες, στα "Χριστουγεννιάτικα μεζεδάκια" του Σαραντάκου (για το οποίο έχω ξαναμιλήσει) έκανε αναφορά στο μπλογκ μπλογκμάγειρος (που τώρα έχει σταματήσει να ενημερώνεται). Εκεί λοιπόν έμαθα πως η μπεσαμέλ γίνεται με γάλα, ενώ αν είναι με ζωμό είναι σάλτσα βελουτέ. Άρα είχα τη συνταγή για σάλτσα Βελουτέ κι είπα να την παρουσιάσω!

Τρίτη, 29 Δεκεμβρίου 2015

Πλωμάρι, χειμωνιάτικο

Το Πλωμάρι είναι το χωριό του πατέρα μου. Το δεύτερο σε πληθυσμό πάνω στο νησί, κάποτε με μεγάλη βιοτεχνία, που είχε να κάνει κυρίως με τα παράγωγα της ελιάς. Καινούριο σχετικά χωριό, μόλις δυο αιώνων, ιδρύθηκε με παρότρυνση του Βενιαμίν του Λέσβιου, όταν οι πειρατές πάψανε να είναι μεγάλος κίνδυνος. Το μέλλον βρίσκεται στην υγρή πεδιάδα έλεγε και πράγματι η θάλασσα έθρεψε κόσμο και ντουνιά (κι ακόμα θρέφει, με άλλους τρόπους όμως τώρα, όπως πχ. ο τουρισμός!).

Κυριακή, 27 Δεκεμβρίου 2015

Θάλασσα

Κι όμως. Αυτή η θάλασσα είναι χειμωνιάτικη. Την επαύριο απ' τα Χριστούγεννα. Εκεί που συνήθως κάνουμε μπάνιο το καλοκαίρι.
Στο βραχάκι που φαίνεται στο τέλος, στεκόμαστε συνήθως όρθιοι και το νερό μας φτάνει πάνω απ' τον αστράγαλο. Τώρα είναι ο βράχος πάνω από το νερό!
Εκείνο που σκεφτόμουνα όταν τράβαγα το βίντεο είναι πως μπορώ να κρατήσω την εικόνα και τον ήχο αλλά όχι και τη μυρουδιά της θάλασσας. Τι να κάνουμε, μη τα θέλουμε όλα δικά μας.

Παρασκευή, 25 Δεκεμβρίου 2015

Μαρμελάδα κρεμμυδιού

Χρόνια πολλά. Εορταστική συνταγή σήμερα που όμως δένει με την παραδοσιακή κρεοφαγία της ημέρας.
Τη μαρμελάδα αυτήν την έχω σαν συνταγή εδώ και χρόνια. Δεν ξέρω πώς την απέκτησα. Είναι Βέλγικη και την έχουν για να συνοδεύει ψητά. Μάλλον την είχα δοκιμάσει σε κάποιο μαγαζί στο Βέλγιο, αλλά πώς κατάφερα και βρήκα τη συνταγή δεν το ξέρω. Τη θυμήθηκα βλέποντας την κόκκινη μαρμελάδα που έχει το ΙΚΕΑ για τα κεφτεδάκια του (αν και τώρα πια δεν την βάζει ο μάγειρας αλλά την έχει λίγο παραπέρα και βάζεις όποτε θέλεις - οπότε εγώ την βάζω και σε άλλα φαγητά και σε ικανή ποσότητα μιας και μ' αρέσει). Ρίχνοντας, λοιπόν, μια ματιά στις συνταγές μου την είδα κι είπα να την δοκιμάσω να τη φτιάξω κι εγώ. Μόνο που μου φάνηκε μπόλικη κι έτσι έφτιαξα μισή δόση που ήταν αρκετή για 4 - 5 μερίδες.

Τετάρτη, 23 Δεκεμβρίου 2015

Δίπλες

Είπα να βάλω και μια γιορτινή συνταγή και διάλεξα τις δίπλες μιας και για τα υπόλοιπα θαρρώ πως έχω βάλει απ' όλα. Αρέσουν πολύ στην Ειρήνη, αλλά δεν συνηθίζω να τις φτιάχνω, η Μαίρη είναι ειδική σ' αυτές και συνήθως η Ειρήνη βολεύεται από κει :) Πάντως, συνταγή είχα και την παρουσιάζω.

Δευτέρα, 21 Δεκεμβρίου 2015

Πατατοκεφτέδες

Ένα ιδιαίτερο φαγητό. Παραδοσιακό, απ' το χωριό μου, φαίνεται από τα υλικά που είναι χειμωνιάτικα: καυκαλίδες που είναι ένα αρωματικό φυτό που δεν ξέρω πώς το λένε αλλού και οι κοτσινάδες που ούτε αυτό ξέρω κοινό όνομα. Θα μου πήγαινε στο νου πως είναι κοκκινάδες, αλλά δεν έχουν κάτι κόκκινο πάνω τους, αλλά τουλάχιστον σ' αυτές υπάρχουν εναλλακτικές :)

Σάββατο, 19 Δεκεμβρίου 2015

Ελληνολατινικό αλφάβητο

Παρατηρώντας σημερινά κείμενα βλέπω πως όλο και περισσότερο μπαίνουν τα λατινικά μεσ’ τα ελληνικά γραφόμενα. Δηλαδή να χρησιμοποιείται μικτό αλφάβητο, ξένες λέξεις (και ειδικά ονόματα) να γράφονται με λατινικούς χαρακτήρες. Λέω λατινικούς αν και συνήθως είναι στα αγγλικά ή στην αγγλική απόδοση. Γιατί συνήθως λατινογράφονται (ή αγγλογράφονται) ξένες λέξεις που δεν έχουν καμία σχέση με τα λατινικά σύμβολα αφού προέρχονται από μη λατινογενή αλφάβητα (απ’ το αραβικό, κυριλλικό μέχρι των ανατολικών χωρών, κινέζικο κλπ).

Πέμπτη, 17 Δεκεμβρίου 2015

Μαγειρέματα

Πριν δυο χρόνια, κάναμε στο σχολείο ένα πρότζεκτ με τα παιδιά που είχε σχέση με το μαγείρεμα. Τρόποι και συνταγές διάφορες που κάθε φορά ετοιμάζαμε και μία επιτόπου και την δοκιμάζαμε. Και μετά; Λάντζα. Απ' όλα είχε ο μπαξές. Ολόκληρη κουζίνα είχα στήσει! Τα παιδιά έμειναν ενθουσιασμένα. Παράλληλα γράψανε μια ιστορία του μαγειρέματος. Η βασική ερώτηση που ζήτησα να μου απαντήσουν ήταν πώς και ξεκίνησε ο άνθρωπος να μαγειρεύει;

Τρίτη, 15 Δεκεμβρίου 2015

Ποταμός Βενέτικος

Κατεβαίνοντας απ' την Καστοριά, περάσαμε έξ' απ' τα Γρεβενά και συνεχίσαμε προς Καλαμπάκα. Την ίδια διαδρομή που είχαμε κάνει και πηγαίνοντας. Κι είχαμε εντοπίσει ένα ενδιαφέρον σημείο για στάση. Όχι μεγάλη, λίγα λεπτά μόνο, αν και θα μπορούσε να κρατήσει και περισσότερο, ανάλογα την ώρα που είχαμε. Πού; Στον ποταμό Βενέτικο. Το σύνορο των νομών Γρεβενών και Τρικάλων, το σύνορο της Μακεδονίας με τη Θεσσαλία.

Κυριακή, 13 Δεκεμβρίου 2015

Διάλογοι στο Σκοτάδι

Πριν από κάποια χρόνια, η Ειρήνη παρακολούθησε μαθήματα για γραφή Μπράιγ. Παρένθεση: Αν κάποιος δεν ξέρει τι είν' αυτό, είναι ένας ειδικός κώδικας γραφής που τα ψηφία παριστάνονται με ανάγλυφες τελείες ώστε οι τυφλοί ή άτομα με μειωμένη όραση (που ξέρουν) να μπορούν να διαβάζουν. Τα σχετικά βιβλία είναι ογκώδη και ακριβά, αφενός μεν γιατί οι κουκκίδες έχουν όγκο κι αφετέρου γιατί το χαρτί είναι ειδικό και χοντρό. Και προφανώς υπάρχει διαφορετικός κώδικας για διαφορετικά αλφάβητα, άλλος για το Ελληνικό, άλλο για το λατινικό κλπ. Πάντως, το ίδιο σύστημα χρησιμοποιείται και σε κουτιά φαρμάκων, σε πινακίδες ασανσέρ κ.ά., κλείνει η παρένθεση. Τότε λοιπόν που έκανε τα μαθήματα, έμαθε για ένα πρόγραμμα στο θέατρο Μπάντμιντον που λεγόταν Ντάιαλογκ ιν δε νταρκ, Διάλογοι στο σκοτάδι δηλαδή.

Παρασκευή, 11 Δεκεμβρίου 2015

Καστοριά

Λιμνών συνέχεια. Στο δρόμο της επιστροφής και μετά τον προϊστορικό οικισμό, είπαμε να πάμε και σε ένα σημερινό :) Καστοριά και μην ξεμείνουμε από λίμνη, έχουμε τη λίμνη Ορεστιάδα. Όχι για πολλή ώρα, εξάλλου όλοι της παρέας έχουμε ξαναπεράσει από δω, άλλος πιο πρόσφατα κι άλλος πιο παλιά.

Τετάρτη, 9 Δεκεμβρίου 2015

Γραφειοκρατία του κερατά

Ένας δήμος αποφασίζει να καθιερώσει την "Κάρτα Δημότη". Ποιος δήμος; Δεν έχει και τόση σημασία, ο δικός μου είναι, αλλά το ίδιο θα μπορούσε να είναι και σε όποιον άλλο δήμο ή υπηρεσία. Η νοοτροπία είν' η ίδια. Τι περιλαμβάνει η κάρτα; Ονοματεπώνυμο και φωτογραφία του κατόχου. Τι προσφέρει; Εκπτώσεις σε κάποιες υπηρεσίες τόσο του δήμου (και σιγά που θα πρέπει να έχεις κάρτα για κάτι τέτοιο), σε κάποιες επιχειρήσεις (προφανώς για να έχει νόημα, θα πρέπει να είναι τοπικές). Βασικός στόχος η τόνωση της τοπικής αγοράς. Μέχρις εδώ όλα καλά.

Δευτέρα, 7 Δεκεμβρίου 2015

Με αφορμή μια φωτογραφία

Τον τελευταίο χρόνο συμμετέχω σε κάποιες ομάδες στο φέισμπουκ (ΦΒ για συντομία). Και όταν λέω συμμετέχω δεν εννοώ πως διαβάζω τι γράφεται εκεί, αλλά πως συμβάλω στις ομάδες αυτές τόσο με φωτογραφίες (και έχω μπόλικες) όσο και με σχόλια. Οι δυο απ' τις ομάδες αυτές έχουν σχέση με το Πλωμάρι, το μέρος απ' όπου κατάγομαι (και ναι μεν μεγάλωσα στην Πλαγιά, ένα διπλανό χωριό, αλλά στο προσδιορισμό καταγωγής, όταν με ρωτάνε από πού είμαι δηλαδή, η σειρά είναι Μυτηλινιός, Πλωμαρίτης, Πλαγιώτης! Πρόσφατα, ανήμερα τ' αη-Νικόλα που είναι ο πολιούχος του Πλωμαριού (ναυτικό μέρος γαρ) δημοσίευσα σε μια απ' τις ομάδες αυτές την παραπάνω φωτογραφία με μόνο σχόλιο πως είναι πριν από 42 χρόνια. Όμως, το πώς βρέθηκα εγώ εκεί κι αγόρασα τη φωτογραφία αυτή (γιατί είναι στα χρόνια πριν αποκτήσω τη δικιά μου φωτογραφική) έχει την ιστορία της. Στην αρχή σκέφτηκα να τη συμπληρώσω από κάτω, σαν σχόλιο, όμως καθώς την κατέστρωνα στο μυαλό μου, είδα πως είναι μεγαλούτσικη κι έτσι είπα να την ανεβάσω εδώ (και θα της κοινοποιήσω κι εκεί).

Σάββατο, 5 Δεκεμβρίου 2015

Μελομακάρονα με σιμιγδάλι

Και μιας και έβαλα τα μελομακάρονα του χωριού μου, να βάλω και άλλη μια συνταγή για μελομακάρονα, με σιμιγδάλι αυτή τη φορά. Κάθε φορά που λέω για μελομακάρονα, με ρωτάνε αν είναι με αλεύρι ή με σιμιγδάλι. Δεν το ήξερα πως γίνονται κι έτσι και κάποτε ρώτησα και πήρα τη συνταγή, αλλά δεν την έχω φτιάξει ποτέ. Αλλά για να μην πει κανένας πως κάνω διακρίσεις, την δίνω κι αυτή :)

Πέμπτη, 3 Δεκεμβρίου 2015

Μελομακάρονα (Φοινίκια)

Χριστούγεννα  έρχονται, ήδη στα σουπερμάρκετ άρχισαν να εμφανίζονται τα μελομακάρονα, άρα καιρός να βάλω κι εγώ τα δικά μου. Δικά μου τρόπος του λέγειν, είν' η συνταγή της μάνας μου η οποία και τα φτιάχνει και μας τα προμηθεύει. Κι επειδή φτιάχνει και δίνει σε διάφορους συγγενείς, κι επειδή τα φτιάχνει πολλές φορές το χρόνο κι όχι μόνο τα Χριστούγεννα, ξοδεύει τεράστιες ποσότητες λαδιού. Και της κάνει εντύπωση που εμείς ξοδεύουμε τόσο λίγο :)

Τρίτη, 1 Δεκεμβρίου 2015

Φακές σούπα

Σούπες έχω βάλει μερικές. Και για φακές έχω γράψει. Όμως αυτή τη συνταγή την είχα ξεχάσει. Έβαλα τις φακές σαλάτα που μόλις είχα μάθει και ξέχασα τη σούπα, όπως τις φτιάχνω χρόνια τώρα. Καιρός να επανορθώσω λοιπόν. Να σημειώσω εδώ πως το πόσο νερό θα έχει η σούπα είναι θέμα γούστου. Εμένα μ' αρέσει να έχει ζουμί, αντίθετα η Ειρήνη τη θέλει να είναι στεγνή!

Κυριακή, 29 Νοεμβρίου 2015

Λιμναίος οικισμός Καστοριάς

Επιστρέφοντας απ' τις Πρέσπες, είπαμε να περάσουμε απ' τη μεριά της Καστοριάς (λίγα νερά ακόμα). Εκεί, στο χωριό Δισπηλιό, στη νότια μεριά της Λίμνης, υπήρχε κάποτε ένας οικισμός στημένος μέσ' τη λίμνη. Πάνω σε πασσάλους. Πότε κάποτε; Κάπου εκεί στη νεολιθική εποχή. Τόσο παλιά. Απ' αυτόν τον οικισμό, δεν έχει μείνει τίποτα, εκτός από διάφορα εργαλεία ή αγγεία και τέτοια. Όμως, υπάρχει μια αναπαράστασή του. Με βάση το πώς σκέπτονται οι επιστήμονες πως ήταν (και πώς θέλουν οι ιδιοκτήτες του να τον παρουσιάζουν). Γιατί ο συγκεκριμένος χώρος ΔΕΝ είναι αρχαιολογική θέση αλλά ιδιωτική παρουσίαση του θέματος. Ο αρχαιολογικός χώρος είναι λίγα μέτρα παραπέρα. Όχι πως δεν έχει τη γοητεία του κι αυτό. Το να "βλέπεις" δηλαδή πώς ήταν κάτι πριν από 7 χιλιάδες χρόνια και βάλε, Αρκεί να το ξέρεις πως βλέπεις αναπαράσταση. Κι οι άνθρωποι εδώ το λένε. Κι είναι απείρως καλύτερα από άλλα μέρη που δύσκολα το καταλαβαίνεις (όπως στην Κνωσσό).

Παρασκευή, 27 Νοεμβρίου 2015

Φασόλια μαυρομύτικα (ή μαυρομάτικα)

Τα συγκεκριμένα μικρά και σκούρα φασόλια, επίσημα λέγονται μαυρομάτικα. Όμως στο χωριό μου τα λέμε μαυρομύτικα και τα αντιδιαστέλουμε όχι με τα άσπρα (κοινά) φασόλια αλλά με τα ασπρομύτικα, φασόλια που μοιάζουν μ' αυτά αλλά αντί για σκούρο καφέ στη μέση, είναι ένα πολύ ανοιχτό (και για τα οποία δεν βρίσκω φωτογραφία ούτε από τον γκούγκλη, μάλλον πρέπει να φροντίσω το επόμενο καλοκαίρι, αρκεί να το θυμηθώ :) ). Αυτά τέλος πάντων τα φασόλια είναι ένα πολύ εύκολο φαγητό. Δεν χρειάζονται καμιά προετοιμασία κι απ' τη στιγμή που τ' αποφασίσεις, σε λιγότερη από μισή ώρα είναι έτοιμα (στη χύτρα πάντα).

Τετάρτη, 25 Νοεμβρίου 2015

Κυδώνι ψητό

Φθινόπωρο. Όπως λέει και τ' όνομά του, τα φρούτα λιγοστεύουν. Τέρμα η ποικιλία του καλοκαιριού. Κι ακόμα δεν άρχισαν τα χειμωνιάτικα. Η εποχή έχει λίγα και καινούρια φρούτα. Όχι τόσο εντυπωσιακά, αλλά ενδιαφέροντα κι αυτά. Έν' απ' αυτά το κυδώνι. Που αν πεις να το φας σκέτο, ωμό, δεν έχει και πολύ γούστο. Είναι κομματάκι στυφό. Μπορεί όμως να γίνει διάφορα γλυκά. Γλυκό του κουταλιού, κομπόστα, κυδωνόπαστο, πελτές, μαρμελάδα αλλά το πιο απλό και εύκολο είναι το ψητό στο φούρνο.

Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2015

Η χρονιά του νερού

(Φωτογραφίες σε επανάληψη ;) ). Τελικά, η χρονιά που πέρασε ήταν για μένα η χρονιά του (γλυκού) νερού. Η χρονιά που ξεκίνησε πέρυσι τέτοια εποχή με μια αποτυχημένη προσπάθεια για επίσκεψη στη λίμνη Δύστο, στην Εύβοια (και λέω αποτυχημένη γιατί η λίμνη αυτή υπάρχει μόνο στο χάρτη. Από κοντά που πήγαμε, δεν βρήκαμε τίποτα. Τσάμπα ο κόπος), και έληξε πριν λίγες μέρες με επίσκεψη στις λίμνες της ορεινής Κορινθίας. Όλο αυτό το διάστημα, όπου πήγα εκδρομή είχε κάποια σχέση με νερά. Τα περισσότερα μέρη τα έχω ήδη παρουσιάσει.

Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2015

Πρέσπες, στα χωριά

Πρεσπών συνέχεια 4η (και τελευταία). Μερικές φωτογραφίες απ' τα πιο φημισμένα χωριά της περιοχής. Καθόλου αντιπροσωπευτικές, αφού δεν σταματήσαμε και σε πολλά. Για αρχή η πανσέληνος τ' Αυγούστου προβάλει πάνω απ' τους Ψαράδες.

Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2015

Πρέσπες, τα πουλιά

Πρεσπών συνέχεια 3η. Πρωινό ξύπνημα στους Ψαράδες. Εντάξει, όχι και πολύ πρωινό, κατά τις 8. Κι απ' τα παράθυρα ν' ακούγεται μια τρελή φασαρία από κελαηδήματα πουλιών. Χελιδόνια και γλάροι σε συναγωνισμό. Μαγεία.

Τρίτη, 17 Νοεμβρίου 2015

Πρέσπες, θρησκευτικές

Πρεσπών συνέχεια. Στην περιοχή λοιπόν, υπάρχουν αρκετά και ιδιαίτερα χριστιανικά στοιχεία. Πρώτα - πρώτα υπάρχουν τοπικοί Άγιοι. Όπως ο Άγιος Αχίλλειος. Που με το όνομά του υπάρχει και ένα νησάκι στη Μικρή Πρέσπα το οποίο είναι ένα απ' τα δυο κατοικημένα λιμναία νησιά της Ελλάδας, μαζί με το Νησί της λίμνης Παμβώτιδας, των Ιωαννίνων. Μπορεί η διαφορά μεγέθους να είναι συντριπτική σε βάρος του Αγίου Αχιλλείου (έχει μόλις 20 κατοίκους σε 12 σπίτια, δεν κάνει λέει να χτιστούν παραπάνω!, έναντι 200), όμως ως προς τον αριθμό των εκκλησιών - μοναστηριών κλπ, δεν πάει καθόλου πίσω.

Κυριακή, 15 Νοεμβρίου 2015

Πρέσπες

Επιστρέψαμε στην Ελλάδα χωρίς να απομακρυνθούμε απ' την περιοχή. Κατευθυνθήκαμε προς τις Πρέσπες, που βασικά είναι η φυσική συνέχεια την Οχρίδας ή μάλλον η φυσική αρχή της αφού βρίσκονται σε μεγαλύτερο υψόμετρο και τα νερά απ' αυτές πάνε στην άλλη. Γιατί πληθυντικός; Γιατί οι Πρέσπες είναι δύο: η Μικρή και η Μεγάλη (από πάνω προς τα κάτω :) ).

Παρασκευή, 13 Νοεμβρίου 2015

ΝΑ Αλβανία

Φεύγοντας απ' τη Στρούγκα, συνεχίσαμε να πηγαίνουμε δίπλα απ' τη λίμνη Οχρίδα. Κατευθυνόμαστε προς Ελλάδα, αλλά για να φτάσουμε μέχρις εκεί πρέπει να περάσουμε από ένα κομμάτι τις Αλβανίας. Μπαίνουμε μετά φόβου θεού, γιατί θυμόμαστε την εμπειρία μας με τους κακούς δρόμους της δυτικής Αλβανίας. Προχωράμε και συνέχεια σκεφτόμαστε, τώρα θα βρούμε τα δύσκολα, ύστερα θα βρούμε τα δύσκολα, αλλά τελικά δεν τα βρήκαμε. Ο δρόμος ήταν αρκετά καλός και με καλή θέα στη λίμνη.

Τετάρτη, 11 Νοεμβρίου 2015

Στρούγκα

Μπορεί να έχει κάποια μέρη για μπάνιο η (πόλη) Οχρίδα, μπορεί να υπάρχουν παραλίες σ' όλο το μήκος της διαδρομής μέχρι τον άγιο Ναούμ, όμως η κατεξοχήν πόλη για λιμνήσιο μπάνιο είναι Στρούγκα. Με δυο - τρεις οργανωμένες ακτές με αμμουδιά και οριοθετημένες με σημαδούρες, θύμιζαν σε όλα θάλασσα. Και για μια χώρα που δεν έχει πουθενά θάλασσα, είναι ένας εξαιρετικά δημοφιλής τουριστικός προορισμός και πολύς κόσμος μαζεύεται σ' αυτήν την πόλη δίπλα στα σύνορα.

Δευτέρα, 9 Νοεμβρίου 2015

Λαζάνια με κιμά

Τα λαζάνια είχα να τα φτιάξω πολλά χρόνια. Καμιά 20αριά, από τότε που ήμασταν στον Πύργο. Ήταν αγαπημένος τρόπος μαγειρέματος του Πασχάλη. Κι είπαμε να τον δοκιμάσουμε κι εμείς. Μας άρεσε μεν, τα μαγειρέψαμε μερικές φορές τότε κι ύστερα τα ξεχάσαμε. Δεν ξέρω πώς και γιατί τα θυμήθηκα μια μέρα πριν λίγο καιρό κι έτσι αγόρασα ένα πακέτο για να τα φτιάξω. Δεν είχα κρατήσει συνταγή. Έψαξα στο ίντερνετ, βρήκα διάφορες προτάσεις, έβαλα και το γούστο μου και τα έφτιαξα. Είπα ν' αποφύγω την μπεσαμέλ. να μην μοιάζουν τελείως με παστίτσιο κι έτσι προτίμησα ένα μείγμα με κρέμα γάλακτος. Έγινε νοστιμότατο και μπόλικο: 8 - 9 μερίδες.

Πέμπτη, 5 Νοεμβρίου 2015

Άγιος Ναούμ

Ο Άγιος Ναούμ είναι ένα από τα πιο γνωστά αξιοθέατα της Οχρίδας. Τόσο πριν πάμε εκεί, όταν ψάχναμε για πληροφορίες, όσο και όταν ήμασταν στην περιοχή βλέπαμε να μιλάνε για τον για το μοναστήρι του Αγίου Ναούμ. Και τα καραβάκια απ' το λιμάνι της πόλης, στο μεγάλο τους ταξίδι, πηγαίνανε στο μοναστήρι του Αγίου Ναούμ. Εμείς αποφασίσαμε και πήγαμε το αυτοκίνητο μας. Φθάνοντας εκεί, αφήνουμε το αυτοκίνητο στο πάρκινγκ που υπάρχει, αφού πληρώσαμε το σχετικό αντίτιμο (πουθενά δεν μπορείς να αφήσεις το αυτοκίνητο στην Οχρίδα χωρίς να πληρώσεις). Βλέπουμε λοιπόν την πύλη του μοναστηριού από μακριά. αλλά μοναστήρι δεν βλέπουμε. Γιατί μπορεί μεν να μοιάζει ακόμα και για ελληνικό μοναστήρι, όμως πόρτες που να κλείνουν δεν είδαμε.

Τρίτη, 3 Νοεμβρίου 2015

Οχρίδα

Από τη Μυτιλήνη γύρισα σχετικά νωρίς τον Αύγουστο. Το σχετικά σημαίνει 23 του μήνα, μια ημερομηνία που δεν ήταν συνηθισμένη για μένα. Αυτό γιατί είχαμε πιθανό ένα ταξίδι στα Γιάννενα με παλιούς συμφοιτητές, που όμως δεν πραγματοποιήθηκε . Τα εισιτήρια από και προς Μυτιλήνη τα κόβω από πολύ πολύ νωρίς, δηλαδή κατά τον Απριλομάη. Γιατί ξέρω καλά ότι δεν είναι εύκολο να επιστρέψεις από τη Μυτιλήνη τέλος Αυγούστου. Χαρακτηριστικά ο Δημήτρης που ήθελε να επιστρέψει μαζί μας πήγε να βγάλει εισιτήριο 15 μέρες πιο μπροστά αλλά δεν τα κατάφερε. Αλλά ξεφεύγω.

Κυριακή, 1 Νοεμβρίου 2015

Οφθαλμαπάτες

Οι οφθαλμαπάτες είναι γνωστό πως συμβαίνουν. Για παράδειγμα οι οριζόντιες γραμμές στην εικόνα. Είναι ίσες αφού έτσι τις έφτιαξα (με κοπιπάστη). Κι όμως η μια φαίνεται μεγαλύτερη απ' την άλλη. Φταίνε οι ακρούλες που μπερδεύουν το μάτι και το ξεγελούν. Στο γκουγκλ βρίσκονται δεκάδες πιο περίτεχνες και εντυπωσιακές, ειδικά οι στατικές εικόνες με τελείες που φαίνονται να κινούνται.

Παρασκευή, 30 Οκτωβρίου 2015

Τροφική αλυσίδα

Το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό. Έτσι λέει η παροιμία. Και ιδού η απόδειξη :) Άνευ άλλου σχολίου. Ή μάλλον να κάνω ένα. Όχι πως το μεγάλο τη γλύτωσε. Βρέθηκε μεγαλύτερο που τόφαγε κι αυτό.

Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου 2015

Μανιτάρια με μουστάρδα και ούζο

Ανάμεσα στις τόσες συνταγές που έχω ανεβάσει, αυτή που έχει διαβαστεί περισσότερο απ' όλες είναι οι γαρίδες με μουστάρδα και ούζο. Είναι η μόνη συνταγή που είναι μέσα στην πεντάδα των αναρτήσεων που εμφανίζονται κάτω δεξιά στη σελίδα, με τις περισσότερες επισκέψεις (έχει ξεπεράσει τις τρεισήμισι χιλιάδες.Οι υπόλοιπες πολυδιαβασμένες αναρτήσεις είναι κάποιες οδηγίες και μακράν η πρώτη, αυτή για τις εμπειρίες της Ειρήνης απ' την επέμβαση με λέιζερ). Πρόσφατα, στη σελίδα αυτή έγινε ένα σχόλιο: οι γαρίδες μπορούν να αντικατασταθούν από μανιτάρια! υποσχέθηκα να δοκιμάσω και το έκανα. Δεν ακολούθησα την προτροπή του σχολιαστή. Έκανα την παραλλαγή αλλάζοντας μόνο τη βάση κι ακολουθώντας κατά τα λοιπά την αρχική (αν και με λίγα, τελικά, μανιτάρια). Ενδιαφέρον αποτέλεσμα και το παρουσιάζω κι εδώ:

Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2015

Μουστοκούλουρα πιπεράτα Κατερίνας

Πριν ξεκινήσω να ευχηθώ χρόνια πολλά στο Δημήτρη μου αλλά και σ' όλους τους Δημήτρηδες που γιορτάζουν σήμερα.
Πριν μερικές μέρες βρεθήκαμε με την Κατερίνα. Είχαμε χρόνια να βρεθούμε. Απ' το πανεπιστήμιο. Αλλά τον τελευταίο καιρό έχουμε αρχίσει να ξαναβρισκόμαστε με διάφορους από τα τότε. Στην αρχή ηλεκτρονικά, μέσω του φατσοβιβλίου και αργότερα κι από κοντά. Και πολύ μ' αρέσει. Εν πάση περιπτώσει, ας πάμε στα μουστοκούλουρα. Η Κατερίνα είν' απ' την Κέρκυρα. Βρεθήκαμε στο Θησείο. Και έφερε μαζί της μερικά μουστοκούλουρα να έχουμε για μεζέ. Μόνο που δεν ήταν σαν τα συνηθισμένα που φτιάχνω εγώ. Ήταν πικάντικα. Μ' άρεσαν. Ζήτησα τη συνταγή. Μου την έστειλε. Στη φωτογραφία είναι μερικά απ' τα δικά της που περίσσεψαν και μας τα έδωσε. Γιατί ενώ είχα τη συνταγή, όταν έφτιαξα καινούρια το ξέχασα. Στην επόμενη δόση πάλι.

Σάββατο, 24 Οκτωβρίου 2015

Καραχαγίτ

Στο ξενοδοχείο που μέναμε στο Παμούκαλε, είδα ένα σχεδιάγραμμα της περιοχής του πάρκου. Έδειχνε τρεις εξόδους, τις δυο που είχαμε δει και μια ακόμα που έλεγε πως οδηγούσε προς ένα κόκκινο βράχο ή κάπως έτσι που φτιαχνόταν γιατί ανάβλυζε Kirmizi su (πάει να πει κόκκινο νερό). Τ' απόγεμα λοιπόν είπαμε να κάνουμε μια βόλτα από κει, να δούμε τι είν' αυτό, αν και δεν μας ενθουσίαζε ιδιαίτερα, απ' τη φωτογραφία που είδαμε (αντίστοιχη με την παραπάνω). Τελικά είναι κι εδώ νερό που τρέχει και αφήνει ίζημα, μόνο που εδώ το ίζημα δεν είναι άσπρο όπως στο Παμούκαλε, αλλά κοκκινωπό (kırmızı su - κιρμιζί σου, κόκκινο νερό το λένε οι Τούρκοι).

Πέμπτη, 22 Οκτωβρίου 2015

Παμούκαλε - Ιεράπολη

Συνέχεια εκ του προηγουμένου. Ξεκίνημα με μια φωτογραφία αντίστοιχη με την αρχή του προηγούμενου. Μόνο που εδώ δεν έχει νερά ούτε κόσμο να τσαλαβουτάει. Κι αυτή την έβγαλα εγώ. Έχουν κόψει τα νερά και τα στέλνουν προς άλλες μεριές. Κάποτε ήταν το πιο εντυπωσιακό κομμάτι. Τώρα τις πανέμορφες αυτές γούρνες τις βλέπεις από μακριά και στεγνές :(

Τρίτη, 20 Οκτωβρίου 2015

Παμούκαλε

Το Παμούκαλε ήταν ένα προορισμός αποθηκευμένος για χρόνια στη μνήμη. Τακτικά ερχόταν στο προσκήνιο σαν επιθυμητός προορισμός αλλά όλο και ξέμενε αφού δεν είναι κοντά στα παράλια, άρα πρέπει το ταξίδι να οργανωθεί για τον συγκεκριμένο προορισμό. Πρωτοέμαθα γι' αυτό την Πρωτομαγιά του 1998. Ήταν η πρώτη φορά που οδηγούσα το αυτοκίνητο εκτός συνόρων. Από το Διδυμότειχο πήγαμε στην Αδριανούπολη, κάναμε τη βόλτα μας εκεί και θα επιστρέφαμε έτσι κι αλλιώς από Κήπους αφού τα σύνορα στις Καστανιές ήταν ανοιχτά εννιά με μία τις καθημερινές και με 11 σαββατοκύριακα και αργίες. Έτσι είπαμε στη γύρα μας να περάσουμε κι απ' το Τεκίρνταγκ (την παλιά Ραιδεστό που βρίσκεται στη θάλασσα του Μαρμαρά παρά το ότι το όνομά της έχει μέσα τη λέξη - νταγκ που πάει να πει βουνό :) ). Εκεί λοιπόν, πήραμε από ένα πληροφοριακό κιόσκι διάφορα τουριστικά διαφημιστικά, ανάμεσα στα οποία ένα ήταν για το Παμούκαλε. Είχε φωτογραφίες σαν αυτή της αρχής και μας έκανε τρομερή εντύπωση κι είπαμε πως θα πάμε κάποια στιγμή.

Κυριακή, 18 Οκτωβρίου 2015

Φώτα αυτοκινήτων

Όταν περνάς τα βόρεια σύνορα της Ελλάδας χρειάζεται να έχεις τα φώτα του αυτοκινήτου αναμμένα συνέχεια 24 ώρες το 24ωρο. Δεν είμαι σίγουρος αν αυτό ισχύει και για τη Βουλγαρία, αλλά τόσο η Αλβανία όσο και οι χώρες της πρώην Γιουγκοσλαβίας το έχουν καθιερώσει. Και στην Ουγγαρία και δεν θυμάμαι πού αλλού ακόμα. Αυτό δεν είναι παράξενο. Θεωρητικά και στην Ελλάδα σήμερα υπάρχει αντίστοιχη υποχρέωση αλλά μόνο για μηχανές και μηχανάκι. Για τα αυτοκίνητα όχι, αν και πολλά αυτοκίνητα είναι εφοδιασμένα απ' τη μάνα τους (την κατασκευάστρια εταιρία δηλαδή) με ένα σύστημα που μόλις ανάβεις τη μηχανή να ανοίγουν και τα ειδικά φώτα ημέρας, συνήθως μια σειρά από λεντάκια.

Παρασκευή, 16 Οκτωβρίου 2015

Ο Woolly

Σε ποιον θα παραδίνατε ένα δέμα στην Ελλάδα όταν ερχόταν μ' αυτόν τον παραλήπτη; Ή αν έπρεπε να πάτε κάτι στην Constitution Square πού ακριβώς θα πηγαίνατε; Η απάντηση στο τέλος!

Τετάρτη, 14 Οκτωβρίου 2015

Υπερπανσέληνος

Πολλή κουβέντα έγινε τις τελευταίες μέρες του Σεπτέμβρη για την "Υπερπανσέληνο". Τι είν' αυτό; Ένας όρος που δεν ξέρω ποιος τον πρωτολανσάρισε, αλλά εννοεί την πανσέληνο που συμβαίνει στο περίγειο του Φεγγαριού. Λίγα αστρονομικά: οι πλανήτες κι οι δορυφόροι τους δεν κάνουν κυκλικές τροχιές αλλά ελλειπτικές (που στη μια εστία της έλλειψης είν' ο ήλιος, λένε οι νόμοι του Κέπλερ). Έτσι πότε πλησιάζουν τον ήλιο (ή τον πλανήτη αν πρόκειται για δορυφόρους) και πότε απομακρύνονται, πότε πλησιάζουν τη γη και πότε είναι μακριά της. Όταν ένα σώμα είναι κοντά στον ήλιο είναι το περιήλιο, όταν είναι κοντά στη γη το περίγειο. Αυτό λοιπόν γίνεται περιοδικά και όταν η πανσέληνος είναι κοντά στη γη, το φεγγάρι φαίνεται μεγαλύτερο (κι αυτό κάποιος το ονόμασε υπερπανσέληνο). Αλλά πόσο και σε σχέση με τι;

Δευτέρα, 12 Οκτωβρίου 2015

Καθρεφτίσματα (και πάλι)

Στο παλιό μου μπλογκ είχα γράψει για τις πηγές του Δούναβη κι ανάμεσα στις φωτογραφίες που είχα βάλει ήταν και κάποιες με πολύ όμορφα καθρεφτίσματα, απ' αυτά που πάντα μ' αρέσουν. Κάτι έψαχνα στις παλιές φωτογραφίες τις προάλλες και βρήκα μερικές ακόμα που τις παρουσιάζω σήμερα.

Σάββατο, 10 Οκτωβρίου 2015

Αλτήρες

Σήμερα θα Σαραντακίσω :) Θα ασχοληθώ δηλαδή με την ιστορία μιας λέξεις όπως κάνει συνήθως ο Ν. Σαραντάκος στο ιστολόγιό του (που πολλές φορές το έχω αναφέρει, χώρια που υπάρχει και λίνκι δίπλα). Βέβαια, δεν έχω ούτε τις γνώσεις, ούτε τα εργαλεία τα δικά του, αλλά θα προσπαθήσω. Στην παραπάνω φωτογραφία φαίνεται μια σειρά από αντικείμενα που βρίσκουμε στα γυμναστήρια. Το όνομά τους βάρη ή αλτήρες. Είναι μια μπάρα στη μέση και δυο δίσκοι στις άκρες που έχουν αρκετό βάρος. Βέβαια το λεξικό της νεοελληνικής τα ξεχωρίζει, λέγοντας πως οι αλτήρες έχουν στην άκρη σφαιρικό βάρος, μια διάκριση που δεν την έχω συναντήσει.

Πέμπτη, 8 Οκτωβρίου 2015

Μπατόν Σαλέ Χωρίς Τυρί

Έβαλα προχτές τα μπατόν σαλά τα κλασσικά, να βάλω ακόμα μια συνταγή για το ίδιο πράγμα αλλά χωρίς τυρί! Αυτή, δεν την έχω δοκιμάσει, την είχα βρει κάποια στιγμή και την κράτησα ως εναλλακτική.

Τρίτη, 6 Οκτωβρίου 2015

Μπατόν Σαλέ

Καιρό έχω να βάλω κάτι μαγειρικό, μας φάγαν τα ταξίδια. Οπότε για αλλαγή να βάλω κάτι φαγώσιμο. Άνοιξα τα κιτάπια μου και διάλεξα τα μπατόν σαλέ. Τα αρμυρά μπαστουνάκια που τρώγονται για συνοδευτικά σε μπύρες και ούζα (αν και, για το ούζο εγώ προτιμώ κλασικούς μεζέδες :). Τα μπατόν σαλέ όμως μ' αρέσουν και τα τρώω σκέτα και τα φχαριστιέμαι).

Κυριακή, 4 Οκτωβρίου 2015

Πλαστικό χρήμα

Το οικονομικό επιτελείο της "πρώτη φορά αριστερά" κυβέρνησης μας είχε εντυπωσιάσει με τα ρηξικέλευθα μέτρα που πρότεινε. Όπως οι τουρίστες, φοιτητές κλπ που θα ήταν οι κατάσκοποι της εφορίας για να πιάνουν αυτούς που δεν κόβουν αποδείξεις :) Κι αυτό για να μην επιβληθεί το τάδε μέτρο. Τελικά τα μέτρα επιβλήθηκαν έτσι όπως τα επέβαλαν "οι θεσμοί" (και το ΠΑΣΟΚ το 81 είχε κάνει κάτι αντίστοιχο με το να αλλάζει ονόματα και να λέει πως άλλαξε η ουσία, όπως πχ οι αμερικάνικες βάσεις που ονομάστηκαν διευκολύνσεις). Αλλά οι ιδέες εξακολουθούν να έρχονται παρόμοιες και στη νέα κυβέρνηση (που είναι η ίδια η παλιά, αλλά ξαναβαφτισμένη μέσω εκλογών). Μια ακόμα ιδέα που ακούστηκε τότε ήταν να γίνονται υποχρεωτικά όλες οι συναλλαγές με πλαστικές κάρτες (πιστωτικές ακούγεται, αλλά και οι χρεωστικές νομίζω πως κι αυτές μέσα θα ήταν) για όσους συναλλάσσονται σε νησιά με μικρό πληθυσμό.

Παρασκευή, 2 Οκτωβρίου 2015

Τουρκία: Συντελεστές ΦΠΑ

Η συζήτηση για τους συντελεστές ΦΠΑ επανέρχεται. Να τι θα γίνει με τα ιδιωτικά σχολεία, να η αύξηση που έρχεται σε κάποια νησιά (που υπήρχε πρόβλεψη για μείωση για να ενισχυθούν που έχουν αυξημένα μεταφορικά αλλά αυτό γινόταν και για νησιά που μόνο αδικημένα δεν μπορεί να τα πει κανένας, όπως η Μύκονος που έγινε εμβληματική για την αύξηση σε όλους, που τελικά αποφασίστηκε να γίνει ξεδιάλεγμα). Γενικά, οι συντελεστές ΦΠΑ που έχουμε στην Ελλάδα είναι απ' τους ψηλούς. Πάνω απ' το 23% που είναι ο κανονικός συντελεστής είναι μόνο 6 χώρες (Ουγγαρία 27%, Δανία, Κροατία, Σουηδία με 25%, και Φινλανδία, Ρουμανία 24%) κι άλλες 3 στη δική μας κατηγορία, πάει να πει το 1/3 των χωρών της ΕΕ.

Τετάρτη, 30 Σεπτεμβρίου 2015

Διόρθωση μυωπίας, μήνες μετά

Πέρασε κάμποσος καιρός  από τότε που έκανα την επέμβαση για τη διόρθωση της μυωπίας μου. Πάνω από τέσσερις μήνες. Ας γράψω το πώς πήγε η όλη ιστορία αυτούς τους μήνες, για να κλείσω το θέμα. Έχουμε και λέμε λοιπόν. Πώς είμαι σήμερα; Μια χαρά. Βέβαια, ακόμα δεν έχω συνηθίσει πλήρως πως δεν φοράω γυαλιά. Ειδικά το πρωί που ξυπνάω. Επί σαράντα και βάλε χρόνια, με το που ξύπναγα η πρώτη μου κίνηση ήταν να βάλω τα γυαλιά μου (εκτός απ' τις εποχές που κοιμόμουνα με τους φακούς οπότε έπρεπε να ρίξω σταγόνες για να ανοίξουν τα μάτια μου). Τώρα ξυπνάω και βλέπω κανονικά. Ήταν κάτι που το είχα ξεχάσει. Να θέλω να δω το ρολόι μέσ' τη νύχτα π.χ. και να μην χρειάζεται να κάνω κάτι άλλο πρώτα.

Δευτέρα, 28 Σεπτεμβρίου 2015

Μετονομασίες Υπουργείων

Άλλο πράγμα είχα στο νου μου να βάλω σήμερα, αλλά η επικαιρότητα ξαναφέρνει στην επιφάνεια ένα θέμα για το οποίο έχω ξαναγράψει στο παλιό μου μπλογκ. Με τον ίδιο τίτλο. Μόνο που τότε επικεντρώθηκα στο επείγον του πράγματος (έγινε μέσα στις εξετάσεις και τα αποτελέσματα) ενώ μπήκαν και άλλα σχετικά - άσχετα. Σήμερα, θέλω να πω λίγο για την ιστορία και να προβληματιστώ (εγώ κι οι υπεύθυνοι, που μιας και σίγουρα δεν με διαβάζουν, δεν πρόκειται να προβληματιστούν :) ). Αφορμή η νέα μετονομασία του υπουργείου στο οποίο δουλεύω, το υπουργείο παιδείας και κάτι άλλο.

Σάββατο, 26 Σεπτεμβρίου 2015

Χορός των ποτηριών

Πρόσφατα βρέθηκα στην Οχρίδα. Την πόλη. Που βρίσκεται πάνω στην ομώνυμη λίμνη. Για την πόλη θα τα πούμε άλλη φορά. Για σήμερα κάτι σύντομο που μ' εντυπωσίασε. Τις μέρες που ήμασταν εκεί, πέσαμε λίγο πριν την έναρξη του τοπικού φεστιβάλ. Στα πλαίσια αυτά, έγινε μια παρέλαση από ομάδες διαφόρων χωρών: της Ουγγαρίας, της Σλοβακίας και μια ακόμα που έγραφε "Кипар". Να το διαβάσω τα κατάφερα (είχα μάθει να αναγνωρίζω τα κυριλλικά πριν από πολλά χρόνια). Κιπάρ. Αλλά ποια χώρα ήταν; Εν πάση περιπτώσει, λίγο αργότερα πέσαμε σε παρουσίαση χορών. Ωραία ήταν, πιο εντυπωσιακό απ' όλα ένας χορός απ' τους Κιπάρ. Η μουσική μου θύμισε Ελλάδα. Και έκανα τη σύνδεση. Κύπρος. Αυτό ήταν. Μόνο που οι χορευτές, δεν μου φάνηκαν και πολύ Κυπραίοι. Χώρια που όταν τους άκουσα μάλλον δεν μιλούσαν κυπραίικα. Πάντως ο χορός τους εντυπωσιακός.

Πέμπτη, 24 Σεπτεμβρίου 2015

Σκόπια, τα αγάλματα

Το κέντρο των Σκοπίων είναι γεμάτο αγάλματα. Για ό,τι φανταστεί κανείς. Στην περιήγησή μςα στο κέντρο ο πρώτος σταθμός ήταν η κεντρική πλατεία της πόλης Πηγαίνοντας πήραμε μια γεύση αν και αυτό που δεσπόζει από μακρυά είναι με το άγαλμα του Μεγαλέξανδρου: ένα συντριβάνι με μια ψηλή κολόνα στη μέση πάνω στο οποίο υπάρχει το άγαλμα. Έτσι που να φαίνεται από παντού.

Τρίτη, 22 Σεπτεμβρίου 2015

Σκόπια

Αφήσαμε το Βελιγράδι κι ο δρόμος της επιστροφής συνεχίστηκε. Τελευταίος σταθμός αυτού του ταξιδιού τα Σκόπια. 440 χλμ περίπου υπολογίζαμε κάπου 5 ώρες (είχαμε πάλι σύνορα), δεν μας φαίνονταν και τόσο πολλές, ας είναι καλά οι αυτοκινητόδρομοι που υπάρχουν στο μεγαλύτερο μέρος (κάπου 100 χλμ. δεν έχουν τελειώσει ακόμα). Φτάσαμε στα Σκόπια νωρίς, αλλά όχι όσο υπολογίζαμε. Λίγο η κίνηση στους δρόμους, λίγο τα σύνορα, μια καθυστέρηση την είχαμε. (Στη φωτογραφία η Βουλή).

Κυριακή, 20 Σεπτεμβρίου 2015

Βελιγράδι

Το Βελιγράδι το είχαμε ξαναδεί όλοι. Έτσι ήταν ένας σκέτος ενδιάμεσος προορισμός, χωρίς να καίγεται κανένας να δει πώς είναι αφού το ξέραμε. Λέγαμε να πάμε για να απολαύσουμε το ηλιοβασίλεμα στο κάστρο πάνω απ' τη συμβολή του Σάββα με τον Δούναβη αλλά ήμασταν αρκετά κουρασμένοι κι έτσι χαλαρώσαμε για τα καλά στα κρεβάτια μας.

Παρασκευή, 18 Σεπτεμβρίου 2015

Λίμνες Πλίτβιτσε 3

Συνέχεια 3. Το πάρκο, ήταν ανεπανάληπτη εμπειρία. Ο καιρός ήταν με το μέρος μας, ζεστός αλλά όχι πολύ, όχι βροχές κι ομίχλες, μόνο όση υγρασία έβγαζαν τα νερά που μας περιέβαλαν. Βέβαια, θα το απολαμβάναμε ακόμα περισσότερο αν πηγαίναμε σε δυο μέρες και κάναμε ένα κομμάτι της διαδρομής κάθε φορά, ώστε να μπορέσουμε να τα δούμε με την ησυχία μας και την άνεσή μας.

Τετάρτη, 16 Σεπτεμβρίου 2015

Λίμνες Πλίτβιτσε 2

Λίμνες Πλίτβιτσε, μέρος 2ο. Γιατί προχτές είχα βάλει την αρχή, σήμερα η περιπέτεια συνεχίζεται αλλά οι φωτογραφίες δεν τελειώνουν. Τόση ομορφιά, όσες φωτογραφίες και να μπουν δεν φτάνουν για να την περιγράψουν, οπότε μένουν και για επόμενη φορά.

Δευτέρα, 14 Σεπτεμβρίου 2015

Λίμνες Πλίτβιτσε

Αυτός που περιέγραψε τις λίμνες σαν "ένα θαύμα της φύσης" δεν υπερέβαλε καθόλου. Πήγαμε για να μείνουμε κάνα δίωρο - τρίωρο. Κάναμε λάθος και μείναμε πάνω από πεντάωρο. Κουραστήκαμε αλλά δεν βαρεθήκαμε. Και χαλαλίσαμε το χρόνο που ξοδέψαμε (αν και θα ήταν καλύτερο, πιο ξεκούραστο και πιο αποδοτικό να τον ξοδεύαμε σε δυο μέρες). Γέμισαν τα μάτια μας απ' όλες τις αποχρώσεις που μπορεί να πάρει το νερό και τ' αυτά μας απ' τον ήχο του όταν τρέχει. Τόσο που όταν απομακρυνθήκαμε μας έλειψε η φασαρία αυτή :)

Σάββατο, 12 Σεπτεμβρίου 2015

Τουρκία: Αριάνι

Τι είναι το αριάνι; Γιαούρτι αραιωμένο με νερό. Που συνήθως πίνεται δροσερό. Και στην Τουρκία που συνήθως πίνουν καυτό τσάι, εναλλακτικά έχουν το αριάνι. Αιράν (Ayran) το λένε εκεί και εκτός από σκέτο συνοδεύει και το φαγητό. Αφού έτσι κι αλλιώς δεν πίνουν οινοπνευματώδη, ένα δροσιστικό αριάνι είναι ότι πρέπει να σβήνει την καυτεράδα των μπαχαρικών. Κυκλοφορεί σε μπουκάλια ή σε ποτήρια μιας δόσης. Κι ενώ το τσάι έχει διάφορες τιμές, το αριάνι παντού το είδα 1 λίρα.

Πέμπτη, 10 Σεπτεμβρίου 2015

Καθρεφτίσματα ημερήσια

Το καθρέφτισμα μπορεί να γίνει όχι μόνο τη νύχτα αλλά και τη μέρα. Πάντα με εξιτάριζε όταν έβλεπα το διπλό αντικείμενο. Απ' τις ασπρόμαυρες ακόμα. Και μιας και προχτές έβαλα νυχτερινές (που έχουν το ιδιαίτερο πως παιχνιδίζουν τα φώτα κι έχει μια μυσταγωγία) να βάλω σήμερα μερικές ημερήσιες για ισορροπία. Όλες πρόσφατες.

Τρίτη, 8 Σεπτεμβρίου 2015

Καθρεφτίσματα νυχτερινά

Κάθε φορά που είμαι στη Μυτιλήνη, βγάζω και μια (τουλάχιστον) φωτογραφία τον Άγιο Θεράπη όπως φαίνεται απ' το λιμάνι. Αν είναι μέρα μπορεί και όχι μιας και συνήθως τη μέρα έχω δουλειές αλλά τα βράδια σίγουρα. Είναι πανέμορφα και πολύ περισσότερο όταν είναι ήρεμα τα νερά του λιμανιού (κάτι που το καλοκαίρι είναι συνηθισμένο). Είπα λοιπόν να μοιραστώ μερικές. Δυστυχώς, το εξίσου υπέροχο κτίριο που κάποτε στεγαζόταν το ξενοδοχείο Μ. Βρετάνια δεν φωτίζεται.

Κυριακή, 6 Σεπτεμβρίου 2015

Ζαντάρ

Πάσχα ήταν η μέρα εκείνα αλλά εκεί που βρισκόμασταν αρνάκι δεν είχε. Ε, και τι έγινε. Εμείς συνεχίσαμε ακάθεκτοι την εκδρομή μας. Αφήσαμε πίσω μας το Σπλιτ, περάσαμε το Σιμπενίκ και καταλήξαμε στο Ζαντάρ που ήταν ο τελευταίος προορισμός στις Δαλματικές ακτές. Μετά θα προχωρούσαμε προς τα ενδότερα και θα παίρναμε το δρόμο της επιστροφής.

Παρασκευή, 4 Σεπτεμβρίου 2015

Αυγουστιάτικο φεγγάρι

Πέρασε κι η πανσέληνος του Αυγούστου. Και μπορεί να μην είδαμε ούτε δυο φεγγάρια τον Αύγουστο ούτε μέσα στο μήνα (αφού η προηγούμενη ήταν την τελευταία μέρα του Ιούλη) ούτε ταυτόχρονα στον ουρανό όπως ήθελε μια μούφα που κυκλοφορεί κάθε χρόνο τέτοια εποχή (λέγοντας πως ο Άρης θα είναι τόσο μεγάλος και άλλες ιστορίες) αλλά πάντα συγκινεί η αυγουστιάτικη πανσέληνος. Κι είπα να φιλοδωρήσω μερικές φωτογραφίες που τράβηξα μιας κι η καινούρια μηχανή είναι καταπληκτική.

Τετάρτη, 2 Σεπτεμβρίου 2015

Προσφυγικός τουρισμός

Είναι πολλές μέρες που θέλω να γράψω κάποια πράγματα απ' την εμπειρία μου στο νησί αλλά και στη Σμύρνη για το θέμα των προσφύγων που έρχονται καθημερινά. Απ' τις πρώτες μέρες που πήγα. Κι έψαχνα για τίτλο. Σκεφτόμουνα το "άλλοι προσκυνητές"¨το "άλλοι τουρίστες" και διάφορες παραλλαγές. Μέχρι που τις τελευταίες μέρες πριν φύγω από κει είδα σ' ένα κουβά σκουπιδιών μια αφισέτα που δεν την διάβασα, ήμουνα με το αυτοκίνητο, ούτε ξέρω ποιος την είχε βγάλει. Όμως ο τίτλος μου άρεσε, μου έδινε διέξοδο στο πώς να περιγράψω αυτά που είχα στο νου μου και τον οικειοποιήθηκα.

Δευτέρα, 31 Αυγούστου 2015

Χταποδάκι

Για άλλο πήγαινα κι άλλο ανεβάζω. Για πανσέληνο τ' Αυγούστου ήθελα να βάλω σήμερα, αλλά έλα που η σύνδεση στο νέτι είναι να την κλαις. Έτσι βάζω μια φωτογραφία που την είχα ανεβάσει αλλά δεν είχα προλάβει να γράψω. Καλοκαίρι και τα πλοκάμια απ' το χταπόδι λιάζονται. Στη Σκάλα Σκαμιάς, στη Λέσβο. Έτοιμα να καταλήξουν στο πιάτο του κάθε καλοφαγά. Συνταγή για χταπόδι ψητό; Κάρβουνα δυνατά να υπάρχουνε και δεν χρειάζεται κάτι άλλο :)

Σάββατο, 29 Αυγούστου 2015

Διέλευση συνόρων με αυτοκίνητο

Τι γίνεται όταν περνάμε τα σύνορα με το αυτοκίνητό μας; Ποια διαδικασία ακολουθείται; Τι χρειάζεται να κάνουμε; Τα απαιτούμενα έγγραφα για να ταξιδέψει ένας άνθρωπος σε ξένη χώρα είναι το διαβατήριο (μερικές φορές και η βίζα) ενώ αρκετές χώρες (όλες την Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και κάμποσες άλλες) δέχονται την ταυτότητα (αρκεί τα στοιχεία του κατόχου να είναι λατινογραμμένα να μπορούν να διαβαστούν και παραέξω). Τι γίνεται όμως με το αυτοκίνητο; Όπως έγραφα παλιότερα, απαραίτητο χαρτί είναι η πράσινη κάρτα, η βεβαίωση δηλαδή ότι το αυτοκίνητο είναι ασφαλισμένο και μάλιστα πως η εταιρία που το ασφαλίζει έχει διεθνή αναγνώριση κι αν συμβεί κάτι θα πληρώσει. Πολλές φορές ζητιέται και η άδεια κυκλοφορίας του αυτοκινήτου ενώ πιο σπάνιο είναι να ελεγχτεί η άδεια οδήγησης (δίπλωμα) του οδηγού. Και η διαδικασία;

Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2015

Τουρκία: Φόρτιση κινητού

Βρίσκεται κάποιος στο δρόμο και θέλει να φορτίσει το κινητό του, Αν έχει φορτιστή μαζί του ψάχνει να μπει σε κάποια καφετέρια ή άλλο μαγαζί, να παρακαλέσει να του δώσουν κάποια πρίζα και να το φορτίσει για λίγο. Για όσο μπορέσει. Αργότερα βλέπουμε. Και πολλές φορές βλέπουμε κόσμο κολλημένο δίπλα σε πρίζες σε δημόσιους χώρους (αίθουσα αναμονής σε μέσα μεταφοράς π.χ.).

Τρίτη, 25 Αυγούστου 2015

Ελληνικό σούσι

Το σούσι σύμφωνα με τη Βικιπαίδεια είναι γιαπωνέζικο φαγητό και αποτελείται από ρύζι και ψάρι βασικά ωμό. Και συνήθως αυτό το τελευταίο έχουμε στο νου μας όταν μιλάμε για σούσι οι μη ειδήμονες: το ωμό το ψάρι. Και στην Ελλάδα τέτοιο πράγμα συνηθίζεται. Ίσως όχι σ' όλη την Ελλάδα αλλά στη Μυτιλήνη σίγουρα. Πρόκειται για σαρδέλες που το καλοκαίρι αλατίζονται ένα πρωί και το βράδυ τρώγονται. Χωρίς άλλη επεξεργασία. Αποτελούν αγαπημένο ουζομεζέ.

Κυριακή, 23 Αυγούστου 2015

Ελιά και ντομάτα

Θερινή ραστώνη λέει συνήθως ο Σαραντάκος. "Δεν προλαβαίνω" λέω εγώ. Τρέχω με διάφορα απ' τη μια, κάθομαι με τις ώρες στην παραλία, χωρίς υπολογιστή (αλλά με κινητό) έτσι το μπλογκ μένει άδειο. Χώρια πως σήμερα ταξιδεύω για επιστροφή απ' το νησί. Όμως μου τυχαίνουν κάτι όμορφα. Όπως αυτό. Που κάποιος σκέφτηκε να βάλει μια ντοματιά σε μια γλάστρα που είχε ελιά. Κι έτσι εμφανίζεται το περίεργο φαινόμενο να έχει η ελιά ντομάτες :) Κάτι που πολλοί συνηθίζουν (ή πιο σωστά συνήθιζαν) να συνδυάζουν για φαγητό. Κι έτσι μου προέκυψε το σημερινό. Άντε, βολευτήκαμε και σήμερα!

Παρασκευή, 21 Αυγούστου 2015

Κέικ σοκολάτα 3

Το προηγούμενο σοκολατένιο κέικ ανέβηκε δυο φορές. Μια προβληματικό που αποσύρθηκε και ανέβηκε διορθωμένο. Για αποκατάσταση της ισορροπίας να βάλω κι ένα τρίτο σοκοκέικ σερί. Είναι που δεν προλαβαίνω να γράψω κι όλα όσα θέλω. Οι διακοπές τελικά δεν βοηθάνε για παραπάνω δουλειά :)

Τετάρτη, 19 Αυγούστου 2015

Κέικ Σοκολάτας (Γεωργίας) διορθωμένο

Κέικ σοκολάτας προχτές, άλλο κέικ σοκολάτας σήμερα. Για πληρότητα :) Αυτή η παραλλαγή είναι της Γεωργίας κι άλλα σχόλια δεν έχω (ούτε φωτογραφία!).

Κι ανέβασα τη συνταγή και μου επισημαίνει φίλη στο φέισμπουκ πως δεν γράφω πόσο αλεύρι θέλει. Τηλέφωνο στην πηγή. Μπα, έχουμε διαφορές. Σοκολάτα δεν έχει; πώς γίνεται; Μα έχει πολύ κακάο. Άσε, θα σου στείλω φωτό της συνταγής με το Βάιμπερ (η τεχνολογία προχωράει), Την πήρα, έκανα τις διορθώσεις και τις προσαρμογές και ιδού το διορθωμένο :)