Πέμπτη, 30 Οκτωβρίου 2014

Τουρκία: Tο τσάι

Το τσάι στην Τουρκία είναι ό,τι και ο καφές στην Ελλάδα. Όπου πας, θα βρεις ένα τσάι να πιεις. Όπου σταθείς, θα προσφερθούν να σε κεράσουν ένα τσάι. Σερβίρεται όμως σε ειδικά γυάλινα, διαφανή ποτηράκια. Κι επειδή είναι πολύ καυτό ενώ το γυαλί λεπτό και σε καίει, πάντα είναι σε πιατάκι. Προέρχεται συνήθως απ' τα βουνά του Πόντου. Ετοιμάζεται ένα πολύ δυνατό τσάι στην τσαγέρα και διατηρείται ζεστό. Όταν έρθει η ώρα να σερβιριστεί, βάζει ο (; πώς λένε αυτόν που φτιάχνει και σερβίρει τσάι; Για τον καφέ, είν' ο καφετζής. Για το τσάι; ο τσαϊτζής; Δεν μου ταιριάζει, αλλά είναι και που δεν έχουμε τέτοια ειδικότητα στην Ελλάδα), βάζει λοιπόν ο μάστορας λίγο απ' το έτοιμο τσάι που έχει, προσθέτει και βραστό νερό κι έτοιμο το τσάι σου.

Τρίτη, 28 Οκτωβρίου 2014

Τουρκία: Ανάπηροι στους δρόμους

Όταν έκανα τις βόλτες μου στη Γερμανία ήταν πάρα πολύ συνηθισμένο να βλέπω στους δρόμους ανθρώπους με προβλήματα υγείας (κινητικά, αναπνευστικά κλπ) που μετακινιόντουσαν με το καροτσάκι τους. Είτε χειροκίνητα είτε ηλεκτροκίνητα τα καροτσάκια ήταν πολύ συνηθισμένα. Από κει και πέρα, υπήρχαν κι άλλοι ανάπηροι ή γενικά με κινητικές δυσκολίες που είχαν τα απαραίτητα εργαλεία να βοηθηθούν να κυκλοφορήσουν αλλά το κυριότερο, τα χρησιμοποιούσαν. Το ίδιο και στην Ολλανδία. Σε άλλες χώρες, ενώ υπήρχαν αρκετές διευκολύνσεις στους δρόμους (πεζοδρόμια κατάλληλα διαμορφωμένα, χώροι για να περνάνε, μέσα συγκοινωνίας με τον κατάλληλο εξοπλισμό και με οδηγούς πρόθυμους να βοηθήσουν ανοίγοντας τη σχετική ράμπα) ωστόσο δεν υπήρχαν τόσο πολλοί (κινητικά) ανάπηροι στους δρόμους.

Κυριακή, 26 Οκτωβρίου 2014

Τουρκία: Αποδείξεις καυσίμων

Έγραφα προχθές για τα πάρκινγκ και προηγούμενα για τα βενζινάδικα στην Τουρκία. Για τα πρώτα πως άφηνες τ' αυτοκίνητο σε κάποιον που σου έδινε και απόδειξη. Για τα δεύτερα πως έβρισκα γκάζι πολύ εύκολα. Η παρουσίαση δεν θα είναι πλήρης αν δεν αναφέρω ένα ιδιαίτερο στοιχείο: Στις αποδείξεις που έπαιρνες κι απ' τα δύο, αναγραφόταν ο αριθμός των πινακίδων του αυτοκινήτου. Ερχόταν ο υπάλληλος, έβλεπε την πινακίδα σου, πληκτρολογούσε στη μηχανή του, έτοιμη η απόδειξη. Πήγαινες δίπλα στην αντλία, ο υπάλληλος πληκτρολογούσε την πινακίδα σου και μετά άρχιζε να βάζει. Τέλειωνε, έβγαινε η απόδειξη, πλήρωνες. Αυτό κι αν ήταν σύστημα ελέγχου εκροών :)

Να ευχηθώ κι από δω χρόνια πολλά στο γιο μου Δημήτρη και σε όλους του Δημήτρηδες που γιορτάζουν σήμερα.

Παρασκευή, 24 Οκτωβρίου 2014

Τουρκία: Πάρκινγκ

Το να παρκάρεις το αυτοκίνητό σου στην Τουρκία είναι δύσκολο. Όχι μόνο στην Κωνσταντινούπολη. Και στο Αϊβαλί, και στην Προύσα και στο Τσανάκαλε που μείναμε ή που περάσαμε, το ίδιο πρόβλημα αντιμετωπίσαμε. Μπορώ να πω μάλιστα πως στην Πόλη ήμασταν μάλλον τυχεροί, αφού το ξενοδοχείο ήταν σ' ένα αδιέξοδο κι έτσι παρκάραμε χωρίς πρόβλημα, χωρίς να έρθει κανένας να μας ζητήσει να πληρώσουμε. Γιατί αυτό συνέβαινε γενικά. Όπου πάρκαρες έπρεπε να πληρώσεις. Ακόμα και στην άκρη του δρόμου. Και δεν είχε κάρτες όπως εδώ, κάποιες εποχές και σε κάποιες πόλεις. Υπήρχε υπάλληλος που εισέπραττε. Παντού η πινακίδα που έλεγε πόσο κόστιζε ν' αφήσεις τ' αυτοκίνητό σου και δεν μπορούσες να την παραβλέψεις.

Τετάρτη, 22 Οκτωβρίου 2014

Τουρκία: Υγραεριοκίνηση αυτοκινήτων

Το καλοκαίρι αποφάσισα και έβαλα υγραέριο στο αυτοκίνητο. Δεν έχω αποφασίσει ακόμα αν η κίνηση αυτή ήταν συνετή ή όχι. Θα περιμένω μέχρι το τέλος του χρόνου για να βγάλω τα συμπεράσματά μου. Ένας λόγος που το σκεφτόμουνα, ήταν γιατί τα πρατήρια που μπορείς να γεμίσεις το αυτοκίνητο είναι περιορισμένα. Όμως, στην Τουρκία οι κόσμος πρέπει να είναι πεισμένος πως το υγραέριο συμφέρει. Κι αυτό φαίνεται απ' το γεγονός πως γκάζι έχουν τα περισσότερα απ' τα μισά πρατήρια (βενζινάδικα τα λέω συνήθως, αλλά στην πραγματικότητα αφού δεν βάζουμε βενζίνα αλλά γκάζι, μάλλον δεν ταιριάζει ο τίτλος. Αλλά και πετρέλαιο στα βενζινάδικα βάζουμε. Άρα, μάλλον θα καταλαβαινόμαστε κι όταν λέμε πως πάω στο βενζινάδικο να βάλω γκάζι).

Δευτέρα, 20 Οκτωβρίου 2014

Τουρκία: Η παπαλίνα

Η παπαλίνα είναι ένα είδος σαρδέλας. Μικρότερη σε μέγεθος και με πιο μυτερό κεφάλι, είναι πιο νόστιμη απ' τη σαρδέλα, επαληθεύοντας την παλιά παροιμία που λέει πως "τα μικρά είναι νόστιμα, τα μεγάλα χορταστικά". Η περίφημη σαρδέλα Καλλονής στην πραγματικότητα είναι παπαλίνα, προτιμάει τα ζεστά νερά. Παπαλίνα έχει και στον άλλο (κλειστό) κόλπο της Μυτιλήνης, στον κόλπο της Γέρας. Και το καλοκαίρι συνήθως έχει μπόλικη παπαλίνα και στα δικά μας μέρη υπάρχει διαχωρισμός ανάμεσα στη σαρδέλα και στην παπαλίνα με την τελευταία να είναι λίγο ακριβότερη.

Σάββατο, 18 Οκτωβρίου 2014

Σήματα κυκλοφορίας

Υπάρχουν τρία βασικά σχήματα για τα σήματα κυκλοφορίας. Δηλαδή στην πραγματικότητα 3+1, μιας και υπάρχει το οκτάγωνο που είναι μια κατηγορία μόνο του και είναι για το σήμα Στοπ. Κι είναι οκτάγωνο για να ξεχωρίζει από μακριά. Και μπορεί στην Ελλάδα με τη μανία μας για τα αγγλικά να το γράφουμε αγγλικά, αλλά στο ίδιο περίγραμμα σε άλλες χώρες είναι γραμμένο στη γλώσσα τους. Αλλά κανένας δεν έχει αμφιβολία τι σημαίνει αφού το σχήμα είναι καθοριστικό. Αλλά ας αφήσουμε το οκτάγωνο κι ας πάμε στα άλλα σχήματα. Α! υπάρχει κι ο ρόμβος, αλλά ας τον αφήσουμε στην ησυχία του, δεν είν' αυτός το θέμα μας. Έχουμε και λέμε λοιπόν:

Πέμπτη, 16 Οκτωβρίου 2014

Αρνάκι Φρικασέ

Κάμποσος καιρός πέρασε και συνταγή δεν έχω βάλει (εκτός απ' την πλάκα την προχτεσινή). Γευστικό μπλογκ έχω, χρειάζεται να βάζω και κάνα τέτοιο. Όχι για πολύ, Μια συνταγούλα, έτσι για να μη ξεχνιόμαστε. Το υλικό της Τουρκίας περιμένει. Ο λόγος που οι συνταγές καθυστερούν είναι πως δεν μαγειρεύω κάτι καινούριο. Πολλές φορές ανοίγω το μπλογκ για να δω και να θυμηθώ κάτι απ' τα παλιά, αλλά κάτι καινούριο δεν έρχεται. Δεν υπάρχουν λοιπόν φωτογραφίες κι έτσι οι συνταγές μένουν στο (ηλε-)συρτάρι. Πάντως, η σημερινή είναι εποχική: τα μαρούλια έρχονται στην επικαιρότητα και πάλι. Τώρα και την άνοιξη. Ίσως τότε να ήταν και πιο κατάλληλη εποχή, μιας και τότε είναι που βγαίνει και το αρνάκι το μικρό, αλλά τέτοια υλικά τα βρίσκεις σήμερα όλο το χρόνο! Πέρα απ' το γεγονός πως αυτή τη βδομάδα ο Μαρινόπουλος είχε προσφορά αρνί με 6,50€ ενώ στη λαϊκή πήρα μαρούλια 3 στο ευρώ. Άρα, μπορεί να μην είναι και τόσο άκαιρο :)

Τρίτη, 14 Οκτωβρίου 2014

Σάλτσα ντομάτας (που λέει ο λόγος)

Ε, καλά, να γελάσουμε και λίγο. Μόνο σοβαρές συνταγές θα βάζουμε; Μου ήρθε λοιπόν το παρακάτω μήνυμα με ένα μέιλ πρόσφατα. Μιας και έχει σχέση με το θέματα που παρουσιάζονται εδώ είπα να το παρουσιάσω κι από δω. Και το παραθέτω όπως ακριβώς το πήρα, χωρίς ν' αλλάξω τη δομή ή τη μορφή!

Κυριακή, 12 Οκτωβρίου 2014

Το λιοντάρι του Πειραιά

Είχα γράψει για τον Πειραιά και το λιοντάρι του παλιότερα. Είχα βάλει και φωτογραφίες. Ε, κοντά σ' αυτές ακόμα μία που την είχα από καιρό στα υπόψην. Είναι από το βαπόρι μέσα και φαίνεται καλά ο λέων να προβάλλεται στο δρόμο. Κι όπως τον είδα την τράβηξα για το μπλογκ. Την είχα κάτι καιρούς και σήμερα που δεν φρόντισα να έχω κάτι άλλο έτοιμο αποφάσισα να τη σερβίρω :) Πώς και το θυμήθηκα; Απλούστατον: χθες το βράδυ ήμασταν στον Πειραιά και φεύγοντας κατεβαίναμε το δρόμο που φαίνεται από πίσω. Είδαμε την πλάτη του και το σχολιάζαμε έτσι λιγνό που φαίνεται. Κι εκεί θυμήθηκα πως έχω να βάλω κι αυτή τη φωτογραφία. Και ιδού.
Και μαζί μ' αυτά να δώσω και την άχρηστη πληροφορία της μέρας: Την ώρα εκείνη η νύχτα είχε προχωρήσει. 12:30 ήτανε (δηλ. τυπικά δεν ήταν χτες, ήταν σήμερα). Και το θερμόμετρο του αυτοκινήτου έδειχνε εξωτερική θερμοκρασία 19,5 βαθμούς. Φτάνουμε στο σπίτι μετά από κάνα μισάωρο. Θερμοκρασία 12,5!

Παρασκευή, 10 Οκτωβρίου 2014

ΠΕΔΥ συνέχεια

Ξεκίνησα να γράφω προχτές για το ΠΕΔΥ, έγραψα την ιστορία και στο ΠΕΔΥ μόλις που έφτασα. Συνεχίζω λοιπόν από κει που είχα μείνει. Απ' τις πρώτες δουλειές που έγιναν με το που άρχισε να λειτουργούν υποτυπωδώς τα ιατρεία του ΠΕΔΥ ήταν να λειτουργήσουν τα νούμερα των ραντεβού. Οι εταιρίες δεν μπορούσαν να περιμένουν. Πώς αλλιώς θα μάθαινες πως δεν μπορείς να εξυπηρετηθείς. Γιατί οι μονάδες υγείας του ΙΚΑ άνοιξαν σταδιακά με το νέο καθεστώς αλλά α) όλο αυτό το διάστημα, τουλάχιστον στο ΠΕΔΥ της γειτονιάς μου, το σύστημα των επιτόπου ραντεβού είναι εκτός λειτουργίας, άρα πρέπει να πάρεις στα 5ψήφια και β) τα ιατρεία που λειτουργούν είν' ελάχιστα. Σε μας ας πούμε υπάρχουν 5 ειδικότητες: οδοντίατρος (που πάντα ήταν προβληματική η οδοντιατρική περίθαλψη και στο δημόσιο και στο ΙΚΑ - δεν ξέρω τι ακριβώς δουλειές κάνει ο γιατρός αυτός, μάλλον εξαγωγές μόνο, για σφραγίσματα δεν ξέρω, για παραπέρα δεν το πιστεύω, αλλά μιας και δεν χρειάστηκα δεν έμαθα) ορθοπ*δικός (στο αστεράκι άλλος βάζει -αι- κι άλλος -ε-) οφθαλμίατρος, και παιδίατρος, μια πραγματικά ειδικότητα που τη χρειάζεται πολύς κόσμος.

Τετάρτη, 8 Οκτωβρίου 2014

Υγεία και ΠΕΔΥ

Αυτό το ΠΕΔΥ που τόσο μας παιδεύει. Καιρό τώρα κρατώ συνδέσμους με θέματα υγείας που έχουν να κάνουν με το ΠΕΔΥ. Γιατί όλο λέω να γράψω κι όλο το αναβάλω. Κι όλο έρχονται και καινούρια γεγονότα. Θα ξεκινήσω με μερικά συγκριτικά στοιχεία από την εμπειρία μου στη Γερμανία. Εκεί λοιπόν υπήρχαν διάφορα ασφαλιστικά ταμεία κι ο κάθε εργαζόμενος διάλεγε ποιο ήθελε ανάλογα με τις παροχές που είχε το καθένα. Συζήτηση για συγχώνευση δεν γινόταν. Το μεγαλύτερο όλων λεγόταν ΑΟΚ κι ήταν αυτό που ασφαλιζόμασταν για θέματα υγείας κι εμείς, οι αποσπασμένοι απ' την Ελλάδα που ήμασταν ασφαλισμένοι στον ΟΠΑΔ. Καταθέταμε τα σχετικά δικαιολογητικά και σε λίγες μέρες μας έστελναν ταχυδρομικά μια κάρτα με την οποία πηγαίναμε σε όποιον συμβεβλημένο γιατρό ή σε νοσοκομείο και μας αντιμετώπιζαν με τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματα των Γερμανών ασφαλισμένων.

Δευτέρα, 6 Οκτωβρίου 2014

Τουρκία: Ιδιαίτερα μαθήματα

Πολλές φορές λέγεται πως τα φροντιστήρια είναι ελληνική πατέντα. Και πως μόνο στην Ελλάδα υπάρχουνε. Κάποιοι, πιο γαλαντονόμοι παραδέχονται πως υπάρχουν και στο Ισραήλ ενώ οι ακόμα πιο άνετοι βάζουν στο παιχνίδι και τη μακρινή Ιαπωνία. Η αλήθεια είναι πως όπου η κοινωνία είναι ανταγωνιστική εκεί η ιδιωτική πρωτοβουλία βρίσκει πεδίο δόξης λαμπρό. Παράδειγμα στη Γερμανία που ήμουνα και τα έβλεπα από κοντά, το Βέλγιο που για να περάσει ο ανιψιός μου κάποιο μάθημα, συστήθηκε απ' τον καθηγητή του να κάνει ιδιαίτερα σε κάποιο συγκεκριμένο δάσκαλο. Τελευταίο, απ' την Τουρκία. Εκεί που έμεινα το καλοκαίρι, βλέπω παραδίπλα αγγελία για ιδιαίτερα. Κι όχι τόσο φτηνά, οι 50 λίρες για τους περισσότερους Τούρκους είναι αρκετά μεγάλο ποσό.

Σάββατο, 4 Οκτωβρίου 2014

Προγεννητικός έλεγχος

Το 'φερε η κουβέντα τις προάλλες στου Σαραντάκου κι από το στίγμα του στιγματισμού φτάσαμε στο στίγμα της μεσογειακής αναιμίας. Ο Κάκτος - Γς το ξανάβαλε δηλαδή. Κι εγώ θυμήθηκα τα δικά μου και έγραψα κάτι εκεί κι είπα να το μεταφέρω κι εδώ (αναλυτικότερα ως συνήθως). Η μεσογειακά αναιμία είναι μια πολύ σοβαρή αρρώστια του αίματος (προφανώς) που είναι κληρονομική. Για να εμφανιστεί χρειάζεται να είναι και οι δυο γονείς φορείς, και τότε οι πιθανότητες είναι 25% σύμφωνα με τους νόμους του Μέντελ. Όποιος γεννηθεί με τέτοια πάθηση χρειάζεται να υποβάλλεται σε συχνές μεταγγίσεις αίματος και δεν είναι και σίγουρο πως θα επιβιώσει.

Πέμπτη, 2 Οκτωβρίου 2014

Τουρκία: Δημόσιες τουαλέτες

Αν θέλει κάποιος να χρησιμοποιήσει τουαλέτα στην Τουρκία, αυτό είναι το ευκολότερο πράγμα. Υπάρχουν παντού. Και με πινακίδες που σας καθοδηγούν πού να τις βρεις. Ειδικά στην Κωνσταντινούπολη που έχει πολύ κόσμο στους δρόμους υπάρχουν τουαλέτες παντού. Μιλάμε για δημόσιες τουαλέτες, Που μπορεί να χρησιμοποιήσει ο καθένας ελεύθερα. Και αξιοπρεπείς τουαλέτες, που δεν βρωμάνε.