Δευτέρα, 30 Ιουνίου 2014

Ζύμη Πίτσας

Μια συνταγή για ζύμη πίτσας έχω ήδη βάλει. Μόνο που αυτή ήταν με σπράιτ. Είναι η αγαπημένη της Ειρήνης, αλλά εμένα δεν μ' αρέσει τόσο γιατί γίνεται αφράτη (και μπόλικη). Προτιμώ το ζυμάρι να είναι πιο λεπτό, πιο "ιταλικό" (αν και, δεν μπορώ να πω πως τα καταφέρνω να την ανοίξω τόσο ούτε αυτήν). Ας πούμε πρόσφατα είπαμε να φτιάξουμε πίτσα και δεν πρόλαβα να επιλέξω είδος, την ξεκίνησαν μάνα και κόρη. Αλλά έκαναν το λάθος και έφυγαν την ώρα που ήταν για στρώσιμο. Την απλώνω κι εγώ όσο μπορούσα, ρίχνω και λίγο σκληρό αλεύρι από πάνω να σφίξει και την έφερα στα μέτρα μου :). Γιατί αν προλάβαινα θα έφτιαχνα τούτην εδώ. Που γίνεται στον αρτοπαρασκευαστή (αλλά όχι υποχρεωτικά. Απλά το μηχάνημα αναλαμβάνει να κάνει ένα καλό ζύμωμα και να την φουσκώσει με μια σωστή θερμοκρασία).

Σάββατο, 28 Ιουνίου 2014

Υπουργική συνέπεια (ή υπουργικά τερτίπια)

Αρχές Ιούνη άλλαξε ο υπουργός (και οι υφυπουργοί, δηλαδή, όλη η ηγεσία) του υπουργείου Παιδείας (με κεφαλαίο το Π παρακαλώ). Ο νέος υπουργός είχε μια ιδιαιτερότητα. Δεν ήταν βουλευτής της συμπολίτευσης. Δηλαδή, δεν ήταν βουλευτής κάποιου από τα δυο κόμματα που κυβερνούν αλλά αντίθετα είχε διαφωνήσει με τα μνημόνια και τη συγκεκριμένη πολιτική που ακολουθείται αυτή τη στιγμή κι είχε φτάσει να ιδρύσει δικό του κόμμα. Βέβαια, όλ' αυτά (οι διαφωνίες και οι αντιρρήσεις) έχουν και τα όριά τους. Με τις Ευρωεκλογές είδε πως οι δημοσκοπήσεις έδειχναν ζόρικα τα πράγματα κι έτσι συνεργάστηκε (βάση προγραμματικής συμφωνίας βέβαια, τι έτσι;) με το ΠΑΣΟΚ. Ναι, αυτό απ' το οποίο έφυγε. Αλλά αρκετά με το ιστορικό του νέου υπουργού. Ας δούμε το παρόν.

Πέμπτη, 26 Ιουνίου 2014

Τσουρέκι

Και μιας και αρχίσαμε τα του αρτοπαρασκευαστή, άντε να συνεχίσω και με τα υπόλοιπα που έχω. Εδώ μια συνταγή για τσουρέκι. Είναι από τη Μαίρη. Που το έφτιαχνε (ειδικά το καλοκαίρι, για απογευματινό στην παραλία) και μας άρεσε. Κι επειδή όσες συνταγές είχαμε δοκιμάσει για τσουρέκι δεν τα είχαμε καταφέρει, της ζητήσαμε τη δική της. Μας την δίνει, τη φτιάχνουμε και το αποτέλεσμα, αποτυχία για άλλη μια φορά. Επειδή δεν το δεχότανε (η μόνη άλλη πιθανότητα ήταν να μην πήγαινε καλά η δική μας μηχανή) ήρθε στο σπίτι και έβαλε τα υλικά με τα χεράκια της. Όλα μπροστά μας. Δεν είχε τίποτα το ιδιαίτερο, τίποτα το διαφορετικό. Και το τσουρέκι έγινε υπέροχο. Χαρούμενοι μετά από μερικές μέρες επαναλαμβάνουμε τη διαδικασία. Αποτυχία και πάλι. Ε, το παρατήσαμε το θέμα και, μέχρι φέτος που φτιάξαμε τα πασχαλινά μας τσουρέκια, δεν το ξαναδοκιμάσαμε. Μάλλον ήρθε ο καιρός για μια δοκιμή ακόμα.

Τρίτη, 24 Ιουνίου 2014

Ψωμί με τυρί και ζαμπόν

Μιας και πήγα την περασμένη βδομάδα το σταφιδόψωμο στο σχολείο, ήρθε η κουβέντα για τον αρτοπαρασκευαστή και το τι άλλο μπορεί να φτιάξει κανείς με αυτή τη μηχανή. Κάποιος ανέφερε το τυρόψωμο με διάφορες μείξεις, το θυμήθηκα κι είπα να το φτιάξω τη Δευτέρα που είχα (πάλι) εισήγηση στο σχολείο. Το έφτιαξα και το παρουσιάζω κι εδώ :)

Κυριακή, 22 Ιουνίου 2014

Τάρτα με φράουλες

Όπως έγραφα προχτές, την περασμένη Τετάρτη ήταν τα γενέθλια της Ειρήνης. Εκείνη η μέρα της βγήκε λίγο τρέχοντας, τις προκύψανε διάφορες υποχρεώσεις κι είπαμε σε ένα κενό που θα είχε να κόβαμε κάτι σαν τούρτα. Και λέω σαν τούρτα μιας και καλοκαιριάτικα δεν ήθελε τούρτα, αλλά κάτι πιο δροσιστικό, πιο καλοκαιρινό. Και ω του θαύματος, σε ένα περιοδικό που πήρε έπεσε πάνω στη συγκεκριμένη τάρτα. Της άρεσε η ιδέα και τη φτιάξαμε (πληθυντικός της μεγαλοπρεπείας, η Μαρία την έφτιαξε) αν και, με αρκετές τροποποιήσεις είτε από πρακτική δυσκολία είτε από κακή επιλογή. Το βασικό ήταν να βρούμε φράουλες, που αυτή την εποχή δεν είναι πολύ δύσκολο, υπάρχουν ακόμα. (Αν δεν βρίσκαμε είχε βρει κάτι εναλλακτικό). Το δύσκολο όμως ήταν να βρούμε ρυζάλευρο. Όπου κι αν έψαξα δεν τα κατάφερα. Σε πολλά σουπερμάρκετ πήγαμε, ρυζάλευρο δεν βρήκαμε. Έτσι, αποφασίσαμε να αντικατασταθεί από κορνφλάουρ, κάτι όμως που το έκανε πιο σφιχτό (μάλλον τότε δεν θέλει αλεύρι καθόλου). Άλλη ιδέα είναι να χρησιμοποιηθεί "άνθος ορύζης" (αν βρεθεί κι αυτό) ή να βραστεί λίγο ρύζι (μισό φλιτζάνι) και να πάρουμε το νεράκι με όλη του την κόλλα. Αλλά αρκετά με τα εισαγωγικά, ας προχωρήσω στη συνταγή.

Παρασκευή, 20 Ιουνίου 2014

Σταφιδόψωμο

Την Τετάρτη ήταν τα γενέθλια της Ειρήνης. Κι είπα να πάω κάτι απλό στο σχολείο μου για κέρασμα. Έτσι αποφάσισα να φτιάξω ένα σταφιδόψωμο στον αρτοπαρασκευαστή. Που όπως έχω ξαναγράψει, ρίχνεις όλα τα υλικά μέσα, φεύγεις για ύπνο και μετά από κάποιες ώρες που θα ξυπνήσεις, παίρνεις έτοιμο το αποτέλεσμα. Τό 'φτιαξα λοιπόν, το πήγα, το φάγαμε κι όταν γύρισα στο σπίτι είπα να ρίξω μαι ματιά να δω τι έχω γράψει και τι φωτογραφία έχω βάλει, μιας και έγινε κάμποση κουβέντα για τη συνταγή στο σχολείο. Κι ανακαλύπτω πως δεν την είχα ανεβάσει. Ευκαιρία λοιπόν να την παρουσιάσω από δω, αλλά δεν έχω φωτογραφία προς το παρόν αφού δεν φρόντισα (μ' έφαγε η υπερβολική σιγουριά πως ήδη το είχα κάνει).

Τετάρτη, 18 Ιουνίου 2014

(Ανύπαρκτες) Γέφυρες

Η Ελλάδα είναι μια νησιωτική χώρα. Το λέμε πολλές φορές και κάποιες απ' αυτές το λέμε καμαρώνοντας. Άλλες πάλι το λέμε για να δικαιολογήσουμε το γεγονός πως υπάρχουν ιδιαιτερότητες στη χώρα μας ιδιαίτερα όταν θέλουμε να αναφερθούμε στις δυσκολίες που αντιμετωπίζει τόσο η κεντρική διοίκηση όσο και οι άνθρωποι που μένουν στα νησιά. Τα κυριότερα προβλήματα εμφανίζονται όταν χρειαστεί να έρθουν σε επαφή με διάφορες υπηρεσίες. Πρώτα για την υγεία αλλά και με σχολεία, με εφορίες και άλλα τέτοια. Κι ίσως όπως φανερώνει ο τίτλος, το σημερινό μου θέμα έχει να κάνει με το γεγονός αυτής της δυσκολίας που για γνωστούς - άγνωστους λόγους, οι αρμόδιοι δεν κάνουν τίποτα για να το αντιμετωπίσουν.

Δευτέρα, 16 Ιουνίου 2014

Έξω οι άστεγοι

Οι άστεγοι δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο ή μόνο των μη αναπτυγμένων χωρών. Άνθρωποι που για διάφορους λόγους έχουν χάσει το σπίτι τους υπάρχουν σ' όλες τις χώρες. Για παράδειγμα στη Νέα Υόρκη της πλούσιας Αμερικής κάθε χρόνο το χειμώνα γίνεται κουβέντα για τους άστεγους που υπάρχουν και που προσπαθούν με διάφορους τρόπους να ζεσταθούνε, κυρίως στις εξόδους του εξαερισμού του μετρό. Αλλά και στη Γερμανία όταν ήμουνα, υπήρχε οργάνωση που ασχολιόταν με το να κοιμίζει ή έστω να ζεστάνει κάπως τους άστεγους του Μονάχου, μιας απ' τις πιο πλούσιες πόλεις της χώρας. Ή μήπως θα ξεχάσω τους άστεγους που κοιμόντουσαν στις όχθες του Σηκουάνα στο Παρίσι και τους βλέπαμε καθώς εμείς απολαμβάναμε τη βαρκάδα μας στο ποτάμι;

Σάββατο, 14 Ιουνίου 2014

Τυρόπιτα Νατάσας

Στο σχολείο που είμαι φέτος είμαστε κάμποσοι που έχουμε καλές σχέσεις με τη μαγειρική κι έτσι τακτικά ανταλλάσσουμε εμπειρίες. Όχι στο κουβεντιαστό. Κάθε άλλο. Στο πρακτικό. Κάθε λίγο όλο και κάποιος (βασικά κάποια, εγώ είμαι η εξαίρεση) φέρνει μεζέ. Πότε αρμυρά, πότε γλυκά, οι γευστικές δοκιμές δεν μας απολείπουν. Και βέβαια αφορμές πάντα δίνονται. Οι γιορτές οι δικές μας ή των παιδιών μας ή κάποια επιτυχία τους κλπ, είναι μια καλή ευκαιρία να το γιορτάσουμε τρώγοντας κάτι (το πίνοντας είναι πιο δύσκολο, δεν μπορεί να έχεις τραβήξει τα ποτηράκια σου και μετά να πας για μάθημα). Επίσης, παλιά συνήθεια θέλει αυτός που έχει θέματα μια μέρα, να κερνάει τους υπόλοιπους, άρα τώρα που είναι εποχή εξετάσεων είναι σχεδόν καθημερινό το φαινόμενο να υπάρχουν ένα δυο δισκάκια στο γραφείο.

Πέμπτη, 12 Ιουνίου 2014

Φροντιστήρια

Πολλές φορές ακούγεται, ακόμα και σήμερα, πως τα φροντιστήρια είναι ελληνική πρωτοτυπία και δεν υπάρχουν αλλού. Κάποιοι βάζουν λίγο νερό στο κρασί τους και προσθέτουν το Ισραήλ ή την Ιαπωνία, αλλά σίγουρα όχι τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες (τουλάχιστον). Ίσως κάποτε να πίστευα κι εγώ σ' αυτό το παραμύθι, αλλά έλα που έμαθα από κοντά πως δεν είναι έτσι. Για παράδειγμα, ο ανιψιός μου στις Βρυξέλλες δέχτηκε τη διακριτική σύσταση από τον καθηγητή του της μουσικής να κάνει ιδιαίτερα (και μάλιστα όχι στον ίδιον αλλά σε συστημένο δάσκαλο) αν ήθελε να περάσει το μάθημα. Επίσης, όπως έγραφα στο παλιό μου μπλογκ, όταν ήμουν στη Γερμανία έβρισκα στο γραμματοκιβώτιό μου διαφημιστικά για ιδιαίτερα, αλλά και μια ταμπέλα γερμανικού φροντιστηρίου υπήρχε στη γειτονιά.

Τρίτη, 10 Ιουνίου 2014

Γιουβέτσι

Το γιουβέτσι είναι μια επέκταση απ' το κοκκινιστό. Μέχρις ένα σημείο η διαδικασία είναι η ίδια. Παίρνεις το κρέας και το μαγειρεύεις. Βάζεις τα κρεμμυδάκια του, την ντοματούλα του, τα μπαχαρικά και τα μυρωδικά κι έχεις ένα κρέας έτοιμο είτε να το φας επιτόπου είτε να το συνεχίσεις για το φούρνο. Το μόνο που δεν σε στεναχωρεί αν πρόκειται να το φουρνίσεις είναι το αν έχει παραπάνω ζουμί. Αφού θα του προσθέσεις κι άλλο για να γίνει το γιουβέτσι. Α! άλλη μια διαφορά είναι πως αφού θα του βάλεις ζυμαρικό σηκώνει να έχει έντονη τη μυρωδιά απ' το μοσχοκάρυδο.

Κυριακή, 8 Ιουνίου 2014

Στον Πειραιά, συνέχεια

 Ξαναβρέθηκα στον Πειραιά την περασμένη Κυριακή. Αυτή τη φορά κάτσαμε κάτω απ' το λιοντάρι. Γύρω απ' τη βάση του έχει φτιαχτεί μια καφετέρια. Μπορεί σε άλλες περιοχές του Πειραιά να ξήλωσαν αυτές τις πρόχειρες κατασκευές, εδώ τις φτιάξανε πρόσφατα. Το μαγαζί (η βάση του δηλαδή) είναι κάμποσα μέτρα παραπάνω. Και για ευκολία στήσανε δυο παραγκάκια γύρω απ' το λιοντάρι, να το εξαφανίσουν ακόμα παραπάνω. Έχει μείνει και λίγος χώρος ακάλυπτος κι ήταν αυτός που προτιμήσαμε. Αλλά είναι πρώτο τραπέζι πίστα, στη μπούκα (ή περίπου) του λιμανιού, κάθεσαι και κόβεις κίνηση. Βέβαια, το πληρώνεις. Φραπές ευρά τέσσερα (4€).

Παρασκευή, 6 Ιουνίου 2014

Γλωσσικοί ευπρεπισμοί

Δεν συνηθίζω να αναδημοσιεύω αυτούσια σχόλια από άλλα μπλογκ (το λεγόμενο ριμπλόγκινγκ). Αλλά βρίσκω κάποια κομμάτια εξαιρετικά κομμάτια. Ένα απ' αυτά είναι παλιό, γραμμένο στο μπλογκ του Γιάννη Χάρη το 2007 (ο άνθρωπος έβλεπε από τότε μπροστά - ο ΓΧ είναι μεταφραστής και επιμελητής κειμένων, άρα έχει εξαιρετική σχέση με τη γλώσσα) κι αφορά ένα θέμα που το έχω στο νου μου εδώ και πολύν καιρό, το έχω ξεκινήσει αλλά δεν το ολοκληρώνω. Έτσι, βάζω μερικά αρχικά δικά μου, που τα είχα ήδη στη μαγιά που είχα φτιάξει και στη συνέχεια δίνω το λόγο στο κο Χάρη.
Έχω δυο ανιψιές: Τη Βατώ και τη Σαπφώ (τέτοια ονόματα συνηθίζονται στη Μυτιλήνη, αν και παλιότερα υπήρχαν κι άλλα θηλυκά σε -ω που έχουν ψιλοχαθεί, όπως π.χ. η Μαριγώ). Κανένας δεν είπε ποτέ πως αυτό είναι το ποτήρι της Βατούς ή της Σαπφούς. Της Βατώς και της Σαπφώς λέμε. Όμως τελευταία έχουν αρχίσει οι γλωσσικοί ευπρεπισμοί. Με την επαναφορά και την επιβολή τύπων της καθαρεύουσας τη στιγμή που υποτίθεται πως η καθαρεύουσα έχει καταργηθεί. Αλλά ενώ κάποτε όταν υπήρχε η διαμάχη δεν πέρναγαν τέτοιες λαθροχειρίες, τώρα γίνεται με πλάγιους τρόπους και βλέπω με τρόμο να επανέρχεται η καθαρεύουσα απ' το παράθυρο. Αλλά πολλά είπα εγώ, το λόγο στον Γ.Χ.

Πέμπτη, 5 Ιουνίου 2014

ΑΟΔΕ

Απίστευτο κι όμως αληθινό: ο συγγραφέας του βιβλίου του ΑΟΔΕ, ενός μαθήματος που εξετάζεται πανελλαδικά για τις απολυτήριες εξετάσεις του Λυκείου (που είναι ταυτόχρονα και εισαγωγικές για τα ΑΕΙ, χθες το δώσανε τα παιδιά), κρίνει το βιβλίο του ακατάλληλο και παρωχημένο, ζητώντας συγγνώμην απ' τους μαθητές που το χρησιμοποιούν (και στους οποίους περιλαμβάνεται κι ο γιος του, ίσως αυτός ήταν η αφορμή για την δημοσιοποίηση αυτή).

Τετάρτη, 4 Ιουνίου 2014

Προχειρότητες στην Παιδεία

Τις τελευταίες μέρες, μετά τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών, γίνεται μεγάλη κουβέντα για έναν ανασχηματισμό που θα δείξει πως η κυβέρνηση (δηλαδή, βασικά ο πρωθυπουργός) αφουγκράζεται τις απαιτήσεις του κόσμου και προχωράει βελτιώνοντας τη σύνθεση (που θυμίζει το άλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς). Μέσα από τα υπουργεία στα οποία θα γίνει σίγουρα αλλαγή, ακούγεται το υπουργείο Παιδείας (ναι, το Π κεφαλαίο). Κι αυτό δεν είναι παράξενο αφού με τη σημερινή ηγεσία του το υπουργείο εκτός απ' το να κάνει επίδειξη πυγμής, σ' όλα τ' άλλα θέματα τρέχει να προλάβει να φανεί πως κάτι κάνει αλλά αυτό γίνεται την τελευταία στιγμή. Πριν λίγες μέρες έγραφα πάλι για τις καθυστερήσεις στην προετοιμασία των βιβλίων (αν και τα βιβλία του δημοτικού είναι ήδη στα σχολεία, τα βιβλία του Λυκείου τώρα ξεκινάνε να γραφτούνε, άρα δύσκολο να είναι έτοιμα όταν αρχίσει η νέα σχολική χρονιά) αλλά και για την περίφημη "Τράπεζα θεμάτων" τον νέο θεσμό που εφαρμόζεται από την φετινή Α' Λυκείου.

Δευτέρα, 2 Ιουνίου 2014

ΜΚΟ - 2

Έγραφα στο προηγούμενο σημείωμα για τις άτυπες κοινωνικές δομές και τις μη κυβερνητικές οργανώσεις και πως δεν έχω σε εκτίμηση αυτές τις δράσεις για διάφορους λόγους. Όμως, δεν άρχισα να γράφω για να δηλώσω τον αρνητισμό μου σε κάτι τέτοιο (που μπορεί εμένα να μην μ' αρέσει, μπορεί κάποιοι να βγάζουν πολλά εκμεταλλευόμενοι τον πόνο των άλλων αλλά δεν είναι η πρώτη φορά, μπορεί να είναι αναποτελεσματικές αλλά και να μην υπήρχαν δεν θα ήταν καλύτερα τα πράγματα και πάει λέγοντας). Ξεκίνησα γιατί ήρθα σε επαφή με τέτοιες δράσεις που όμως είναι δομημένες με διαφορετικό τρόπο και που τις θεωρώ ιδιαίτερες και αξιόλογες. Έγραψα το προηγούμενο για να έρθω σ' αυτό και να γράψω ένα μπράβο για κάποιες ουσιαστικές ιδέες.